50 shades of blue…

img_0180

De eerste week is voorbij gevlogen. De tijd gaat gepaard met ups & downs. Het is hier ongelofelijk mooi, het water is 50 shades of blue, het strand komt van een postcard en het weer is heerlijk. We are living in paradise. Maar er waren een aantal dingen die ons tegen zaten. Een paar keer op het punt gestaan te vertrekken, maar gelukkig zijn we gebleven, want dingen gaan beter met een positieve instelling.

Maandag 4 juli. De baas, Warren, had ons de vorige avond verteld dat we om half 8 beneden moesten zijn voor ontbijt en dat werk zou beginnen om 8 uur. Wwoofen is 5 uren werken voor eten en een slaapplaats dus dat zou betekenen dat we om 1 uur klaar zouden zijn en de rest van de dag van het paradijs konden gaan genieten. Er was niemand om ons aanwijzingen te geven wat we moesten doen en waar we heen moesten. Om half 9 vertelde Warren dat de chef was weggegaan en dat ik Sam(een andere wwoofer) in de keuken mocht helpen die dag. img_0149Prima! Ik hielp haar met het maken van brownies en ontbijt. Om half 2 was ik klaar en heb ik gerelaxed. Ik voelde me s’avonds een beetje verplicht haar ook te helpen dus ben ik om half 7 haar gaan helpen met het maken van het avondeten. Het is best veel werk eten maken voor 25 mensen. De keuken is daar zeker niet op gemaakt, onwijs veel kleiner dan een gemiddelde Nederlandse keuken en een stuk viezer ook. We spraken met 2 meisjes die een week wwoofen er op hadden zitten ze zeiden: welcome to slavery” en “get out while you still can” We snapten er helemaal niks van. Kijk om je heen! Het is hier zo mooi, hoe kun je het nou niet leuk vinden?! Wat maken die paar uurtjes extra werken op een dag nou uit als je dit er voor terug krijgt! Ze vertrokken de volgende dag.
Dinsdag 5 juli. Om 8 uur begon ik weer in de keuken. Stuart werkte met de fransman aan het maken van een trap en andere ‘technische’ dingen. Om een uur of 3 was ik klaar in de keuken en om half 7 begon ik weer. Het leven hier gaat met zonsopkomst en zonsondergang dus na het eten en de afwas lag ik om 9 uur weer in m’n nest.
Woensdag 6 juli. Sam ging naar de wal om boodschappen te doen daarom moesten Hannah( een Duitse wwoofer) en ik de lunch maken. Het ging niet helemaal optimaal en de baas was not amused. Hij is best wel een klootzak, excuse my language, hij heeft een hele kalmerende kalme stem maar hij behandeld ons alsof we vuil zijn. Terwijl dat helemaal niet eerlijk is want zonder ons zou er geen eten zijn. Totaal geen waardering, geen dankjewel. Hij weet mijn naam niet eens! In de middag kwam er een nieuwe wwoofer; Heather uit Texas.  S’avonds heb ik weer geholpen met het avondeten en daarna gaan slapen.img_0130
Donderdag 7 juli. Sam ging weg, dat betekende dat wij de baas waren over al het eten. Dat geeft behoorlijk wat druk zeg als je helemaal geen ervaring hebt en een maaltijd moet maken voor 25 mensen. We hoorden dat de gasten $25 per maaltijd betalen, dat is echt veel! Aangezien ze een ei voor ontbijt en de maaltijden vooral uit rijst bestaan. De hele dag werkte ik in de keuken. Van 7 uur in de ochtend tot 9 uur in de avond, met een pauze van ongeveer een uurtje. Ik maakte hutspot, en dat slaagde! Maar na 13 uren werken was ik wel behoorlijk kapot en ik kreeg geen bedankt maar een paar gemene opmerkingen naar mijn hoofd gesmeten door de baas.
Vrijdag 8 juli. Ik had het behoorlijk gehad. Maar het is niet zo dat we ergens ander heen kunnen. This is it. We hebben geen geld om lekker 2 maanden door Fiji te gaan reizen. Ik voelde me behoorlijk opgebrand en uitgeput. Om 7 uur stond ik weer in de keuken. Na de lunch besloten Hannah, Heather, Stuart en ik naar de andere kant van het eiland. Dat klinkt behoorlijk ver maar het is de heuvel over en je bent er. Het is er lang zo winderig niet en het voelt echt even alsof je weg bent van alles want ik voelde me behoorlijk gestresst. En dat met een enorm aantal palm bomen om me heen? Hoe kun je nu stressen met een palmboom naast je hoofd?! De gesprekken waren vooral negatief over de zware lange dagen en het weinige vrije tijd die we krijgen waardoor je alleen nog maar downer werd. Het was heerlijk in de zon, we bestelden een drankje bij de bar en lazen een boek en kletsten er op los. Om 5 uur gingen we terug. Heather en Hannah kookten avondeten. Zodat ik eindelijk weet tijd had voor een douche. Toen ik de douche uitkwam was er een nieuwe wwoofer in onze kamer Johnny uit Colorado.
img_0143Zaterdag 9 juli. Om 7 uur stond ik weer ontbijt te maken. We hadden Hannah een dag vrij gegeven, die was helemaal opgebrand. Heather en ik besloten na het ontbijt een uur pauze te nemen en de zee in te duiken. Dat hadden we nodig zeg! Eenmaal terug in de keuken kwam de stress ook terug. Toen Warren de keuken in kwam hebben we geprobeerd duidelijk te maken dat het zo niet verder kan. We kunnen niet 3 maaltijden per dag maken. We zouden ook geen avondeten maken die avond want we hadden echt even tijd nodig voor een pauze. Hij zei dat we maar een schema moesten maken en het moeten laten werken. Heather en ik zijn er samen voor gaan zitten en maakten een schema. We kwamen Monica, de baas z’n vriendin, onderweg tegen. Zij deed eerst het eten maken maar ze wil het absoluut niet meer doen want hij is zo’n klootzak tegen de mensen die het eten koken. Ze zei dat wij het avondeten niet hoefden te maken en dat ze hem het recept wel zou geven en dat wij vrij konden hebben. Daarna zijn Heather, Stuart, Valentin en ik naar de andere kant van het eiland gerent en een heerlijk drankje besteld. We hebben daar gezeten en gekletst en gelachen tot de zon onder ging. Toen we voor het eten beneden kwamen stond Monica in de keuken. We hoefde haar niet te helpen. het was een fijne middag vrij.
Zondag 10 juli. De eerste dag van het schema. Hannah zou werken van 7 tot half 10, Heather van 10 tot 3 en ik van 3 tot 8. En het werkte!! Ik heb met mijn kont op het strand gezeten de hele ochtend en eindelijk een klein beetje kleur gekregen. Het was zo ontzettend fijn! Toen ik in de kamer kwam was de fransman boos. Hij had ruzie gehad met de baas en een andere jongen en hij was m geflipt. Hij was zijn spullen an het pakken en ging die middag weg. img_0186Hij was heel erg boos over de manier waarop mensen hier behandeld worden. Op de baas en de duik instructeurs wordt niemand hier betaald, maar iedereen werkt wel hard en veel meer uren dan we eigenlijk hoeven. Hij was boos en hij ging weg. Dat was behoorlijk jammer voor Stuart want zij konden het erg goed met elkaar vinden. Maar we snapten het allemaal wel. Om 5 uur maakten Hannah, Monica en ik pizza’s voor de gasten en soep voor onszelf. Johnny is een ontzettend grappig figuur, hij had zijn banjo meegenomen en danste rond en zong liedjes. Toen vroeg zei hij: Hey stu, you want to go out, catch some frogs and take pictures with them. Dus dat deden ze, ze gingen kikkers vangen. We hadden de grootste lol. Om 9 uur gingen we allemaal naar bed.
Maandag 11 juli. Ik had ontbijt taak, er waren maar 2 gasten dus dat was geen moeilijke opgave. Na het onbijt de eetzaal schoongeveegd en onze slaapzaal schoongemaakt. Daarna had ik tijd over dus lekker op het strand gelegen, met Stuart en Heather gekletst. Alle gasten waren inmiddels weg dus de druk was helemaal weg en dat was wel even lekker. Ik kreeg een e-mail van de man waarmee we terug zouden varen naar Nieuw Zeeland dat hij een ongeluk had gehad en dat hij in ieder geval de komende maanden niet kon varen dus dat we iemand anders moesten vinden om mee terug te varen. Shit! We googleden een beetje en vonden niet veel. We hebben in de middag een beetje onderzoek gedaan naar whats next. Om 5 uur begon mijn dinner shift. Aangezien er geen img_0166gasten meer zijn hoefde het niet all that special te zijn. Ik maakte dus alleen rijst met wortels, ui en knoflook.
We hebben steeds niet al te veel waar we het mee kunnen doen dus maken we er maar wat van. Na het eten gingen we met z’n allen een film kijken, The Heat. Het is zo ontzettend gezellig met iedereen, het is alleen zo jammer dat de baas het iets minder leuk maakt.
Dinsdag 12 juli. We gingen verder met het schema dat we hadden gemaakt want dat ging prima zo. Ik had lunch shift. De baas vertelde dat ik alleen maar wat brood op tafel hoefde te zetten en dat we dat met pindakaas konden eten. Prima, niet te veel werk. Ik heb de hele ochtend de was gedaan, de toko schoongemaakt en een beetje rustiger aan gedaan. Na de lunch heb ik in de hangmat mijn boek liggen lezen en daarna met Heather drankjes gedaan aan de andere kant van het eiland. In de avond gegeten en met z’n allen weer op tijd naar bed.
img_0168Woensdag 13 juli. Om half 8 was ik wakker en ontbeet ik met de rest van de crew. Heather en ik gingen vervolgens 2 uren onkruid wieden. Om 10 uur waren we klaar. Ik besloot een lange wandeling te maken over het strand en mijn boek te lezen. Na de wandeling kletste ik bij met Heather, aten we lunch en relaxte ik voor mijn dinnershift. We maakten kip, de tweede keer iets met vlees in de 10 dagen dat we hier zijn. Dat was feest dus. Na het eten lagen we met z’n allen op de bank Shrek te kijken.

 

 

We hebben erg veel ups & downs gehad de afgelopen week. Gelukkig is het beter geworden. Helaas kunnen we niet meer terug zeilen naar Nieuw Zeeland maar dat geeft ons weer kans om nieuwe dingen te doen. We denken hier te blijven tot volgende week en dan meer rond te reizen. We’ll see how plans go.

x

img_0181

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *