Noord Amerika

Ive left my heart in so many places…

3 oktober 2015

Donderdag 24 september zijn we verder gereden. De hele dag in de auto doorgebracht om zo ver mogelijk te komen. Na salt lake city door naar de staat Idaho. En van idaho weer terug in oregon. We vonden een prachtige kampeerplaats in het zuiden van de staat oregon. Daar onze tent op gezet, stukje gewandeld en gegeten. En toen weer gezellig zitten lezen bij het vuur. Op tijd gaan slapen.

We hadden 9 uren gereden die dag dus waren behoorlijk kapot. Onze laatste nacht kamperen! Vrijdag 25 september werden we om half 8 al wakker. De tent ingepakt gegeten en de weg op. Via oregeon terug naar washington. Seattle is het altijd spits dus daar een tijdje in de file gestaan. Om 7 uur waren we weer thuis in Vancouver. Met zn allen gegeten en onze verhalen verteld. Zn ouders waren erg enthousiast. Zaterdag 26 september lekker rustig aangedaan. Uitgeslapen en gegeten en gedoucht. Toen zijn een waterdam gereden. Daar rondgewandeld. Stuart wou me graag meenemen naar een ijshockey wedstrijd en die avond was een wedstrijd dus we besloten te gaan. We zijn met de veerboot naar downtown gegaan een kop koffie gedronken en taart gegeten en op naar het stadion. Ik mocht een ijshockeyjersey lenen van stuart’s collectie. Stuart is een enorme Canucks fan, dat is het ijshockeyteam van Vancouver, hij heeft alle jerseys van hun vanaf 1900 nog iets. We hadden mooie plaatsen en het was een spannende wedstrijd. Het was super leuk om weer bij een wedstrijd te zijn! Ontzettend lang geleden en dit was een echte nhl wedstrijd. We verloren de wedstijd 3-2 in extra tijd. Na de wedstrijd met de veerboot terug naar de auto. Onderweg graham en nog een vriend van Stu opgepikt en op naar een feest van 3 van Stuarts vrienden die gingen verhuizen. Het was super leuk. Iedereen was heel enthousiast en blij me te zien. Ze zijn zo ontzettend vriendelijk. Ik heb met zoveel mensen gepraat en iedereen heeft ook alleen maar goeie dingen te zeggen over Stuart. Hele leuke mensen. Om een uur of 2 heb ik terug gereden. Bob. Zondag 27 september uitgeslapen en naar Lynn headwaters gegaan. Het was hartstikke druk. Op een mooie zondag gaat schijnbaar iedereen wandelen. Gek he. Het was een groot natuurpark met watervallen en bos etc. We hebben zon 2 uren gelopen. Het was prachtig. Heerlijke dag. Savonds zijn we uit eten geweest met Stuarts ouders bij een grieks restaurant. Maandag 28 september om een uur of 11 naar Whister. Whistler is een stadje 2 uurtjes rijden van Vancouver. De weg ernaartoe schijnt een van de mooiste wegen ter wereld te zijn en dat geloof ik graag je rijd eerst langs de zee en de baaien van vancouver met prachtig blauw groen water, dan rij je verder de bergen door waar je prachtig uitzicht hebt. Whistler is de stad waar in 2010 de olympische spelen skiën en snowboarden etc waren. Enorm bergen gebied. Eenmaal daar aangekomen was het plan om met de skilift helemaal naar boven te gaan maar het bleek dat die alleen in de weekenden open waren. Beeeetje jammer. We hebben wat rond gelopen. Heel leuk. Echt zo’n winterse skistad. We hebben een terrasje gepakt en terug gereden. Op de weg terug bij wat uitkijkpunten en waterval gestopt. Terug in Vancouver bij een bakkerij gestopt en een gebakje gegeten (ja ik eet me dik hier) savonds was er een Canucks ijshockeywedstrijd op tv dus met Stuarts ouders de wedstrijd gekeken. Dinsdag 29 september gingen we downtown. Op naar de hoge gebouwen. Ik ben gek op grote steden met hoge gebouwen enzo. We hebben eerst (ja het is bijna beschamend om te zeggen) ergens cheesecake gegeten en koffie gedronken. Daarna de hele stad doorgelopen. We zouden gaan schaatsen maar dat bleek dicht te zijn ( we hebben niet veel mazzel deze dagen). Dus zijn we verder gelopen naar de waterkant en de plaats waar de olympische vlam was. Daar een cocktail gedronken in een fancy restaurant waar al die popo’s die in die hoge gebouwen werken komen. De wc was prachtig, het vermelden zeker waard. Ik wou er wel in wonen. Een enorme louncheset met tv en al. Van Stuarts moeder moest hij me de eastside en chinatown laten zien. Daar wonen alle zwervers en drugsverslaafden om me te laten zien dat het niet alleen maar mooi is hier. De zwervers komen vanuit het hele land naar Vancouver omdat het hier in de winter niet zo koud wordt. Dan voelt het op de een of andere manier zo ontzettend krom dat je op een lounchewc zit te plassen ter grote van een klein huis terwijl er honderden zwevers een paar straten verderop helemaal niks hebben. Na heel downtown explored te hebben zijn we naar het strand gereden waar elke dinsdag avond de drumcircle is. In de zomer is dat iets waar 1000en jongeren op af komen. Het is een groot feest op het strand met een stel drummers. Aangezien de zomer zo goed als over is was het niet druk. Misschien 100 mensen en een stuk of 10 drummers. Maar het was hartstikke leuk. We hebben lekker op een dekentje op het strand gelegen en naar de prachtige zonsondergang gekeken. Om half 8 teruggereden en gegeten en de rest van de avond tv gekeken. Woensdag 30 september wou ik graag terug naar lynn canyon waar we de eerste week ook waren geweest maar toen regende het ontzettend erg. We gingen in Stu’s coole auto. Ik heb informatie opgevraagd bij hem over z’n coole auto. Het is een 1981 Camaro sport editie. Hij heeft m gekregen van z’n ouders voor z’n graduation. Het is een hele fijne stoere luide auto. We hebben anderhalf uur door lynn canyon gewandeld. Het was heel mooi aangezien het herfst is waren de kleuren prachtig en allemaal paddestoelen. Vanaf daar zijn we naar mount seymour gereden. De skiberg in vancouver. De berg op. Daarna zijn we (nee niet gaan taart eten voor de verandering) naar een suburb gereden aan het water. Daar door het park gewandeld. Daarna naar een ander park gereden en weer gewandeld. Ik heb dan wel veel taart gegeten we hebben ook ontzettend veel gewandeld! Donderdag 1 oktober. Time flies. Het is al oktober. We zijn in de camaro naar het strand gereden en gewandeld en gezeten en gekletst. Daarna hebben we tsjah, taart gegeten… Om het af te leren. De rest van de dag spullen ingepakt en omgehangen en zielig gedaan omdat het onze laatste dag samen was. Savonds heeft Stuart me mee uit eten genomen naar een luxe restaurant het was heerlijk en erg gezellig. Vrijdag 2 oktober al vroeg wakker. Nog proberen elke seconde samen door te brengen. Ontbeten, gedoucht en zielig op bed gelegen. Om half 2 naar het vliegveld gereden. Mijn vlucht ging om kwart over 4 naar frankfurt daar 2 uurtjes wachten en via frankfurt naar amsterdam. In de auto al flink lopen huilen toen stuart me een prachtige ketting gaf en toen op het vliegveld nog meer lopen huilen. Ik kon me niet losmaken om door die douane te gaan. Wat een vreselijk gevoel. We hebben de afgelopen 5 weken 24/7 met elkaar doorgebracht. In de auto, in de tent,in z’n huis, met z’n familie en met z’n vrienden. Totaal geen irritaties of ergernissen of ruzies oid gehad. Het ging echt helemaal goed en dan moet je ineens afscheid van elkaar nemen terwijl je zo gewend bent bij elkaar te zijn. Mijn hart is een beetje gebroken. Maar we zien elkaar weer en hopelijk snel. We hebben in ieder geval fantastische plannen voor de toekomst. Inmiddels ben ik veilig thuis aangekomen en zit het avontuur er weer op. Back to reality.

De afgelopen 5 weken zijn voorbij gevlogen. Wat een geweldige dingen die we hebben gezien en gedaan. In een week het beste van Vancouver gezien; aquarium, wandelen in de bossen, de suspension bridge, seasafari etc. Daarna het prachtige Okanagan met de wijnvelden. En toen die geweldige roadtrip naar de VS, 7000km op de teller de mooiste nationale parken, meest indrukwekkende steden, geweldige kampeer plaatsen midden in de bossen, het strand, de woestijn, de bergen, de dalen, van 0graden naar 38 graden en van -50 meter naar 3 kilometer, we did it all. Het was een onvergetelijke tijd en dat in maar 2,5 week tijd. De laatste week weer genoten van de prachtige stad Vancouver met de mooie omgeving en geweldige mensen. Ik ga het ontzettend missen. Stuart bovenal natuurlijk.

 

xx

 

 

 

The canyon is calling and I must go…

23 september 2015

America is good to me, like always. Ik zal al wel zo’n 10 kilo zijn aangekomen in de 2 weken dat we hier hebben rondgereisd. En ja alles is waar wat ze zeggen dat was ik al weer een beetje vergeten van mn laatste keer in de VS maar het komt nu allemaal weer binnen. Je hebt drive through mac donalds enzo natuurlijk. Maar ook drive through coffee corners, banken, pharmacie eigen alles drive through zodat je ook maar zo min mogelijj je auto uit hoeft. En je hebt niet alleen mac donals en burger king maar ook wendy’s, pizza hut, in n out burgers, dairy queen, a&w, jack in the box etc etc. In die fastfood keten is ook alles groter. Als je een klein nenu besteld komt dat op hetzelfde neer als een groot Nederlands menu. Het drinken is refill en bij een groot menu krijg je een anderhalve liter beker ofzo. De auto’s waarin ze rijden zijn huge. Maar daar raak je ook wel snel aan gewend. We rijden zelf ook een aardig comfortabele auto dus je hoort mij nu niet klagen. Ook vind je overal wapen winkels wat doodnormaal naast de supermarkt zit. Verder kun je een uur rijden zonder ook maar een huis te zien. Eten in de supermarkt is duurder dan bij ons in de supermarkt maar als je uit eten gaat is t weer goedkoper dan bij ons. De winkels zijn ook enorm en je kunt in de supermarkt ook echt alles vinden.

Anyway om verder te gaan met de roadtrip op zondag 20 september zijn we van las vegas naar hoover dam gereden. Een enorme dam. We hadden de rit naar de grand canyon een beetje onderschat we dachten dat het maar een uurtje of 2 rijden zou zijn maar het was 4,5 uur ofzo. We zijn bij een camping gestopt op ongeveer een half uur rijden van de grand canyon en hebben daar de tent op gezet en geslapen.
De volgende dag belachelijk vroeg wakker door schreeuwende kinderen dus zaten we om een uur of 9 al in de auto onderweg naar de grand canyon. De auto geparkeerd en een stukje gelopen naar het uitzichtpunt. Ongelofelijk! Echt indrukwekkend. Stond gelijk aan indrukwekkendheid als yosemite. Maar jeetje je ziet zoveel plaatjes en films en alles en dan zie je het ineens in het echt, ontzettend impressive. We hebben daar anderhalf uur rondgewandeld en door naar t volgende uitkijkpunt. Daar weer een half uur rondgewandeld, coole foto’s gemaakt en verder naar Utah om nog 2 nationale parken te bekijken. In de buurt van Zion national park de tent opgezet en gaan slapen.
Dinsdag 22 september om een uur of 11 naar Zion. Zion national park is een park met hoge rode rotsen, canyons, groene bossen, uitkijkpunten en wandelroutes. We zijn er een stuk door heen gereden en hebben de auto geparkeerd. Er was een gratis shuttle bus die door het hele park ging. Daar zijn we tot halverwege mee gegaan en zijn toen een korte hike gaan doen naar een waterval. Er kwam amper nog water uit de waterval maar het was wel een hele leuke wandeltocht. En behoorlijk warm ook. 30 graden ofzo. Daarna hebben we de bus verder gepakt naar het laatste punt bij de rivier. Toen weer terug naar de auto. We zijn verder gaan rijden naar een dorpje in de buurt van bryce national park en daar de nacht doorgebracht. Het werd erg donker en stormde een beetje maar het bleef droog dus we hadden mazzel.
Woensdag 23 september zijn we van de kampeerplaats naar bryce canyon gereden. Bryce canyon is een nationaal park met puntige rotsformaties in rood en geelachtige kleuren. Weer was er een gratis shuttle bus dus geparkeerd en met de bus naar het eindpunt. Van het eindpunt zijn we terug gelopen naar de auto. Ong. 6 km. Alle nationale parken waar we zijn geweest was het nog behoorlijk druk wat we niet echt hadden verwacht aangezien het september is en de meeste vakanties zijn afgelopen. Van de 4 nationale parken, yosemite, grand canyon, zion & bryce waren de eerste 3 het meest indrukwekkend. Bryce was ook wel erg mooi maar het was wat eentonig. Dat klinkt behoorlijk verwend maar als je die andere 3 gezien hebt dan heb je toch echt wel de mooiste uitZichten gezien die er zijn te vinden. We zijn verder met de auto door bryce canyon gereden naar de top, meer dan 9000 feet! Ongelofelijk uitzicht ook daar weer.
Daarna zijn we gaan rijden. De roadtrip zit er bijna op. We zijn op de terugweg naar Vancouver. Vannacht slapen we in een hotel in Salt lake city, er zijn bijna geen kampeerplaatsen de vinden om de stad en de komende dagen verder rijden naar huis. We verwachten vrijdag of zaterdag weer terug te zijn. Dan mijn laatste weekje daar en dan terug naar Nederland. Ontzettend jammer maar er moet toch eens een einde aan komen. Gelukkig hebben we nog genoeg leuke reisplannen in het vooruitzicht dus dat gaat allemaal wel goed komen.

xx

Goin’ places with smilin’ faces…

20 september 2015 

 

Stu zei: what a crazy roadtrip this is. And heck yeah, it sure is. Wat een prachtige dingen zien we en geweldige belevenissen. Azië was awesome maar dit is echt wel vergelijkbaar!
Woensdag 16september was het nog een uurtje rijden naar Yosemite nationaal park. Daar aangekomen een camping gevonden en alles opgezet. We moesten dingen tekenen over dat we geen eten buiten lieten of in de auto want er waren veel beren en die breken regelmatig in in je auto. Bij elke kampeerplaats stond een kluis waar al je etenspul in moest als je dat niet deed moest je $5000 boete betalen. Het was behoorlijk koud 8c. Dat zijn we niet meer gewend! Daarna zijn we rond gaan rijden door het park. Het was erg mooi. Allemaal meertjes en riviertjes en bos en enorme rotsen. Normaal gesproken zijn er enorme water vallen maar door de droogte waren die helemaal opgedroogd. We zijn daar een tijdje rond gaan rijden en daarna naar glacier point. Pokke end de berg op gereden maar het uitzicht wat je dan had… Onbeschrijfelijk.. We waren er gewoon stil van. Het was net een schilderij. Echt zo ongelofelijk prachtig.  Mooiste uitzicht dat ik ooit heb gezien. Net een schilderij. Daarna zijn we terug gereden naar de kampeerplaats. Onderweg nog op een paar uitzichtpunten gestopt. We hebben een vuurtje gestookt om warm te blijven want het was verrotte koud! Eten op de bbq gegooid, gegeten en gelezen en op tijd op bed gegaan met een enorme hoeveelheid dekens.
Donderdag 17 september zouden we eigenlijk nog in yosemite blijven maar we hadden het de vorige dag eigenlijk allemaal al gezien dus besloten we verder te rijden. Onderweg nog bij een paar uitzicht punten gestopt. Bij het volgende stadje de olie laten verversen en geluncht. Verder gereden naar death Valley, een woestijn, de heetste droogste en laagste plek van noord Amerika. Het was ongeveer 4 uren rijden naar death valley. Het was 35 graden ofzo. Dat was nogal een verschil nadat het snachts maar 5 graden was geweest was het nu 35. Het was een erg indrukwekkende plek. Het was een grote zandvlakte tussen de bergen. De zon ging al onder dus we zijn snel verder gereden. Stuarts moeder had een reservering gemaakt voor ons in Las vegas dus we moesten nog ff doorrijden. Na zo’n 9 uren in de auto waren we eindelijk in las vegas. Vanaf 150 km konden we de lichten al zien. Tussen death valley en las vegas kwamen we ook niks tegen eigenlijk. Las vegas was heel cool. Al die lampjes en lichten enzo. We zijn die avond direct gaan slapen.
Vrijdag 18 september ontbeten en een paar uur bij het zwembad gelegen. Het was bloody hot rond de 35 graden. Na t zwembad zijn we gaan lopen. Ons hotel zit aan het einde van de strip dus daar heen gelopen en ergens geluncht. Het was erg warm dus we zijn na een paar uur weer terug gelopen. In het hotel even gechilt en om een uur of 8 weer terug naar de strip gegaan. Rond gelopen en in een paar casino’s een beetje gegokt enzo. Paar dollar verloren en een paar gewonnen. Toen ergens wat gaan eten en verder gelopen langs Venetië, Parijs en de enorme hotels. Wauw wat cool zeg! We zagen ook de belagio fontijn gebeuren. Ook heel vet. Om een uur of 1 waren we kapot. We hadden er 15 km op zitten en savonds is het nog steeds behoorlijk warm.
Zaterdag 19 september ontbeten en weer bij t zwembad gelegen. Ergens geluncht en deze keer de bus naar de strip gepakt. Veel slimmer een bus met airco. We zijn naar de Titanic exhibit geweest. Een expositie over de titanic en de spullen die ze op de bodem gevonden hebben. Ongelofelijk wat allemaal nog intact is gebleven. Allemaal kopjes en borden en glazen etc. En ze hadden het hele verhaal nagemaakt met de kamers en de ruimtes en de gangen. Erg indrukwekkend. Na de expositie zijn we naar het las vegas sign gelopen. De welkom in las vegas bord. Was nog een behoorlijk stuk lopen maar ik vond toch dat je dat wel gezien moet hebben als je hier bent. Het was inmiddels een uur of 9 en we waren best moe dus hebben we de bus terug gepakt en zijn we op de kamer gaan chillen en gaan slapen.
Zondag 20 september. Ontbeten en de spullen ingepakt. We vertrekken vandaag naar de grand canyon. Daarna gaan we via utah en idaho en washington weer terug naar Vancouver dus er komt binnenkort een einde aan onze roadtrip. Maar jeetje de dingen die we hebben gezien en gedaan… I am having the time of my life!

xx

 

 

 

 

“One day if I go to heaven … I’ll look around and say, ‘It ain’t bad, but it ain’t San Francisco.’”~Herb Cain

15 september 2015

Vrijdag 11 september zijn we na de pannekoeken gaan douchen en de spullen op gaan ruimen. We zijn verder langs de kust naar de duinen gan rijden halverwege de staat oregon. De kust is echt ongelofelijk mooi. Het is wel veel mistig dus dat is een beetje zonde van het uitzicht. Komt door de temperatuur van het water en de lucht daardoor is het in het voor en najaar vaak mistig langs de kust. Maar wat er wel te zien is is ontzettend mooi. Onderweg zijn we gestopt bij de sea lion caves. Een van de grootste zee grotten van de wereld. Heel cool en ook een paar zeeleeuwen gezien. Toen verder gereden naar de diinen. Enorme zandduinen. Veel groter dan die van ameland. Maar het voelde toch een beetje als thuis hoor. Wr waren deze keer es op tijd met de tent op zetten. Hij stond om half 7. Een paar aardappelen op de bbq gegooide. Kip gebakken en toen lekker gegeten. De rest van de abond gelezen en vroeg gaan slapen. Zaterdag ontbeten met onze bagels en pindakaas en de spullen ingepakt en om 11 uur zaten we weer in de auto. Op naar de red woods in California. Onderweg gestopt om te eten en te tanken en verder. In het stadje in de red woods naar informatie gevraagd over campings en bezienswaardigheden. Er was een weg die zeker de moeite waard was om te doen, scenic route. Nou laten we dat maar es uit proberen dan. Oja de red woods is een natuur gebied met enorm echt enorme bomen. Van alle soorten en maten en duizenden jaren oud. Die scenic route was echt prachtig. Het was een beetje door de jungle manoeuvreren maar gelukkig kan Stuart erg goed rijden. Het was zo ontzettend mooi niet te omschrijven. De grootste bomen die je ooit hebt gezien in een  vredige sprookjesachtige omgeving. Een paar keer gestopt om foto’s te maken. Toen verder op zoek naar een camping. We kwamen weer bij een nationaal park uit. We hadden een prachtige kampeerplaats in het midden van het bos tussen de enorme bomen. En deze keer waren we echt op tijd! 5 uur stond de tent!! Direct ene vuurtje gestookt en worstjes gaan bakken boven het vuur. En de aardappelen op de bbq gegooid. Verder de hele avond zitten lezen bij het vuur.

Zondag 13 september zelfde ritueel als anders. Eten en inpakken. Om 11 uur zaten we in de auto. Na een half uur rijden gestopt bij de trees of mystery. Een groot park waar je kon rondwandelen en dan met een skytrain(soort van skilift) naar boven kon en een uitzicht had. Het park was heel vet, grote bomen etc heel mooi maar dat uitzicht viel een beetje tegen. Het was erg mistig en het uitzicht was een beetje mwah. Verder was het wel erg cool. Daarna verder gereden. Boodschappen gedaan en geluncht. Zodra we de mist uitreden reden we de rook in. Er zijn allemaal bosbranden in de omgeving dus  een uitdaging om een camping te vinden. Na een tijdje rondrijden en ff op internet te hebben gekeken vonden we er een. We reden door de bergen dwars door de rook heen. Weer kamperen in een state park maar het lijkt duurder en duurder te worden elke keer. Het koste $40!! En je hebt niks. Geen warm water en geen stroom oid. Voor t zelfde geld zouden we nu ook een motel ofzo kunnen pakken. Ik snap niet waarom t zo duur moet zijn. Raar! Tent opgezet en de bbq aan. Aardappels en vlees op de bbq en weer lekker zitten lezen. Vroeg gaan slapen, het was een lange dag in de auto.
Maandag 14 september om half 11 alweer onderweg. Op naar San Francisco! We reden de rook uit zo de mist en regen in natuurlijk. Na 2 uurtjes rijden kwamen we aan in San Francisco. Over de Golden gate bridge gereden. Echt heel cool. Wel erg jammer dat je niet zo veel kon zien door t weer. Op zoek naar een plaats om te overnachten. Dat viel niet mee. Het goedkoopste motel was $300 en goedkoopste camping in de buurt was $125, ajj. We besloten maar in de auto te gaan slapen op een parkeerplaats. We zijn de stad ingereden en ergens gaan lunchen en rond gaan wandelen. We wouden naar Alcatraz maar we kwamen erachter dat je dat minstens 3 maanden van te voren moet boeken. Jammer! Een aantal dagen geleden hadden we Jay gesproken, een jongen die in Azië op dezelfde slowboat zat en we een par keer in laos hadden gesproken, hij woont toevallig in San Francisco dus we spraken af om wat drankjes te doen. Geweldig om hem weer te zien! Zo gek om mensen die je daar hebt ontmoet in het echt leven te zien. Hij kon ons veel vertellen over de stad en het was erg leuk om Azië verhalen op te halen. Hij bood ons aan om bij hem op de bank te blijven crashen. Nou als we moeten kiezen tussen in de auto blijven slapen of op een bank en luchtbed dan weet je t natuurlijk wel. We zijn met z’n 3 en naar zijn huis gereden samen een film gekeken en gaan slapen. Hij moest de volgende dag vroeg op.
Dinsdag 15 september om half 9 wakker. Gaan douchen, ontbijten en naar t centrum. Het is een prachtige stad. Een stad als geen andere. Prachtige architectuur, enorme heuvels met stijle straten, overal een prachtig uitzicht, grote bruggen, veel toeristen en veel leuke eettentjes aan de kust en cafe’s op pleintjes. En we hadden enorme  mazzel want het weer was echt opgeklaard. We zijn naar fisherman wharf gereden. Een erg toeristisch gebied. Daar geparkeerd even een kop koffie gedronken en wat rondgewandeld. We zijn een hop on hop off bus tour ding gaan doen. Dat was voor de verandering ook wel es erg leuk om te doen. We reden door de stad en over golden gate bridge naar een uitkijkpunt. Echt geweldig! Zo prachtig. Heel vet om t es in het echt te zien. We zijn in San Francisco baby!! Daarna verder gereden door de stad met de bustour. Echt prachtige huizen en kleuren en pleinen en alles. Heel erg indrukwekkend. San Fran is een dikke aanrader. Na de bustour gaan lunchen, shoppen en foto’s gemaakt vanaf de wal van Alcatraz. We zijn bij de cable cars gaan kijken. Was een enorme rij en daar hadden we niet zoveel zin in dus een paar foto’s van gemaakt en verder gegaan. We hebben de auto gepakt en zijn naar lombard street gereden dat is die straat die stijl in bochten naar beneden gaat. Stu durfde t aan om daar vanaf te rijden dus dat hebben we gedaan. Echt heel stijl maar een belevenis. Het is me niet echt gelukt goeie foto’s ervan te maken maar het was een ervaring opzich. Daarna de stad uitgereden. Het was spits dus flink lang in de file gestaan natuurlijk. Volgende stop is Yosemite national park. Een van de mooist nationale parken in de States. Vannacht slapen we in een gehuurde tent langs de snelweg. We waren te laat om onze eigen op te zetten en hotels hier zijn best wel duur. Morgen is het nog 2 uurtjes rijden en dan blijven we een paar dagen in Yosemite en daarna op naar Vegas.
We hebben het nog steeds prima naar ons zin. We vliegen er door heen en er is zo veel te zien maar het is top! We vermaken ons prima.

xx

 

 

 

Take a roadtrip! 

11september 2015

 

Ben je ooit zo gelukkig geweest dat je er vlinders van in je buik had en de hele dag met een enkrme glimlach rondliep. Dat is natuurlijk ook verliefdheid maar God wat voel ik me ontzettend gelukkig! De roadtrip tot nu toe is super wat heerlijk dat geboek van vrijheid. We hebben 3 weken de tijd om te gaan en te staan waar we willen we leven dag bij dag en we zien wel waar we heen gaan. Maar wat we globaa geplant hebben is toch wel ontzettend vet!

Dinsdag 8 september zijn we om 8 uur bij Stuarts tante weg gereden. We deden een prachtige toeristische route door de bergen we hebben er 6,5 uur over gedaan om terug in Vancouver te komen. We hebben de hele middag bij z’n ouders op de bank gezeten. Ik had z’n vader nog amper gesproken want die was steeds aan het werk en het was wel leuk even kletsen zo. Toen chinees besteld en de spullen voor het kamperen bij elkaar gezocht.

Woensdag 9 september de auto nagekeken, even met mama en jorn gefacetimed en de spullen in de auto gegooid. En om 11 uur vertrokken. De grens was ongeveer een uurtje rijden. Dat was behoorlijk makkelijk moet ik zeggen. Ik kreeg een aantal vragen over wanneer ik voor t laatst in de VS was geweest en wat we gingen doen en toen mochten we doorrijden. Makkie joh! We zijn naar Seattle gereden. Ik wou altijd al es naar Seattle. Mam en ik keken altijd grace anatomy dus ik vond dat ik toch es een kijkje moest nemen in de stad waar ze altijd van die mooie shots van maken. We kwamen aan rijden en het ziet er toch een stukkie kleiner uit dan ik had verwacht. We zijn een beetje door de stad gaan lopen en om de spaceneedle en hebben ergens koffie gedronken. Daarna weer verder gegaan want we wouden in het zuiden van washington state kamperen. We stonden direct bij het uitrijden van de stad al anderhalf uur in de file. Het was een beetje een race tegen zonsondergang en we moesten ook nog steeds boodschappen doen. De zon gaat onder om half 8 en we waren net op tijd. De tent stond en toen werd t donker. We kampeerden in een prachtig natuur park tussen de bomen er waren maar een paar andere tenten. Toen op zoek gegaan naar iets om te eten. We zaten een beetje in de middle of nowhere maar we vonden een tankstation. Daar hebben we worstjes en broodjes gekocht en chips en dips. Terug op het kampeerterrein heeft Stu een vuur gestookt en hebben we onze worstjes op stokjes daarop geroosterd. Hartstikke leuk natuurlijk, midden in het bos in het donker met ons eigen fikkie een worstje bbq’en. Daarbij wat chips en dips en een prima avond maaltijd op z’n Amerikaans zo. Na t eten zijn we naar een groot open veld gelopen om naar de sterren te kijken. Ik heb nog nooit in mn leven zoiets gezien. Zo ontzettend veel sterren en zo helder. Je kon gewoon alles zien. Heel erg cool. Om een uur of 11 zijn we gaan slapen.
Donderdag 10 september werden we om 9 uur wakker. We hadden bagels en pindakaas dus dat was het ontbijt. We hebben de tent ingepakt en een stukje gewandeld en toen weer vertrokken. Op naar mount saint helens, een vulkaan dat in de jaren 80 is ontploft en in elkaar gezakt en dat kon je in de omgeving nog goed zien. Het was prachtig daar met ongelofelijke uitzichten. Daarna verder gereden naar Oregon state. Onderweg boodschappen gedaan zodat dat in ieder geval maar klaar was. Daarna zijn we gestopt bij Cannon beach. Een enorm strand met grote rotsformaties. Heel erg cool. We dachten dat daar een camping zat maar helaas.  Het werd dus weer een race tegen zonsondergang om een camping te vinden. We vonden uiteindelijk een aardig luxe camping. Het is behoorlijk moeilijk een camping te vinden waar je je tent op mag zetten. Meeste campings laten alleen die enorme campers toe. Bij het inchecken zei de vrouw dat de kampeer plaats $24 was. Nouja prima beetje duur maar in ieder geval een kampeerplaats. Bij het betalen was het ineens $38 want ja er kwamen nog belastingen overheen en dit en dat en zus en zo. Zeg dat dan direct toch?! We hadden een prima plekje hoor. Ik heb de tent opgezet en Stuart zette de bbq aan. Dus we konden direct gaan eten. Een stukje over de camping gelopen en toen in de tent op de ipad een film gekeken. Er waren allemaal racoons buiten de tent van ons afval aan het eten. We zijn vroeg gaan slapen. De volgende ochtend waren in het restaurant gratis pannenkoeken dus daar hebben we gebruik van gemaakt natuurlijk.
We gaan vandaag verder naar de duinen in oregon en voor de rest geen plannen. We zien dag bij dag. Het is heerlijk weer 30 graden elke dag en het is erg leuk en erg mooi!!

xx
Adventures are great, especially when the one you love is your destination

7 september 2015

De eerste week is al voorbij gevlogen. Zoveel dingen gedaan en zoveel dingen gezien.
Zondag 30 augustus was het dan eindelijk zo ver. Na 2 maanden aftellen zat ik om 7 uur sochtends met mama in de auto naar schiphol. Mama dropte me af en ik ben gaan inchecken. Aangezien ik een stop in houston had was het allemaal een stuk strenger. Ik kreeg allemaal vragen waarom ik er heen ging en wat ik mee nam en of ik het echt zelf had ingepakt etc. Na het inchecken had ik een tijdje voordat mn vlucht ging dus even ontbeten en gechilt. Om 11 uur vloog ik. De hele weg best goed geslapen en gelezen en films gekeken. Na 10 uren was ik in Houston. Daar weer door het hele douane gebeuren. Duurde een uur ofzo. Een beetje over het vliegveld gewandeld voordat mn vlucht ging. Om 6 uur lokale tijd vertrokken we. Een paar uren geslapen en met mn buurman gekletst. Om half 9 zondagavond Canadese tijd kwam ik aan op Vancouver vliegveld. Het is hier 9 uren eerder. Ik had meer t idee dat ik in China aankwam dan Canada. Er zijn zoveel Chinese mensen die hier wonen en werken. Iedereen is wel ontzettend vriendelijk. Na mn bagage en de douane kon ik eindelijk Stuart weer zien. Geweldig natuurlijk. Hij had chocola voor me meegenomen. Altijd fijn. Het was ontzettend slecht weer. We zijn direct naar z’n huis gereden. Zn ouders en broer ontmoet. Allemaal lieve mensen. Stu en zn moeder hadden beide allemaal cadeautjes voor me. Super lief. Ik was behoorlijk moe en het was inmiddels ook al een uur of 11 dus zijn we gaan slapen.
Maandag hebben we uitgeslapen het regende nogal maar we zijn naar lynn canyon gereden en hebben daar gewandeld er was een grote waterval en een rivier enzo. Verder die dag niet zo veel gedaan.
Dinsdag was weer een regenachtige dag. Ze hadden sinds mei geen regen gehad en net het weekend dat ik aan kwam is het gaan regenen. Beeeetje jammer maar nog steeds genoeg dingen te doen. We zijn naar het aquarium geweest. Was heel cool. Allemaal vissen en de dieren die hier onderwater ook leven. Daarna een stuk gewandeld en naar een uitzicht punt waar je naar de skyline kon kijken.
Woensdag zijn we naar downtown gegaan en hebben we fly over canada ding gedaan. Je zit in een stoel in een bioscoop met een scherm dat helemaal rond gaat je stoel gaat naar voren en je vliegt als het ware over canada. Op de plaatsen waar het koud is krijg je koude lucht in je gezicht etc. Heel erg cool. Wat een prachtig land. Daarna zijn we door t centrum gaan lopen. Ik ben gek op hoge gebouwen. Daarna ergens koffie gaan drinken en taart gegeten.
Donderdag zijn we naar de Capilano suspension bridge geweest. Echt heel erg super vet. Een hele lange brug hoog over het water met een mooi uitzicht en bruggen hoog door de bomen en paadjes langs de cliff. Prachtige uitzichten heel erg leuk.
Vrijdag klaarde het eindelijk op! Zon! We zijn in Stuart z’n coole oude auto naar het strand gecrosst. Lekker rondgewandeld en van de zon genoten. Om 4 uur naar de PNE fair gegaan. Dat is  grote soort van kermis achtig iets in vancouver. Er zijn attracties en eettentjes en musicals en artiesten etc. Heel erg leuk. Daar rondgelopen en een biertje gedronken. Hall & oates zouden savonds optreden maar er was al een rij sinds smiddags dus dat werd m niet in plaats daarvan hebben we peter pan de musical gezien, ook leuk. We hebben zo’n 5 uren doorgebracht op de fair. Daarna zijn we naar een uitzichtpunt gereden om de skyline in het donker te zien. Prachtig alle lichtjes van de hoge gebouwen.
Zaterdag hebben we een stukje gereden naar een uitzichtpunt en daarna zijn we op sea safari geweest. Wauw dat was cool zeg. We werden in grote rode pakken gehesen en in een snelle boot gezet. 2 uren lang over de zee gevaren langs allemaal eilandjes enzo. Heel veel zeehonden gezien en prachtige gigantische huizen. Het is zo ontzettend mooi hier. Daarna naar huis gegaan om ff om te kleden enzo want om 7 uur hadden we een feestje van een van Stuart’s vrienden. Dat was heel erg gezellig. Iedereen had al heel veel over me gehoord dus wisten al wie ik was. Iedereen was super vriendelijk en het was erg gezellig. Mack en graham waren er ook dus we hadden een mini reünie van Azië. Super grappig om de jongens nu te zien in het echte leven. Waar ze wonen en wat ze doen. Niemand is nog verandert natuurlijk. Te korte tijd. Het was een hele gezellige avond.
Zondag zijn we om 11 uur gaan rijden naar de okanagan. Ongeveer 4 uren rijden van Vancouver. Het is een stukje warmer, tussen de bergen, allemaal wijnvelden en met een groot meer. Stu’s oom en tante wonen hier dus konden we daar logeren. De rit was prachtig. Zulke mooie uitzichten en je rijd het hele stuk tussen de bergen echt prachtig. Om een uur of 4 waren we dr. Van de voorkant leek het niet zo groot maar zodra je t huis in stapt heb je een prachtig uitzicht en het is echt een kast van een huis. We slapen beneden in een grote slaapkamer met eigen badkamer met een enorm zwembad voor ons raam. Het zijn erg leuke mensen. We hebben buiten gezeten en zn neef en vrouw kwamen langs en hebben met zn allen gebbq’t.
Maandag is labour day. Een Canadese en Amerikaanse feestdag. We hebben de hele ochtend op het terras gechilt en zijn daarna naar Naramata gereden. Een dorp verder op in Okanagan valley waar allemaal wijnproeverijen zijn. Eerst zijn we weer naar een uitzichtpunt gereden. En daarna naar 5 wijntastings geweest. Je gaat gewoon een soort van restaurantje in tussen de wijnvelden en daar krijg je een aantal soorten wijn die je kan proeven voor $5. Heel erg leuk. En een prachtige omgeving. Daarna geluncht met een prachtig uitzicht en nog een paar proeverijen gedaan en toen terug naar oom en tante. Daar even opgefrist en ze hadden pizza besteld dus hebben we gezellig zitten kletsen en pizza gegeten. Zn oom en tante reizen ontzettend veel dus dat was heel erg leuk om te praten over de dingen die wij hebben gedaan en de dingen die zij hebben gezien.

Morgen gaan we weer terug naar Vancouver en over een paar dagen gaan we naar Amerika. De plannen zijn gewijzigd. Onze roadtrip gaat naar washington state, oregon en california. Prima! Heel veel zin in.
De eerste week was ontzettend leuk. Stuart en ik kunnen het gelukkig nog steeds heel goed met elkaar vinden en het is zo fijn om eindelijk weer bij elkaar te zijn. De rest van de familie is ook aardig, heb ze niet veel gesproken maar ze lijken me wel aardig.
Verder is het land echt ontzettend mooi. Stu woont aan het regenwoud en de uitZichten zijn prachtig. Je hebt echt alles hier. Bossen, strand, de big city. Ik ben gek op Vancouver! Alles wat ik tot nu toe gezien heb is geweldig. En de mensen zijn top. Zo vriendelijk. Als je bij een kruispunt aankomt staan er 4 stopborden en de eerste die komt is de eerste die gaat en het werkt ook echt zo ook als het druk is. Stu zei dat er wel es ruzie is over dat iemand anders eerst mag ofzo. Anyway. Ik schrijf volgende week weer een nieuw blog.

xx

 

Never lose your sense of wonder…

16 augustus 2015

Het aftellen is weer begonnen, over 2 weken zit ik in het vliegtuig onderweg naar Vancouver, Canada. Van 30 augustus tot 3 oktober ga ik op visite bij mijn vriendje Stuart die in Vancouver woont. Het plan is om eerst een week in Vancouver te blijven, hij wil me natuurlijk alles laten zien en ik moet iedereen ontmoeten. Daarna gaan we naar een aantal andere plaatsen in British Colombia. En vervolgens gaan we 3 weken roadtrippen door de Verenigde Staten en daarna weer terug naar Canada. Ik ben totaal niet van de planning deze keer laat ik alles op me af komen, hij weet de do’s en don’ts en is al druk bezig met de planning dus het enige wat ik nu hoef te doen is zorgen dat alles in mijn koffer past. Het was een makkie om door Azië te reizen 3 maanden met een backpackje met alleen maar 3 shirtjes en 3 broeken en het is een hele uitdaging om een koffer in te pakken voor 5 weken Noord Amerika. Dat krijg je als je veel ruimte hebt dan kán ook ineens alles mee en dan moet dat op de een of andere manier ook. Ach 3 paar schoenen, 5 jurkjes, 5 korte broeken, 5 lange broeken en 15 shirtjes is toch allemaal niet zooo gek?!

Eventjes een klein stukje geschiedenis; ik heb Stuart leren kennen in Laos, hij is een van de Canadezen waar we veel mee optrokken, we kwamen er achter dat het wel goed klikte, terug in Nederland heb ik mijn toenmalige relatie verbroken. In juni is Stuart een week naar Nederland gekomen om te kijken hoe dat zou gaan en daaruit is toch iets opgebloeid. Sinds eind juni kunnen we ons nu een stel noemen en ik moet zeggen dat zo’n lange afstandsrelatie me best wel mee valt. We facetimen 3 keer per week en we spreken elkaar dagelijks over whatsapp. Het 9 uren tijdsverschil is natuurlijk behoorlijk lastig maar we weten ons er goed mee te redden. Nu 2,5e maand later ga ik dus kijken hoe hij woont en hoe het allemaal in Canada gaat! Ik heb er ontzettend veel zin in!

De laatste tijd ontmoet ik veel oude bekenden die verbaasd zijn mij hier in Nederland te zien, of mensen die vragen hoe ik het toch allemaal doe zo vaak op reis dus dat ga ik bij deze ook even ophelderen. Er moet gewerkt worden om te reizen! Dat is eigenlijk de grootste reden dat ik op dit moment in Nederland ben. Ik maak lange werk weken bij de bakkerij op Ameland en daar heb ik het ook hartstikke naar mijn zin met hele leuke collega’s en Ameland is ook prachtig! Met mijn eerste loon heb ik mijn vliegticket naar Canada gekocht en de rest spaar ik op om door Noord Amerika reizen. Zodra ik terug ben ik oktober ga ik weer werken om mijn volgende reis te bekostigen. Er kan op reis natuurlijk gewerkt worden maar in eerste instantie moet er ook geld voor een vliegticket en noodgevallen zijn en zeg nou zelf, reizen zonder te hoeven werken is toch heerlijk. Daarom reis ik de wereld over met tussenpauzes om te sparen.

Ik zal op deze blog jullie hopelijk wekelijks op de hoogte houden van wat ik in Canada aan het doen ben, daarnaast kun je ook mijn facebook volgen: https://www.facebook.com/fardoublog EN volg mij natuurlijk ook op instagram voor foto’s: fardoubakkrr

Berichtjes zijn altijd welkom, ik vind het erg leuk om te weten wat jullie ervan vinden!

xx

 

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *