#6 Live to tell a tale..

1 maart 2015
Alle mensen die ik heb ontmoet tot nu toe zijn stuk voor stuk geweldige mensen. Het zijn dromers en niets lijkt onmogelijk en het is een geweldig gevoel om daar deel van uit te maken. We are all dreamers and everything is possible.


Terug naar 10 dagen geleden. De eerste avond zijn we met zn vieren uit eten geweest, vang vieng is zo prachtig mooi met de uitstekende rotsen en de rivier. Het is alleen ontzettend toeristisch. Het is echt een backpackers plaats, er zijn heel veel restaurantjes, kroegen, clubs en bij elk cafe heb je van die lounchebanken en je kunt daar dag en nacht friends-afleveringen kijken heel leuk.
Dinsdags waren vicky en ik beide niet fit. Ik had nogal last van mn buik en wat daar bij hoort en vicky moest overgeven. We hebben dus niet zoveel gedaan. Die avond heb ik de hele avond overgegeven. Dus de volgende dag weer niet zo veel gedaan. Waarschijnlijk iets verkeerd gegeten of gedronken of een klein virusje te pakken. Heel veel friends gekeken en fruit shakes gedronken.
Vrijdag zijn we gaan tuben. Met zn 8en. Een stel uit nederland, de 2 engelse jongen, vicky, maria, manuel en ik.
Ik stelde me van het tuben voor dat je met een band over de rivier zou gaan en van het uitzicht zou genieten en ik had gehoord dat er een paar barretjes zouden zijn onderweg. Klonk ontzettend relaxed.
Wat het tuben eigenlijk in hield was dat je met een band in een tuktuk naar een bar aan het water werd gebracht. Daar zijn allemaal backpackers aan het beerpongen, kletsen, zuipen en dansen. Vervolgens ga je een uur later in je band 50m over de rivier naar de volgende bar. En dat doe je de hele dag. Het was gewoon een groot feest en het was geweldig! Zo ontzettend leuk. Hele leuke mensen ontmoet. Leuke ervaring even met je band in de rivier. Bij de 2e bar was een grote modderpoel waar iedereen in ging en modder naar elkaar ging gooien. Eigenlijk was de modderpoel 70% gevuld met koeienstront. En dat stinkt en is nogal lastig uit je bikini te krijgen, ja ik spreek uit ervaring. Gelukkig kon je je wassen in de rivier. Ik heb verder geen alcohol gehad. Dacht niet dat dat bevordelijk zou zijn voor mn buik. Het was echt een top dag. Savonds met een hele groep mensen nog weer uit eten gegaan.
De volgende dag naar de blue lagoon geweest. Hadden we veel goeie verhalen over gehoord maar viel zo tegen. De weg ernaartoe was prachtig. God wat mooi. Maar de blue lagoon zelf was gewoon een mooie blauwe poel waar je in kon springen. Misschien word ik een beetje verwend maar het was lang zo mooi niet als de erawan waterfalls of de waterval in luangprabang. Maar we hebben er wel leuk de dag doorgebracht, maria, vicky en ik. Lekker liggen lezen en zonnen. Savonds met de engelse jongens ergens gezellig gegeten en gedronken.
Zondag hebben de meiden en ik een zwembad opgezocht en lekker de hele middag daar gelegen.
Maandag zijn we verder gereisd naar Vientiane de hoofdstad van laos. Het was een busreis van 4 uren. Het was een heerlijk luxe bus maar o my goh. I thought i was gonna die. Ik zat voorin(nooit meer doen dus) en dan kun je dus alles zien. De buschauffeur reed vet hard en daar zijn de wegen hier niet voor gemaakt, hij haalde auto’s in in de bocht op de berg. Elke keer. En ik weet bijna zeker datie een paar scooters en koeien heeft geraakt. Gelukkig hebben we het overleefd. We reizen op dit moment nog met zn 3en trouwens, de duitser is vrijdag alleen verder gereisd dus ik ben samen met de meiden en we blijven sowieso nog wel heel vietnam samen met hen. Anyway, we hebben anderhalf uur gezocht naar een goed guesthouse. Tijdens het zoeken kwamen we de 2 engelse jongens tegen en 2 Canadese jongens die ik heb ontmoet op de slowboat naar luang prabang. Savonds met zn allen uit eten gegaan. Het is grappig hoe je steeds de zelfde mensen tegen komt en dat die mensen ook dezelfde mensen tegen komen want de engelsen en canadezen schenen elkaar dus ook al te kennen van eerder. Het was een van de canadeze jongens (stuart) zijn verjaardag dus er zijn savonds met zn allen op stap gegaan. Het was behoorlijk lastig om iets te vinden want alles gaat hier vet vroeg dicht. Uur of 11. Uiteindelijk kwamen we bij een club waar heel veel locals waren. Het was echt een hele gezellige avond. Om 3 uur richting huis gegaan.
Dinsdag uitgeslapen en geprobeerd mijn vietnamese visum te krijgen. Dat is voornameljk de reden waarom ik zo lang in laos ben, dat zat niet in de planning maar omdat het chinees en vietnamees nieuwjaar was, en zij moeten dat zo nodig 2 weken vieren, waren alle ambassades gesloten en kon ik geen visum aanvragen en zonder visum kom je vietnam echt niet in. Maar gelukkig is het me gelukt het visum aan te vragen.
daarna zijn we naar het oorlogs museum geweest. Best wel interessant maar we dachten eigenlijk dat het het museum over de bommen was en dat was dus niet zo. Savonds zijn we met 3en uit eten gegaan, ergens gedronken en gaan slapen.
Woensdag weer bij het zwembad gehangen. Savonds uit eten geweest met de canadezen(stuart en graham) en nog 2 engelse meisjes. In het restaurant kwam een engelse man bij ons zitten en een engelse en nederlandse jongen. We hadden dus weer een leuke groep verzameld. Na het eten zijn we naar een rooftopbar gegaan. Daar gezellig zitten kletsen en drinken met zn allen. De meiden gingen nog weer naar de club maar daar had ik niet zoveel zin in dus ben ik naar de guesthouse gegaan.
Donderdag, ja ik durf het bijna niet te zeggen zijn we weer naar het zwembad gegaan. Dit keer ging Stuart ook mee. Het is ontzetten heet in Vientiane(37c) en er is verder niet zoveel te doen. En omdat ik op mn visum moet wachten konden we niet echt een kant op. Dan is het zwembad een prima optie.
Savonds met mensen uit eten gegaan die maria en vicky kenden van eerder. Daarna met hun naar de rooftopbar gegaan waar alle mensen van de avond er voor ook weer waren het was dus weer een prima avond.
Vrijdagochtend uitgecheckt in het guesthouse. Ontbeten en op zoek naar het bommuseum maar het is schijnbaar niet aan ons besteed want we konden het echt niet vinden. En het was weer bloedje heet. Dus hebben we het na een tijdje maar opgeven. Om 5 uur werden we opgepikt en naar het busstation gebracht. We namen de bus van vientiane naar hanoi. Dat is officieel zon 24 uren in de bus. Busride from hell wordie wel genoemd. Vliegen is t 1 uurtje maar als je met de bus gaat betaal je €25 en vliegen €150. En als backpacker on a budget is de keuze wel aardig snel gemaakt. Het visum was ook al duur genoeg maar dat kan ook komen omdat ik een visum voor 90 dagen heb gekregen ipv 30 dagen. Het zou wel heel erg vet zijn als ik langer kon blijven maar dat gaat me helaas niet lukken maar met zon visum denk je wel even van waaaah. Maargoed. De busreis was wel oké. Het duurde 27 uren. Maar ik heb 14 uren geslapen en dan vliegt de tijd voorbij. Bij de grens duurde t super lang, echt een raar systeem. Savonds om 8 uur kwamen we aan. We vonden een leuk goedkoop hotel met een groepje mensen van de bus. Een douche heeft nooit zo heerlijk gevoeld. Na t douchen hebben we gegeten met de canadees en een drankje gedaan daarna gaan slapen.
Hanoi is een prachtige stad. Het is hier een stuk koeler en regenachtig maar dat is best wel lekker na de hitte in laos. Er is veel te zien hier. We gaan de komende dagen op onderzoek uit!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *