Long Distance Lovestory; Fardo & Erik

Long Distance Donderdag! Deze week het verhaal van het Nederlandse stel Fardo en Erik. Ben je benieuwd naar hun verhaal? Lees snel verder!

  1. Wie ben je en waar kom je vandaan?
    Ik ben Fardo en ik kom uit Groningen.
  2. Wie is je partner en komt hij vandaan?
    Mijn parter is Erik en hij komt uit Zuidhorn.
  3. Hoeveel km is de afstand tussen jullie?
    Ik schat momenteel zo’n 200, Groningen-Utrecht.
  4. Wat is de situatie op dit moment?
    We zijn getrouwd en zien elkaar ieder weekend. Erik werkt nu in Utrecht. Omdat hij voor zijn werk op veel verschillende plaatsen zit (hij werkt bij Defensie), hebben we ervoor gekozen om in Groningen te blijven wonen zodat ik niet iedere paar jaar een andere baan hoef te zoeken.
  5. Hoe hebben jullie elkaar leren kennen? En hoe lang zijn jullie nu samen?
    We hebben elkaar leren kennen in 2001, dat is nu bijna vijftien jaar geleden. Ik was 17 en zat in vwo 5. Hij studeerde toen nog aan de Hanzehogeschool. Toen hij besloot om bij Defensie te gaan werken, was hij in eerste instantie gestationeerd in Weert. We zagen elkaar toen alleen op zaterdag. Op zondag moest hij alweer met de trein terug. Destijds vond ik dat wel vervelend. Een sms versturen kostte 25 guldencent, en in die ene dag moest alles. Koffie drinken met schoonouders, verjaardagsvisite,iets leuks doen, en minder leuke dingen uitpraten als die er waren. Ik had het ook druk met school en studie dus er was eigenlijk weinig tijd echt voor en met elkaar.

12968646_1067871093272576_226287542_n

  1. Wat is het grootste cultuur verschil?
    Geen
  2. Hoe vaak zien jullie elkaar?
    Ieder weekend als hij in Nederland zit. Als hij op uitzending is, dan is hij maanden achtereen weg. Het hangt er vanaf wanneer hij op verlof kan hoe lang we elkaar dan niet zien. Soms vier maanden, soms korter. Ik geloof dat de langste tijd zonder elkaar zeven maanden is maar dat weet ik niet meer zeker.
  3. Wat vind je het lastigste van een langeafstandsrelatie?
    Als er een ‘mannending’ in huis moet gebeuren en hij is er niet haha! Zoveel emancipatiegolven en hier staan we 😉 Toen hij voor het eerst op uitzending ging, hadden we eigenlijk nog nooit langer dan negen dagen zonder elkaar gehoeven. Ik was toen nog maar achttien dus dat was wel even omschakelen. De relatie was ook nog relatief pril, dus we moesten ook nog uitvinden hoe we dat precies moesten aanpakken, zo ver van elkaar vandaan. Als Erik op uitzending is, heb ik natuurlijk opeens een soort ‘gat’ in mijn leven. Dat vul ik in met allerlei dingen, en als hij dan terugkomt moeten we ons evenwicht weer hervinden. Dan ben ik in de weekenden bijvoorbeeld niet meer zo vaak beschikbaar voor anderen, want de paar dagen per maand dat we bij elkaar zijn, willen we natuurlijk wel met elkaar doorbrengen. Gelukkig snappen de meeste mensen dat. En anders maar niet, daar ben ik ook niet zo moeilijk in. Dan heb je gewoon pech.
  4. Wat mis je het meest?
    Dat vind ik moeilijk om te zeggen want ik weet niet beter! Daarnaast heb ik een geweldige man die werkelijk alles doet om er te zijn als er iets is. Binnen Nederland kan hij gemakkelijk naar huis komen. Als hij in het buitenland zit, kan dat natuurlijk niet. Als ik dan de griep heb en hij kan niet voor me zorgen, vind ik mezelf extra zielig. De eerste twee maanden vermaak ik me altijd wel als hij langere tijd weg is. Maar daarna mis ik echt de normale dingen: samen op de bank hangen en Spaans voetbal en woonprogramma’s kijken, samen fotograferen (onze gedeelde passie), dat soort dingen.12919243_1067867606606258_198932764_n
  5. Hoe ervaar jij een lange afstandsrelatie? Zou je het andere mensen aanraden en heb je tips voor mensen die een beginnende lange afstandsrelatie hebben?
    Zoals gezegd: we hebben eigenlijk altijd veel ons eigen leven geleid. Ik heb wel gemerkt dat het belangrijk is om die levens wel met elkaar te delen. Blijven communiceren. Als Erik lang weg is, krijg ik elke week een kaart met een kat erop, ik ben dol op katten haha. Ook bellen en Whatsappen we bijna elke dag, waar ter wereld we ook zijn. Ook al zit je duizenden kilometers uit elkaar (het verst volgens mij toen ik in Minneapolis zat en hij in Afghanistan), je moet gewoon wel vertellen wat voor toetje je hebt gegeten en dat je een nieuwe broek hebt gekocht. Het is fijn als je een beetje snapt hoe de wereld van de ander in elkaar zit. Dan stuurt hij bijvoorbeeld een foto van hoe hij aan het sporten is of hoe zijn slaapplaats op de kazerne eruit ziet. Soms kan dat niet, uit veiligheidsoverwegingen. Het helpt ook dat we beiden vrij zelfstandig zijn en dat we geen kinderen hebben. Als die er wel zouden zijn, zou ik het denk ik liever anders zien. Maar om heel eerlijk te zijn denk ik dat deze situatie eigenlijk perfect is voor ons. Ik ben iedere week weer oprecht blij als ik Erik zie. Doordeweeks hebben we geen last van elkaars rondslingerende troep. We waren nog erg jong toen we elkaar ontmoetten en het is heel gemakkelijk om met zijn tweetjes in een soort bubbel te zitten als je verliefd bent. Ik heb eigenlijk altijd ook mijn eigen leven gehad, studeren, vriendinnen, et cetera. Ik denk wel dat je dat gemakkelijker verwaarloost als je elkaar elke dag kunt zien. Je moet vertrouwen in elkaar hebben en interesse hebben in het leven van de ander dat jij niet van dichtbij meemaakt; als je er beiden 100% voor gaat dan kan een relatie op afstand heel goed werken. Wij hebben vanaf het begin het gevoel gehad van ‘dit zit goed tussen ons’ en we wilden elkaar niet in elkaars ontwikkeling beperken. Erik houdt van zijn werk, wie ben ik om hem te beperken in zijn flexibiliteit? Ik zou niet gauw van hem vragen een baan te gaan zoeken in het noorden des lands puur om elkaar elke dag te zien.
  6. Hoe vaak en hoe hebben jullie contact?
    WhatsApp elke dag, bellen elke dag, zoals gezegd. Als we langere tijd gescheiden zijn, sturen we ook 12910709_1067867623272923_1471405734_nkaartjes. Vroeger toen ik in Ierland woonde en daar werkte als au pair kwam Erik halverwege op bezoek. Als hij in oorlogsgebied zit, kan ik natuurlijk niet bij hem op bezoek komen maar als hij verlof heeft, komt hij naar huis. Back in the day gebruikten we ook veel MSN Messenger. Toen ik in Ierland zat, werkte dat prima. Toen Erik veertien jaar geleden in Bosnië zat, was dat een minder groot succes. De internetverbinding was niet zo stabiel en dat was wel eens frustrerend, ook omdat mobiel telefoneren en dergelijke niet zo goed ging. Als je goed blijft communiceren, kun je in onze optiek dicht bij de ander blijven ondanks de kilometers er tussen. Wat dat betreft maken technologische ontwikkelingen het met de jaren wel makkelijker.
  7. Wat is de langste periode dat jullie elkaar niet hebben kunnen zien?
    Ik denk zeven maanden maar dat weet ik niet zeker.
  8. Hoe zie je jullie toekomst?
    Ik denk dat we voorlopig niets veranderen. Ik heb liever dat we een superleuk weekend met elkaar hebben en elkaar doordeweeks niet zien, dan dat ik het mijn lief aan moet doen om elke dag uren in de auto te zitten en de files te trotseren om zes uurtjes naast mij in bed te kunnen liggen. Ik heb ook geen zin om elke paar jaar te verhuizen en op een andere school te gaan werken. Nee, dit is prima zo. De grootste schok zal wel komen als we met pensioen gaan, dan zien we elkaar opeens elke dag.

Heb jij ook een lange afstandsrelatie en wil je onze vragen beantwoorden of een verhaal schrijven voor dit onderdeel? Mail dan naar fardou@fartravels.nl en wie weet staat jou long distance lovestory volgende week hier!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *