Back to basic…

We reden de stad uit tijdens zonsopkomst. Starend naar de paarse gloed over de heuvels en het kleine laagje vorst over het gras. We voelden ons immens gelukkig dat we eindelijk de stad uit waren. In al die maanden dat we in Nieuw Zeeland zijn geweest zijn we Mount Maunganui maar 1 keer uitgeweest. Ineens zie ik de schoonheid die Nieuw Zeeland echt te bieden heeft.


De afgelopen maanden waren we zo vastgeroest in één en dezelfde plek dat het voelde alsof we niet meer op reis waren maar gewoon aan het werk. Door de busrit kreeg ik weer echt het gevoel van oh ja ik ben ‘reiziger’ met m’n backpack, slaaphoofd en comfi outfit wist ik weer even wie ik was en waar ik mee bezig ben. Ik ben op wereld reis, ik ben aan het doen wat ik het liefste doe: reizen! Een immens gevoel van gelukzaligheid ging door me hen toen ik het weer besefte. Being on the road again is great!
De rit naar het vliegveld ging voorspoedig. om 12 uur stonden we in te checken toen er een error op het scherm verscheen. Van Air New Zealand moet je een vliegticket hebben dat uit Fiji gaat om te bewijzen dat je ook weer 13495079_1160274533993099_8642171431956561539_nweggaat. Aangezien het plan was dat we terug zouden zeilen hadden we die dus niet. Een officieel bewijs zou ook gelden, maar behalve e-mail contact hadden we verder niks. Ze zeiden dat we het beste een full refundable ticket konden kopen zodat we de vlucht konden annuleren en al ons geld terug konden krijgen. Als we geen ticket zouden kopen, zouden we het vliegtuig niet in mogen. We besloten dus maar een full refundable ticket te kopen. Dit bleek $1150 te kosten. Een enorme uitgave ineens. Dat zat natuurlijk helemaal niet in ons budget maar we hadden geen keuze. Na vertoon van ons belachelijk dure vliegticket kregen we ons boardingpass. Na lunch en douanecheck hadden we nog 2 uren om te relaxen. De tijd vloog voorbij en voor we het wisten boarden we het vliegtuig. De 6vlucht ging behoorlijk vlot. We hadden prachtige uitzichten. 3 uren later, om 7 uur, landde ons vliegtuig op Nadi airport. Er kwam meteen een vlaag warmte ons tegemoet. Er stonden mannen met gitaren ons op te wachten en vrolijke melodieën te spelen. De douane ging weer vlot, en binnen no time hadden we onze tassen. Eenmaal buiten wisten we niet zo goed wat we moesten verwachtten, we zijn Azië gewent, dus we dachten dat mensen op ons af zouden komen, maar dat viel reuze mee. 15 minuten in de taxi en we waren bij onze bungalow. We deelden de bungalow met een ander stel. Ook hier zaten mensen te zingen en gitaar te spelen. We haalden snel iets te eten en gingen slapen na een lange dag reizen.
Zondag 3 juli. Na een slaap van 9 uren werden we wakker, we ontbeten, pakten onze spullen en namen de taxi naar het busstation. De receptie van het hotel had ons verteld dat we een taxi, 2 bussen en nog een taxi moesten nemen om bij Ellington Warf, de plaats waar onze boot naar het eiland zou gaan. Het klonk veel ingewikkelder dan het eigenlijk was. De bus stond al op ons te wachten en na een vrolijke rit met veel muziek in de bus en erg blije mensen stond de volgende bus ook op het station al op ons te wachten. Hoe verder we noord gingen hoe meer we zagen van de schade die de cycloon heeft aangericht. Overal geknakte bomen, daken van huizen en scholen en Unicef tenten. Dat ken ik eigenlijk alleen van tv. Het was eigenlijk wel ‘goed’ om dit eens in het echt te zien. Je hebt normaal  gesproken geen idee wat ze met het geld doen. Maar de scholen zonder daken hebben nu les in unicef 13625334_10153603779610966_1798294222_ntenten en de mensen zonder huis hebben ook een tent om in te slapen. De bus dropte ons af bij een straat die naar Ellington Warf ging. We hadden inmiddels ontzettende honger en we waren in de middle of nowhere. Na anderhalve kilometer lopen kwamen we aan bij de steiger. We hadden eerlijk gezegd verwachten dat het een soort van haven zou zijn, maar het was 1 steiger. Er zat een duitse jongen op de boot naar Nananu-i-ra te wachten die net aan kwam varen. 5 minuten later kwam er een franse jongen(ook een wwoofer) een taxi uit. Met z’n vieren gingen we naar het eiland. Na ongeveer 30 minuten varen kwamen we aan. Echt een onwijs mooi eiland met een geweldig resort. Aan deze kant van het eiland staat veel wind, daarom is het een paradijs voor watersport; windsurf, kitesurfen, duiken, snorkelen, stand up paddle boarden, noem het maar op en je kunt t hier doen. Boven op de heuvel is onze dorm. Een kamer met 7 bedden. Op dit moment waren het alleen Stuart, Valentin(de fransman) en ik . Na een prachtige wandeling om het geweldige strand, relaxten we wat en gingen we eten. Zodra het donker word is er niet belachelijk veel te doen daarom gingen we vroeg slapen
Het eten bestaat uit rijst en groente, er is beperkt wifi, we leven op water uit een waterton dat komt van regenwater en de energie komt van zonnepanelen en een windmolen. Het is heerlijk om back to basic te gaan.

Er komt zeer snel een nieuw update!

One Comment on “Back to basic…

  1. Wat heerlijk om weer te reizen en van alles weer mee te maken en nieuwe dingen te zien!! Het is meteen weer heel anders en niet saai! We wensen jullie een fijne tijd daar! Xg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *