There’s more than just this island.

We zijn begonnen aan het rondreizen, hebben safari lodge verlaten en zijn beland bij de laatste etappe van de Tour de Fiji. Wanneer je een aantal weken op een eiland leeft vergeet je al snel dat er meer bestaat in de wereld dan parelwitte stranden, blauwe zee en die paar mensen die op het eiland wonen.
Dinsdag 19 juli. We stonden om 6 uur op. Niet om te werken maar omdat we al een aantal weken dit prachtige uitzicht hadden en nog steeds niet de zon hadden zien omkomen, dat moest er dus maar eens van komen. De zonsopkomst was echt geweldig, de lucht kleurde roze en geel en het water had een gele gloed. We zijn tot 8 uur terug naar bed gegaan en toen gaan ontbijten. Tijdens het ontbijt vertelde Warren dat de boot om 12 uur terug zou gaan naar het vaste land en dat we mee mochten op een snorkeltrip. Ik moest al mijn spullen nog verzamelen en ben niet zo’n snorkel fan dus besloot ik te blijven de rest ging wel snorkelen. ik ging lekker douchen en spullen inpakken en een beetje lezen enzo. Om 12 uur gingen we met de boot naar het vaste land. Dat was wel even gek hoor. 2 weken lang waren we op Nananu-I-ra. En ineens ga je weer weg uit het vertrouwde. Josh en Monica gaven ons een lift naar Rakiraki. In Rakiraki afscheid genomen van hun. Wij zijn ergens gaan eten. Een kipburger, yum! Hoe blij waren wij met een burger vol vlees. Vervolgens boodschappen gedaan en naar de markt om fruit te kopen. Die vitamines moeten we weer op pijl zien te krijgen! Om 4 uur pakte we een bus naar Tavua. De rit was hartstikke leuk. De stoelen super comfi en in de bus met al die lachende Fijians is zeker geen straf. De bus speelt ook super vrolijke muziek. Alsof ze van elk nummer een tropisch nummer hebben gemaakt. De uitzichten waren ook prachtig. De bergen en de zee. Ongelofelijk mooi. Na een uur kwamen we aan in Tavua. Daar pakten we een taxi naar Vatia. De taxi bracht ons rechtstreeks naar de Eco lodge. We kwamen aan tijdens zonsondergang. Hannah had hier eerder al 2 maanden doorgebracht dus zij kende iedereen en zorgde ervoor dat Stu en ik in een  bungalow konden slapen voor een nacht voor de prijs van een slaapzaal. Eco lodge is lang zo luxe niet als Safari lodge, het water niet zo blauw en het strand niet zo wit maar het is super schattig. De bungalows zijn allemaal verschillende kleuren, er is een volleybalveld en schommels, er is een zithoek onder doeken met allemaal kleine lichtjes en de mensen die het runnen zijn super gezellige aardige locals. We hadden booschappen gedaan zodat we alleen maar dinner hier hoefden te kopen. We hoopten hier te kunnen wwoof’en maar daar heb je een vrijwilligersvisum voor nodig in deze plaats blijkbaar dus dat kon niet. Dat is natuurlijk niet zo’n straf want op deze manier kunnen we lekker rustig aan doen de komende dagen. Het eten was echt heerlijk. Hannah vertelde ons na het eten dat ze hier toen ze hier eerder was bijna is verkracht. Ze was een wandeling aan het maken toen een jongeman(22) uit de bosjes verscheen met z’n leuter uit z’n broek. Ze is flink aangerand maar is op tijd kunnen wegkomen. We schrokken hier erg van, Stu en ik hadden geen idee. Er is al een hele rechtzaak en alles geweest en hij zit de komende 4 jaar vast. Hannah is behoorlijk getraumatiseerd en wou dus liever hier niet te lang blijven, dat snapten we volkomen. De hele plaats had meteen een andere vibe, maar ze zei dat iedereen haar erg goed heeft geholpen, dat het haar reis niet heeft verpest, dat ze er elke dag aan denkt maar dat ze op een gegeven moment het misschien wel een plekje kan geven. Die Hannah! Net 19 jaar oud en zo vol wijsheid. ik had het erg met haar te doen. Ik wist niet zo goed wat ik kon zeggen. Ze kon er erg goed over praten.
Om half 9 zijn we allemaal gaan slapen
Woensdag 20 juli. We hoopten flink te kunnen uitslapen maar helaas, half 8 waren we wakker. We zijn blijven liggen tot half 9 en toen gaan ontbijten. Hannah ging om half 11 weg. Raar om afscheid van haar te moeten nemen. Gelukkig zien we haar in Wellington in september! Ik ben vervolgens buiten gaan zitten om een beetje te schrijven en te lezen.  Ik voelde me behoorlijk rusteloos na die weken werken, werken, werken om ineens op mijn kont te img_0415zitten en helemaal niks te doen. In de middag een middagdutje gedaan en verhuisd naar een tent. De tent is maar $15 per nacht voor 2 personen dus dat echt niet zo slecht. Samen met Heather trokken we een fles wijn open en dronken die leeg op het strand terwijl de zon onderging. Wat een leven! Om 7 uur werd het avondeten geserveerd. Na het eten nog een half uur gelezen en toen op naar bed want het was inmiddels al wel 8 uur! Het lijkt wel alsof het steeds vroeger wordt dat we naar bed gaan.
Donderdag 21 juli. Het plan was om naar de markt in Ba te gaan, maar dat stelden we een dagje uit. In plaats daarvan deden we een herhaling van de dag ervoor. We lazen, aten, relaxten, genoten van het weer en interessante gesprekken met elkaar. Om 5 uur was het volleybal tijd. De staff tegen de gasten. hartstikke leuk. De staff zijn zulke leuke Fijians. S’avonds aten we en na het eten kregen we Kava. Kava is de lokale drank hier. Kava is een plant die ze drogen en dan weken in water en vervolgens uit een afwasteil opdienen in cocosnoot koppen. Je klapt je handen 1 keer, je zegt bula(hallo), je klokt het achterover, klapt 3 keer en zegt Vinaka(dankjewel). Voor Fijians is dit hun alcohol, 1 kop maakt je tong gevoelloos, maar als je er genoeg van drinkt word je net zo als met alcohol hartstiike dronken. Veel Fijians drinken dit de hele dag door, hebben daardoor hartstikke rode ogen en hun huid wordt er hartstikke grijs van. 1 kom vond ik genoeg want de lokal wist van geen ophouden. Een afwasteil vol werd nog eens naar buiten gebracht en toen vond ik het welletjes. Ik ging naar bed.
Vrijdag 22 juli. Om 8 uur stond de zon volop op de tent dus we branden de tent uit. We ontbeten en namen een taxi naar Ba. Zo’n 15 minuten verderop. We gingen naar de markt in de hoop wat souveniers te vinden. We vonden geen souveniers, wel heel veel Kava, fruit, groente, watermeloenen etc. Iedereen is zo ontzettend vriendelijk! Iedereen lacht en zegt Bula. Onze taxi chauffeur wachtte op ons. We deden wat boodschappen, aten lunch, Stuart kocht een grote watermeloen en we gingen terug naar ons hostel. Daar sneed Stuart de watermeloen open en die aten we op. De rest van de middag relaxten we in de hangmat en de schommels en lazen we. S’avonds aten we weer heerlijk en gingen we weer vroeg slapen.
Zaterdag 23 juli. We werden weer eens om 8 uur wakker. We ontbeten en pakten onze spullen in. Om 11 uur zaten we(Stuart, Heather en ik) in de bus richting Nadi. De busrit duurde een beetje langer aangezien er groot feest was in Nadi dus er stond een enorme file. Eenmaal in Nadi namen we een taxi naar Bamboo hostel. Daar hadden we veel over gehoord, niks geboekt maar in de hoop dat we gewoon een bed konden krijgen bij aankomst gingen we er heen. Helaas zat het vol, en de plek waar we de eerste nacht hebben geslapen zat ook vol. Heather en ik lieten onze backpacks bij Stuart en gingen op zoek naar een goedkope slaapplaats. Na 5 hotels en hostels te hebben img_0496geprobeerd vonden we een prachtige hotels die ook een grote dorm had die nog plaats had. Voor €15 per nacht konden we een bed krijgen met gratis wifi en ontbijt. Perfect! Van de straat lijkt het helemaal niks maar wanneer je het hotel doorloopt is het prachtig, aan het einde van de hal is een groot restaurant, je stapt naar buiten bijna het zwembad in, je loopt verder en daar is een enorm terras en vervolgens sta je op het strand. Dat is nog es een deal. We brachten onze tassen naar de kamer, aten lunch en genoten van de zon. Ik nam een heerlijke warme douche, mijn eerste echte goede warme douche sinds Nieuw Zeeland. Daarna bracht ik tijd door met Stuart, we dronken cocktails en wijn en bekeken de prachtige zonsondergang. Om 7 uur was het tijd om afscheid te nemen van Stuart. Hij heeft besloten naar huis te gaan voor een maand. Hij heeft nog steeds, al maanden, behoorlijk heimwee naar Canada, zijn vrienden, zijn zomer en zijn familie. Ik werd een beetje gek van zijn geCanada de hele tijd dus ik zei datie nou es een vliegticket moest kopen of ophouden met zeuren. Gelukkig koos hij voor het eerste. Hij was zo ontzettend blij, tot het moment dat we afscheid moesten nemen. Dat was wel even gek hoor. De afgelopen 7 maanden zijn we dag in dag uit samen geweest en ineens moet je weer afscheid nemen, daar hadden we helemaal niet op gerekend. Toen hij eenmaal weg was voelde het net alsof ik een been miste, het was wel even verdrietig hoor. Wat het dan wel weer beter maakte was dat Heather hier nog was en dat ik in het paradijs ben beland. Voor de duidelijkheid; alles gaat prima tussen Stuart en mij en ik sta 100% achter zijn beslissing om naar huis te gaan. Na het afscheid ging ik met Heather uit eten en je raadt het misschien wel: vroeg naar bed.
Zondag 24 juli. We werden om 8 uur wakker en aten ontbijt op het terras. Na het ontbijt met onze boeken op naar de ligbedden op het strand. Daar bakten we een aantal uren tot we besloten maar es te gaan lunchen. Tijdens de lunch kwam ik erachter dat ik al best wel een beetje verbrand was. Geen zon meer voor mij die dag. Ik ging even op bed liggen en viel in slaap. Toen ik terug kwam om 3 uur zijn Heather en ik op het terras gaan zitten en hebben we een paar wijntjes gedronken. Daarna douchen en de zonsondergang bekeken. Vervolgens gaan eten in bamboo hostel waar we aan de praat raakten met een paar mensen. Na het eten terug naar ons hotel waar de Polonysian fire and dance show was begonnen. Fijian vrouwen die dansten en Fijan mannen die met vuur speelden. Erg leuk, tot we uit het publiek werden getrokken en ook moesten dansen. Nou als je mij ooit hebt zien dansen dan weet je dat dat een drama is. Het was wel erg leuk en heather en ik hebben vooral heel veel gelachen. Daarna zijn we ergens achterin gaan zitten, hebben we chocolade taart besteld en zijn we na de show naar bed gegaan.
Maandag 25 juli. Om half 8 waren we wakker. Aten we ontbijt en Heather pakte haar spullen want zij ging naar bounty island. Ik ging niet want mijn budget is niet zo hoog. Bounty eiland is $160 per nacht en de boot heen is $60 en de boot terug ook. Als je het terug rekent naar euro’s is het zo erg nog niet €70 per nacht maar mijn €15 per nacht voor dit prachtige hotel is toch beter. Na afscheid te hebben genomen van Heather ben ik weer op het strand geploft. Een Fiji man die in het hotel werkt kwam naar me toe om te vragen of ik een zelfgemaakte boekenlegger wou. Hij maakt het van een plant, erg leuk, hoort bij de service. Vervolgens zei hij dat ik erg mooi was maar mijn huid erg droog. Hij had wel cocosnoot olie voor dat. Ik zei nee bedankt zo’n 30 keer. Maar het is gratis en hoort bij de Fiji experience zei hij, dus uiteindelijk liet ik me overhalen. Hij liet zien hoe hij het maakte. Hij schraapte het witte uit de cocosnoot en verpulverde dat tot liquid. Daarna smeer je dat overal op je huid, laat je dat een uur intrekken en vervolgens spoel je je af in de zee. Klinkt goed. Het voelde wel erg goed. En mijn huid was enorm zacht nadat ik het afspoelde in de zee. Wat alleen een beetje jammer was dat de man steeds terug kwam om te vragen of ik meer wou “nee ik heb die ervaring nu gehad, dat is genoeg” “maar het is gratis!”Alsof hij dacht dat ik als schrale nederlands dan wel Ja zou zeggen. Nou mooi niet makker, ik ben m img_0500gepeerd. Ik ging lunchen bij Bamboo en eenmaal terug kletste ik met een Nederlandse jongen en een Australiër. Vervolgens las ik mijn boek uit en ging ik douchen. Na de douche bestelde ik een glaasje wijn en genoot ik van de zonsondergang. Vervolgens ging ik naar Bamboo hostel om te eten. Ik zat in mijn eentje een boek te lezen toen er een meisje naar me toe kwam om te vragen of ik alleen was. Ze vroeg of ik bij haar en haar vriendinnen wou komen zitten. Natuurlijk! Hartstikke lief. Het was wel gezellig. Een paar van de meisjes waren een beetje apart maar wel aardig. Om 9 uur ben ik m gesmeerd. Op naar bed!
Dinsdag 26 juli. Ik werd om half 8 wakker. Uitslapen wordt m niet meer voor mij. Ik at mijn ontbijt; pannekoeken! En las mijn boek. De activiteiten man had een armband voor me gemaakt. Ik bleef die dag een beetje uit de zon. Aangezien mijn verbranding nog steeds behoorlijk pijn deed. Ik at, ik las, ik zwom, ik wandelde. Het was weer een heerlijke dag.

Ik heb inmiddels 7 boeken gelezen en ben behoorlijk bruin(nu nog rood maar dat word wel bruin)
Het is zo heerlijk relaxen hier! Echt vakantie. In Fiji!!!

x

One Comment on “There’s more than just this island.

  1. Ik lees t nu pas! Had buitenlandbundel in frankrijk maar gaat erg hard dus lees alles thuis! Wat heerlijk moet t in fiji zijn als ik t lees zie ik t voor me !geweldig zeg! Fijn dat Stu naar Canada is lijkt me wel eenzaam maar ondertussen weten we hoe je dat opgelost hebt haha! Xg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *