Marokko

You dont have to be rich to travel well…

5 januari 2016 

Dwalend door de donkere straatjes van marrakech volgden we de man die ons naar onze Riad zou brengen. De vlucht was prima gegaan, alleen handbagage dus we konden zo door lopen. Er stond al een mannetje met een bordje op ons te wachten. In het busje werd er tussen de chauffeur en gids volop Marokkaans gekletst. We voelden ons beide weer even alsof we ons in Azië waanden.

De chaos van het verkeer, de vieze geuren, brommers overal etc. We crossen door de smalle straatjes van de oude stad van Marrakech totdat we ineens stoppen en we uit moeten stappen.   We lopen door een paar smalle straatjes en steegjes waarop een paar hoeken wat mannen staan. Ik voel me schuldig dat ik bang ben. Waarom ben ik bang? Maar het is donker en ik ben in een stad met een andere cultuur en andere gewoontes die ik nog niet ken. En het zijn toch wel erg verlaten steegjes in het donker. We lopen verder tot we bij een poort komen en daar doorheen lopen. De man belt aan bij wat een huis lijkt. We kijken elkaar aan. Shit we zitten toch niet bij iemand op zolder ofzo?! Er word opgedaan door een jonge man en we lopen een stukje verder. Wauw! Een prachtige binnenplaats. Ik had even moeten googlen wat een Riad is van te voren maar bij deze een Riad is een huis met een open binnentuin/binnenplaats in het oude deel. Het gebouw is 2 verdiepingen hoog en je kon zo de sterren zien. Het is in oude Marokkaanse stijl. Ongelofelijk mooi. De gids verteld ons een paar dingen over het hotel en vraagt dan of we met hem mee naar boven willen komen voor een kop thee en een uitleg over de stad. We lopen mee naar boven. De gids doet zijn handen voor mijn ogen tot we bij een klein uitzichtpunt staan. Op het dak is een enorm dakterras. Met banken en kleden en je kunt over de daken van de Marokkaanse huisjes kijken. Het is een heldere nacht en het is prachtig alle lampjes en de sterren. Hij wijst ons onze kamer. Echt Marokkaanse stijl. Prima! De gids vertrekt en wij lopen naar beneden om te bedenken wat we eens met het eten zullen doen. Het voelde niet heel prettig op straat savonds maar de jongeman van het hotel sleurt ons mee naar buiten. Steegje links, steegjes rechts, 2 afslag weer links ontzettend verwarrend en dan worden we losgelaten. We lopen door de straatjes en zien dat men gewoon hun eigen ding doet. We vinden een leuke eettent en eten couscous. Heerlijk! Daarna lopen we terug naar de Riad. Onze angst in compleet weg. Ik zeg hello tegen een paar mannen die op zo’n hoekje van een steegje staan en ze reageren blij en enthousiast terug met hello. Niks om bang voor te zijn. Om 11 uur kruipen we met een blij hart in bed. Om 6 uur de volgende ochtend worden we gewekt door het ochtend gebed. De speakers staan naast onze slaapkamer. Binnen 5 minuten is het ook al weer klaar en kunnen we lekker verder slapen. Om 10 uur kregen we ontbijt. Thee, koffie, sinaasappelsap, yoghurt, croissant, een pannenkoek, brood en allemaal soorten beleg. Wij houden het hier wel even uit. Het is best fris vandaag. 15 graden en regen. Daar hadden we niet op gerekend! Maar we mogen natuurlijk niet klagen aangezien er in Nederland een behoorlijke portie ijsel ligt. xx

 

 

Don’t fear the unknown
10 januari 2016 

Di 5-1. Na het ontbijt zijn we de stad ingelopen. Bij daglicht ziet de stad er mooi uit. De gebouwen zijn rood, op straat staan mensen te kletsen, vrouwen in hoofddoeken doen boodschappen, kinderen voetballen op straat, er zijn kleine winkeltjes waar ze brood verkopen en vlees braden. We lopen over de markt. Er zijn amper toeristen. Er wordt overal vlees, fruit en kruiden verkocht. We lopen langs een moskee verder naar het grote plein. Er zijn allemaal opdringerige verkopers die je horloges en simkaarten willen verkopen. Ook zijn er zijn er mannen die fluit spelen met een cobra en mannen met apen. Voor we t door hebben word er een aap op onze schouders en hoofden gegooid. De eerste scam hebben we te pakken. Wanneer we weg willen lopen beginnen de mannen boos in het Arabisch naar ons te schreeuwen dat we ervoor moeten betalen. Ik wou die vieze aap niet in mn nek man. Waarom moet ik daar voor betalen. We geven ze wat geld voor ze enorme herrie schoppen en lopen verder. Er zijn smalle straatjes met marktjes. We eten shoarma op in een rooftoprestaurant en komen er achter dat we de avond ervoor toch wel belachelijk veel voor onze maaltijd hebben betaald. Hier kost een bord patat en shoarma €2,00 en de couscous €3,50. Daar we hebben de avond er voor toch wel 3x zoveel voor betaald ergens anders. We lopen wat rond tot we besluiten terug te gaan. Ik was niet helemaal fit. Rond een uur of 7 lopen we de Riad weer uit op zoek naar avond eten. En deze keer wel goedkoop. We komen een straattentje tegen in de buurt van onze straat en de man is zo enthousiast dat we hier besluiten te eten. Stuart kom soep met brood en salsa en ik een bord met een omelet, brood, rijst, tomaten en salsa. We betalen €3,50. Koopje. We duiken vroeg op bed.
Woe 6-1. We beginnen de dag weer met zo’n geweldig ontbijt. Het is een prachtige dag. Veel warmer en helderder dan de vorige dag, 22graden. We zijn inmiddels al gewend aan ons buurtje, mensen kennen ons en iedereen is heel vriendelijk. We gaan op zoek naar het paleis van de koning. We lopen wat straatjes door en zijn er zo. We steken de weg over en ik maak een foto. Dan komt er met luid gefluit een agent op ons af gerent, hij verteld dat je geen foto’s van het paleis mag maken. Oops sorry meneer de agent, foutje. direct de foto delete. We lopen terug naar de poort wanneer er een jongen van onze leeftijd op ons af komt lopen en zegt dat als we door de andere poort gaan we in een prachtige tuin komen. Bedankt voor de tip. We gaan naar de andere poort en komen inderdaad in een mooie tuin. We lopen een beetje rond en komen de jongeman weer tegen. Hij verteld ons waar leuke plaatsen zijn om heen te gaan en laat het zien op de kaart en hij loopt weer verder. Wij kijken nog een beetje rond en lopen dan ook weer verder. Aan het einde van de poort komen we hem weer tegen. Hij zegt datie ook die kant op gaat naar zijn werk dus dat we wel met hem mee kunnen lopen. We kletsen heel wat af. Hij verteld ons allemaal dingen over de stad. De joodse wijk, de berbers, de arabieren etc. We lopen door de kleine rode straatjes  tot we in een drukke straat komen en hij ons uitnodigt in zijn kruidenwinkeltje. Hij bied ons een kop thee aan en verteld ons over alle dingen die ze gebruiken. Erg interessant. Na 2 koppen thee willen we gaan. Stu en ik geven hem elk 2 euro. Hij wordt boos hij wil meer. Ik vertel hem dat dat belachelijk is. We worden weer gescamd en ik ben er met open ogen in getrapt. Je leest zo ontzettend vaak over de scams maar nu zijn we er zelf ingetrapt. Stu had het wel door maar wat doe je eraan. Ik voelde me zo dom! Je wilt zo graag mensen vertrouwen en denken dat ze echt vriendelijk zijn en behulpzaam maar dat zijn ze dus niet. We lopen weg van zijn toko weer terug naar het grote plein, eten wat en lopen een beetje rond. Rond een uur of 5 zijn we weer terug in onze Riad. Daar gaan we op het dakterras zitten genieten van de laatste zonnestralen en bekijken de zonsondergang. Ik pak mn spullen in en stap onder de douche. Om 7 uur lopen we weer naar hetzelfde eettentje als de vorige avond en eten weer heerlijk en goedkoop! We duiken vroeg op bed aangezien de wekker de volgende dag om kwart voor 6 gaat.
Do 7-1. Terwijl de zon opkwam reden wij de stad uit. Door de verkeerschaos alsof er geen regels zijn, langs de mannen op pakezels en de over de top volgeladen vrachtwagens. Ik zie vrouwen met hoofddoekjes en kleine baby’s op hun rug, straatkatten, bedelaars, vrouwen in burka’s,
De buschauffeur rijdt alsof hij en iedereen in het verkeer dood wil hebben. Hij wijkt voor niemand uit en houd het gas erop. Na een tijdje rijden, rijden we door het atlas gebergte. Tot bijna aan de top. Wat een geweldig uitzicht! Het is best fris bovenop. Er ligt een beetje sneeuw.
Ik had gedacht dat we in deze bus van a naar b gebracht zouden worden. Van ons hotel in marrakech naar ons hotel in buurt van de woestijn. En ik dacht dat deze rit een uur of 3 zou duren. Ik dacht fout. We hoorden toen de 3 uren erop zaten dat we nog 4,5 uren te gaan hadden. We stopten in het dorpje Ksar aït ben haddou. We krijgen daar een tour door de stad met een gids. Het is een oud dorpje uit 1100. Er zijn hier talloze films opgenomen. De gladiatior, stukje van game of thrones etc. Het is erg mooi. Heel oud en smal. We lopen het dorpje door, door de huizen tot aan de top en daar hebben we een prachtig uitzicht over de bergen, rivier, dorpjes etc. We lunchen in een nieuwer deel van het dorp er naast. Daarna rijden we weer verder. Door de kleine dorpjes, de bergen. Langs de op straat die terug lopen van school, vrouwen die de was doen in de rivier, mannen op pakezels, vrachtwagens met grote ballen stro en de enorme hoeveelheden mensen die staan te liften. Het is een prachtige rit. Bij zonsondergang stoppen we bij een uitzicht punt met een geweldig grote rotsen. Daarna is het nog 15 minuutjes rijden naar ons hotel. We hebben een simpele kamer met een balkon. Een mooi uitzicht over de rotswanden tegenover het hotel. We frissen ons op en stappen om 7 uur aan de dinertafel. We zijn met een groep van 17 mensen. Jong en oud uit Japan, denemarken, duitsland, nederland en Canada. Van alles wat. We zitten met 4 duitsers aan tafel. Ik heb geprobeerd met iedereen een beetje een gezellig gesprek te voeren maar het was behoorlijk stug. Uiteindelijk bleven we in onze eigen tweetallen praten. Een beetje jammer. Is toch hartstikke leuk om met zo’n diverse groep 3 dagen door de woestijn te trekken maar helaas is er totaal geen klik en is iedereen meer met zichzelf bezig. Na het eten heb ik de put eruit. Om 8 uur val ik in slaap.
Vrij 8-1 de wekker gaat om 6:30. 7 uur ontbijten we met pannenkoeken en brood. Volgens mij heeft verder niemand een idee wat het plan is maar we gaan ervoor. Half 8 stappen we de bus in en ik val meteen weer in slaap. Om 11 uur word ik wakker doordat er een man de bus in stapt. Onze gids van de ochtend. We gaan naar een berber dorp waar hij ons rondleid. Hij legt uit dat dit dorp bestaat uit berbers en nomaden. We lopen door het stukje land waar ze hun eten verbouwen. Het is verrassend groen voor de rode bergachtige omgeving. We verbouwen alles zelf om te eten of te verkopen op de markt. Daarna gaan we een gebouw in waar we in een kamer vol tapijten op de grond gaan zitten. We krijgen een kop thee en een nomade legt ons uit hoe ze leven. In de winter wanneer het koud is hebben ze een klein huisje in dit dorp. De vrouwen verbouwen het eten en maken tapijten. De mannen doen stoerder werk. Er zit een vrouw te weven. De man verteld dat de regering het verstandiger vind dat de kinderen naar school kunnen en dat ze men in de buurt van het ziekenhuis is. Daarom zijn ze nu half nomade. In de winter zijn ze in het dorp in de zomer gaan ze er op uit met hun kuddes. Vaak blijven dan een aantal vrouwen en kinderen in het dorp om groente te verbouwen en naar school te gaan. Veel alleenstaande vrouwen maken tapijten om de kost te winnen. Hij laat ons een aantal zien. Ze zijn prachtig. Daarna lopen we met onze gids verder door de groene velden naar een stuk met prachtige rotswanden om ons heen. Enorme rotsen. Er zijn mensen aan het klimmen. Er loopt een rivier langs de weg. Heel indrukwekkend. We zien een paar mensen met een kudde dieren lopen. De gids verteld dat ze elke dag 4 uren de berg omhoog lopen en vervolgens weer 3 uren terug. Ik vraag me af waarom mensen nog steeds nomade zijn terwijl ze de optie krijgen in een dorp te wonen met een school en een ziekenhuis. Ik vraag het de gids. Hij zegt dat de dieren die ze hebben en voor veel melk en vlees ook moeten eten en dat er in het dal niet zo veel eten voor is maar bovenin de bergen wel, en waarom zou je in een drukke stad willen wonen met bussen en mensen etc terwijl je heerlijk alleen met je gedachten in de bergen kunt lopen elke dag. Daar heeftie een goed punt. Het is hier erg stil en de lucht is zo schoon. Na deze 2 uur durende tour stappen we weer in de bus. Na anderhalf uur stoppen we voor lunch. We genieten een uur in de zon. Daarna stappen we weer in om nog zo’n 2 uren te rijden. We komen dan aan bij de sahara. 10 van ons gaan de bus uit en we moeten onze spullen in een hotel laten. Alleen een kleine tas mogen we mee. Vervolgens gaan we naar onze kamelen. Iedereen heeft een eigen kameel ze zitten vast in rijtjes van 5. Ik zit op het voorste kameel van de voorste rij. Ik leidt de karavaan. Ik stap op het kameel. De man houd me vast alsie omhoog gaat. Je word naar achter gegooid en dan weer naar voren. We beginnen te lopen. Ik klam me vast aan mijn kameel. Oh God hoe lang gaat deze rit duren ik vindt het maar helemaal niks en in de verste verte is er nog geen kamp te vinden. Ik vraag de man die de kameel leid hoe lang het duurt voor we er zijn, anderhalf uur ongeveer antwoord hij. Shit. Na 15 minuten begint het een beetje te wennen en ontspan ik wat meer. We gaan zand heuvel op en zandheuvel af. Op is zo erg nog niet maar als hij naar beneden loopt moet je je even goed vasthouden. Na een uur stoppen we om de zonsondergang te bekijken. Het is erg bewolkt dus we zien niet zo veel. We hebben even 15 minuten pauze. Dat afstappen is net zulk gesleur als het opstappen. Je word alle kanten opgegooid. Het is een heerlijke temperatuur. Ik had verwacht dat het bloody hot zou zijn maar het was zo’n 17 graden gok ik met bewolking. Niks mis mee. We maken wat foto’s en kijken een beetje rond dan stappen we weer op ons kameel om verder te gaan. We komen aan in ons kamp als het al donker is. De mannen laten onze tent zien. Een grote tent met een groot bedden en genoeg dekens maar koud is het echt niet. We gaan met z’n allen om het vuur zitten. Het hele kamp is om een binnenplaats heen gebouwd. We kletsen wat en drinken thee. Om 7 uur gaan we naar de eettent waar we  harira kregen (soep) en tagine(marokaanse maaltijd) en fruit na. Het is gezellig, veel gezelliger dan de vorige avond iedereen praat veel meer met elkaar. Na het eten vertellen de gidsen dat we de volgende ochtend om 6 uur op ons kameel moeten zitten. Het uitslapen valt niet mee deze vakantie. We besluiten daarom maar weer vroeg naar bed te gaan.
Za 9-1. Om 5:40 worden we gewekt. Ik heb een prima nacht slaap gehad. Erg comfortabel en warm. We frissen ons op en lopen naar ons kameel. We moeten dezelfde als gisteren nemen zeggen de gidsen. Het is pikkedonker ik heb geen idee hoe ze dit voor elkaar willen krijgen met 16 kamelen door de woestijn. Ik leid weer, wat is gister the best seat in the house vond vind ik nu even wat minder. Ik zie niks dus heb geen idee wanneer we naar beneden gaan oid. Het voelt heel erg raar. Het is erg stil. Nog steeds bewolkt dus geen sterren helaas. Binnen een uur begint het licht te worden en ik voel we wat meer op mn gemak. De zon komt op en het kleurt de lucht met geel, roze en oranje kleuren. Het is geweldig. Onbeschrijfelijk. Overal om ons heen kleurt de zon de lucht. Samen met de wolken is het een waar spektakel. Om kwart voor 8 zijn we weer bij het hotel waar we onze spullen hebben gelaten. Een spierpijn dat ik heb. Mijn armen van het krampachtig vasthouden en mijn heupen en kont van het oncomfortabel zitten. We krijgen ontbijt in het hotel en om 9 uur stappen we weer in ons busje. Na een 10 uren durende busrit met ongeveer 5stops zijn we in de buurt van Marrakech. We rijden over een donkere greppel weg tot de bus stops. De buschauffeur zegt dat dit ons hotel is. Het is een beetje een gure wijk, het is ook al donker. We lopen de poort door en zien tot onze verbazing een prachtig zwembad en 2 grote prachtige Marokkaanse gebouwen. We bestellen eten en ondertussen frissen we ons op. De kamer is prima. Niks bijzonders. Er is geen wc bril en de douche gaat van ijskoud naar bloedheet maar het is allemaal wel prima. We krijgen een 3 gangen diner en daarna kruipen we weer op tijd ons bed in.

Zo 10-1 We werden vandaag om half 10 wakker. We zitten nu heerlijk in het zonnetje van ons ontbijt te genieten. De komende anderhalve dag doen we lekker niks maar bij het zwembad hangen en boek lezen. morgen vliegen we weer naar huis.

x

 

12 januari 2016

Inmiddels zijn we weer thuis. De afgelopen 2 dagen stonden in het teken van boeken lezen en bruin bakken en dat is goed gelukt. De vlucht ging goed. We hebben een heerlijke week gehad in Marokko. Het was allemaal zeer goed geregeld en alle hotels waren prima. Het is een prachtig land en januari is zeker een goede tijd om er heen te reizen.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *