It’s fun in the Philippines…

Het voelt ongewoon comfortabel om weer in Azië te zijn. Cultuur shocks zijn nergens te bekennen. Het volgende hoofdstuk is begonnen en we genieten. Hier onze eerste 2 weken back on the road in Asia!
17274064_10154245128900966_245334064_nNa afscheid te hebben genomen in Mount Maunganui stapten we in de bus voor 3 uren, vervolgens hadden we 4 uren wachten op het vliegveld in Auckland. De vlucht van Auckland naar de gold coast was 3,5 uur, daar hadden we 75 minuten overstappen. Toen hadden we een vlucht van 8,5 uren naar Kuala lumpur. In Kuala lumpur hadden we een overstap van 4 uren en toen de laatste vlucht van nog eens 4 uren. We namen de taxi naar ons hotel, ik had best wel een luxe hotel geboekt en daar was ik nu een potje blij mee. Ik was kapot. We aten wat en probeerden wakker te blijven tot 8 uur. Om 8 uur viel ik in slaap en werd ps de volgende ochtend om 8 uur wakker.
We aten ons ontbijten en namen de taxi maar de ferry die ons naar Coron zou brengen. We wouden zo snel 17353002_10154245128885966_670516244_nmogelijk weg uit de stad, de filipijnen heeft ja zo veel meer te bieden dan een grote vieze stad. De boot was op tijd en we konden meteen onze kamer in. Goed geregeld. Het was 15 uren varen, maar een kanjer van een boot sus genoeg te doen. En we hadden onze eigen kamer wat erg fijn was. Onderweg besloten we om te kijken of we niet toch meteen door konden naar Puerto Princessa. Vrienden van Stu van school zouden daar zijn en het was eigenlijk veel logischer om omhoog te reizen. Onderweg veranderen we dus al van plan. We informeerden of we op de boot konden blijven maar de vriendelijke meneer verteld ons dat we van de boot af moeten om een nieuw kaartje te kopen zodra we aankomen in Coron. Prima. We gaan slapen en worden om 3 uur wakker omdat we in Coron zijn. In het midst van de nacht zoeken we de straatjes af op zoek naar het ticketloket. Eenmaal gevonden ia de elektriciteit uitgevallen. Dus het duurt allemaal even. Maar voor Aziatische begrippen is alles zo snel gegaan dat
we hier prima mee om kunnen gaan. We kopen een kaartje voor de slaapzaal deze keer en niet een prive kamer. Wanneer we de boot opkomen ontmoeten we een Canadese dame. Stu en ik gaan nog even slapen en ontmoeten haar later weer bij het ontbijt. Het is nog eens een bootrit van 15 uren. De hele dag bestaat uit kletsen met onze nieuwe Canadese vriendin, slapen, in de zon zitten en dat allemaal nog eens. Om 9 uur in de avond komen we aan in Puerto Princessa. De grootste tuktuk chaos die ik ooit heb meegemaakt. 100 mensen schreeuwen ons toe. We worden achtervolgt. “Sir, where are you going sir” ” sir you need a ride sir” grappig is is dat Stuart hier door iedereen steeds wordt aangesproken. Niemand roept naar mij. Laat de man alles maar opknappen dan, ik vind het prima. Gelukkig hadden we al een hotel geboekt in de buurt van de veerboot dus daar konden we in 5 minuutjes heenlopen. We waren na 4 dagen reizen helemaal gesloopt en vielen als een blok in slaap.
17321392_10154245128870966_2061219468_nDe volgende dag (5-3) besluiten we meteen met Stuart’s middelbare school vriendinnen af te spreken, 2 meiden waar hij mee naar school ging en een ander meisje waar mee ze reizen. We gaan allemaal dezelfde kant op dus dat is leuk. We nemen een tuktuk naar Emerald beach. Een strand met water zo warm als een bad. Maar toch verkoelend zodra je het water uitloopt. Onderweg krijgen we een lekker band en moet stuart achterop de moter
maar 2 km voor het strand is de band toch echt wel helemaal aan gort. De arme man. Zitten we samen met onze 180kilo zijn band te verneuken. We lopen de laatste 2 kilometer door kleine straatjes met spelende kinderen en relaxende mannen. eenmaal aangekomen zijn we met een groep van 8 mensen. Nog een ander meisje uit canada en 2 jongens uit nieuw zeeland en Engeland zijn meegekomen vanuit hun hostel. Super gezellig natuurlijk. We zitten hier uren te kletsen. Aan het einde van de middag gaan we terug naar ons guesthouse waar we informeren naar de bus voor de volgende dag. Het word allemaal geregeld door de leuke mevrouw die de baas is. Ondertussen kletsen wij met haar zoontje en dochter. 5 en 7 jaar. En vloeiend Engels, nee hij leert het niet op school maar van zijn zus. Prachtig! En erg indrukwekkend. Zo kletsen we een uur tot ze naar de kerk moeten. We relaxen nog een beetje tot we naar de beach walk gaan om te eten. Onderweg lopen we langs de kerk, het is zondagavond dienst en het zit vol. Stel je een enorme witte kerk voor, nou deze kerk had de deuren open en buiten ook een zooi bankjes, overal mensen op de banken, en staan en zitten. Echt geweldig om te zien, waar in Nederland te kerk leef loopt, loopt het hier de spuigaten uit. Een enorme kerk nog steeds niet genoeg voor alle mensen. Ik vond het heel hartverwarmend om te zien. We kregen een beetje mee toen we er langs liepen en het was in het Engels. Stu en ik besloten bij een tentje bij de zee te gaan eten. Toen we besteld hadden kwamen de jongens die eerder die dag bij ons bij het zwembad hadden gezeten er bij zitten met 2 meiden en nog een jongen. Ik heb nog nooit zo snel zoveel mensen leren kennen op reis. We zijn er nog maar net. We eten en kletsen tot een uur of 10 en lopen terug. We moeten onze tassen weer inpakken.
17328021_10154245107060966_1165228472_nMaandag (6-3) we worden om 7 uur wakker, eten wat en maken ons klaar. Om 7:15 word er op de deur geklopt dat onze bus er al is. Shit! Hij is te vroeg, hoe vaak gebeurt dat nou?! We racen naar de bus, het busje pikt de 3 meiden
op (Jade, Sam, Mel) en rijden naar het busstation waar de bus wordt volgeladen met lokals en we ineens niet meer weten wat we met onze lange benen aan moeten. We gaan richting Sabang. Na een rit van 2 uren komen we aan in Sebang. Een schattig kust plaatsje waar mensen voornamelijk komen om naar de underground river te gaan. En dit is ook ons plan. Na 10 minuten vinden we een leuke plek met bungalows op het strand waar we voor een prikkie een paar nachten kunnen blijven. Een bungalow met uitzicht op zee en tijd om te relaxen was waarom we naar de filipijnen zijn gekomen dus dit was perfect. Vervolgens gaan we ontbijten want het is nog maar 10 uur! Daarna liggen we heerlijk de hele dag op het strand. We kletsen er op los. Savonds gaan we uit eten en vroeg naar bed.
Dinsdag (7-3) worden we vroeg wakker. Om 8 uur zitten we op de boot naar de underground river. Het is allemaal 17274549_10154245107090966_706996021_nerg goed geregeld en op tijd. De onderwater rivier is een van de wereldwonderen en ik snap waarom. Daar aangekomen stappen we in het volgende bootje die ons door de grotten peddelt. Het enige licht dat we hebben is
het hoofdlampje van de schipper. Het is een bijzondere tour. We krijgen een helm en koptelefoon op en een reddingsvest. Onderweg word door de koptelefoon van alles verteld over de grotten, heel cool. Om 10 uur zijn we weer terug in onze bungalow, we ontbijten en blijven een paar uren zitten kletsen. Daarna gaan we op het strand liggen. De meiden en stu hebben allemaal herinneringen op te halen dus ik ga heerlijk mijn boek lezen. Leuk om de verhalen te horen van stu zn middelbare schooltijd. We relaxen een beetje in onze bungalow en gaan dan met zn allen eten. We blijven weer een tijd na plakken en huilen van het lachen van alle verhalen die we te vertellen hebben. We reizen allemaal best wel veel dus het is ongelofelijk leuk ervaringen te delen. Om 10 uur liggen we in bed.
17351127_10154245107105966_49046953_nWoensdag (8-3) we konden eens uitslapen maar werden om 8 uur al wakker. We ontbijten en pakken onze spullen en om 12 uur zitten we in de jeep. De jeep brengt ons binnen een uur naar het kruispunt waar onze minivan ons
een half uur later oppikt. De jeep is geweldig. Het is het lokale vervoersmidden en is zeg maar gewoon een open busje in jeepstyle. We worden met zn allen weer in de minivan gepropt. Om 4 uur na een hobbelige rit zijn we aangekomen in Port Barton. Sam, jade en mel slapen samen in een hostel maar er is geen plek meer voor stu en mij dus wij gaan op zoek naar iets anders. Al snel komen we bij een guesthouse op het strand uit. We kiezen een kamer en gaan eten. Ik neem een heerlijke koude douche en dan gaan we weer op zoek naar de dames. Er schijnt die avond een grote jungle party te zijn dus we halen een paar flessen drank en gaan voor hun kamer in het hostel zitten. Al snel hebben we een groep van 15 man om ons heen verzameld. We kletsen er op los en drinken belachelijk veel. Om 10 uur staat er een mini van voor de deur. Er is niet genoeg ruimte voor iedereen dus er moeten een paar op het dak. Stu vind dit geweldig dus die springt zonder problemen het dak op. Het is een hobbelige rit door de jungle naar het feest. Op een gegeven moment moeten we zelfs uit de van omdatie de heuvel niet op kan en het te zwaar is. Na een half uur zijn we er. We verwachtten een vet groot feest maar dat valt een beetje tegen. We doen een shot en dansen wat en na een half uur hebben we t wel weer gezien. Sam, Jade en Stu zijn allemaal zo dronken. We nemen de mini van terug naar het hostel en om 12 uur slapen we.
Donderdag (9-3) we worden om 11 uur wakker met een kater. Eten wat. Gaan op zoek naar de dames en drinken wat. Om 2 uur gaan stu en ik een dutje doen en worden pas om 5 uur weer wakker. We gaan eten, boeken de bus voor de volgende dag en gaan om 8 uur naar bed. Een paar films en series kijken en slapen.
Vrijdag (10-3) om 7 uur worden we wakker. De mini van haalt ons om 8 uur op om naar El Nido te gaan. Om een uur of 2 lopen we bepakt en bezakt door de schattige straatjes op zoek naar een slaapplek. Ik wacht met onze tassen en Stu vraagt rond. Na 25 hostels en guesthouses vinden we eindelijk een plek om te slapen voor 6 nachten. Heerlijk. We gaan eten en naar de bank en nemen een heerlijke koude douche. S’avonds gaan we met Sam en Jade eten en boeken we een tour voor de volgende dag.
17310496_10154245128845966_1362855730_oZaterdag (11-3) 2 flessen rum tussen ons 4en gaan we op naar Tour A. Een tour door de lagoons en een paar stranden. We zitten op een boot met 12 andere mensen. Onze flessen rum zijn snel soldaat gemaakt door ons vieren en al snel zijn we het feest op de boot. Waar de rest van de boot ons nakijkt alsof we gek zijn dansen wij op stranden, springen we als gekken in het water en maken we een klein feestje op de boot. Man wat hebben we gelachen.
Tot bij de laatste stop Jade op een stekel ding in het water stapt en ze al die dingen in dr grote teen heeft zitten. We gaan terug naar El Nido. Sam valt nog eens uit de boot. Nog meer bloed. We nemen een koude douche en kleden ons om en gaan pizza eten. Het is full moon party die avond maar 17328212_10154245128830966_1505457058_nik heb al een kater voor het feest begint. Ik ga nog even mee naar de pre party maar heb m al gauw zitten.
Zondag (12-3) het is een heerlijke relax dag. Met eten en middag dutjes en niet veel te doen. Jade heeft veel pijn maar de dokter ligt op het strand dus er is even niks aan te doen.
Maandag (13-3) Jade voelt zich een stuk beter gelukkig. Samen met Jade, Sam, Mel en Sofie gaan we naar het strand. We hangen de hele dag op het strand, lezen, kletsen en luisteren naar muziek. S’avonds gaan we met Jade eten en vervolgens weer met zn allen naar de bar. Sam en ik blijven maar even, de rest blijft nog uit tot in de late uurtjes.
17350961_10154245107130966_2080689455_nDinsdag (14-3) We ontbijten met z’n 6en en nemen afscheid van Jade en Sam, ze vliegen naar Borocay en daarna naar Indonesië, die zien we in Vancouver deze zomer wel weer. Stu en ik relaxen de rest van de dag en besluiten nog een dagje langer te blijven, we hebben tijd. S’avonds gaan we uit eten met Mel en Sofie en kruipen we op tijd in bed.

Woensdag (15-3) Regen komt met bakken uit de lucht. Geen uitstapjes voor ons vandaag. We kopen wat souveniertjes en kijken wat series in bed. Ik mis Sam en jade nu al. Wat een geweldig gezellige meiden zijn dat zeg. We willen de boot boeken naar Coron voor de volgende dag maar deze zit vol, shit! Nog een dag dan maar. Inmiddels hebben we een week in El Nido doorgebracht, niet dat dat erg is want het is best wel een leuke drukke plaats.

Vrijdag varen we naar Coron. Nog 10 dagen in de Filipijnen. Ik ben best wel blij met het tempo dat we reizen, de dingen die we zien en doen. En wat is het ongelofelijk gezellig om met meer mensen te reizen.. We hebben het ongelofelijk leuk en genieten heel erg!

One Comment on “It’s fun in the Philippines…

  1. Hey wat een geweldige tijd hebben jullie daar! De foto’s zijn prachtig! Ik wist niet dat t daar zo mooi is! En dat er zoveel reizigers zijn vanuit de hele wereld! Erg geliefd daar dus! Veel plezier heerlijk relaxen en geniet xxg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *