#2 A sad goodbye and a wonderfull hello

24 januari 2015
Afscheid nemen van je dierbaren is ontzettend moeilijk. De afgelopen week was er steeds iemand aan de beurt. Ik kon me de hele week goed houden, want ja dit is mijn grote avonduur waar ik maanden naar uitgekeken heb. Tot ik met vriendlief keimpe op Schiphol stond en de waterkranen sprongen. Tranen met tuiten bij het afscheid, even groothouden door de douane om vervolgens nog even een kwartiertje lekker te gaan zitten janken op de wc. Waar ben ik mee bezig? Waarom wil ik dit ook alweer? Waarom blijf ik niet lekker in het veilige wereldje dat ik ken met de mensen die ken?


Toch ben ik natuurlijk gewoon het vliegtuig in gestapt. De vlucht was lang, 10,5 uren. Maar de lieve mensen voor en naast mij maakten al weer veel goed. Ontzettend genoten van de luxe van Klm wiens stewardessen elk uur met iets te eten, te drinken of een heerlijk verfrissend gezichtsdoekje langskwamen en waar je het vliegtuig in wordt verwelkomd met een deken en kussen. De hele vlucht heerlijk films gekeken en een beetje geslapen.
Om 10 uur Thaise tijd(6 uren later) kwam ik aan op het internationale vliegveld van Bangkok. Samen met de mevrouw voor mij in het vliegtuig door de douane gegaan en naar de bagagebelt.
Daarna alleen door gelopen naar de taxi centrale. Duurde even voor ik door had hoe het zat maar ik werd vriendelijk geholpen. Ik werd in een mooie taxi naar khao san road gebracht waar mijn hostel zat. De reis in de taxi duurde zo’n 20minuten gok ik. Het was prachtig. Aan de kant van de snelweg staan mensen de bloemen water te geven, over hangen foto’s van de koning en zijn vrouw, buddha beeldjes aan de kant van de weg, enorme bedrading aan de buitenkant van de gebouwen. Op een gegeven moment stoppen we in het midden van een enorme chaotische straat. De taxi chauffeur brabbelt wat on onverstaanbaar engels maar ik begrijp dat ik uit moet stappen “khao san load” en hij wijst een stukje verderop. “Badaka99” en hij haalt z’n schouders op. Ik bedank de man vriendelijk, betaal hem en hij tilt de tas op mn rug. Ik kijk om me heen. Er komt onmiddellijk een man op me afgestapt en vraagt waar ik heen moet. Ik vertel hem de naam van mijn hostel. Hij roept iemand anders erbij en die wijst recht voor me uit. Ik was er dus al. In het hostel waren de mensen vriendelijk en alles ziet er netjes uit. Ik zou mezelf niet zijn als ik niet eerst even een dutje ging doen. Dus even een paar uurtjes slapen. Daarna de stad verkennen, khao san road, het park in een heel stuk de straatjes door gewandeld, een dagtrip geboekt en even ergens gegeten. Vroeg naar bed die avond.
De volgende dag ging de wekker belachelijk vroeg; 6:15. Om 7 uur werd ik opgehaald voor een dagtrip naar Ayutthaya. Ayutthaya was vroeger de hoofdstad van Thailand. Na 2 uren in een behoorlijk luxe busje kwamen we aan. We hadden steeds even een stukje uitleg door de gids en daarna even vrije tijd om rond te lopen en foto’s te maken. Het was echt prachtig. Een ontzettend oude stad meet veel ruïnes, oude tempels en heel veel buddha beelden. Er waren meer ‘alleen reizenden’ dus heb wat met hun opgetrokken was erg gezellig. Na de vele tempels hebben we bij het water geluncht. Rijst met kip en ei. Heerlijk! Daarna werden we weer terug naar Bangkok gebracht en dat was maar goed ook want het werd behoorlijk heet in de volle zon. Het is hier 32 graden! Erg benauwd en weinig zon. Maar verder niks te klagen hoor, ik zal verder gaan relaxen en mijn volgende dagtrip gaan uitzoeken

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *