For I can’t help falling in love with you…

Wat kan er veel gebeuren in een jaar. Zo had ik een jaar geleden niet verwacht dat ik nu weer weg zou zijn. Ik wou gewoon een paar maanden backpacken voor ik begon aan een nieuwe studie want ja je moet toch een studie doen en gaan beginnen met ‘the real life’. Het liep toch allemaal net ietsje anders.

Toen ik vertrok was ik 2 jaren samen met mijn toenmalige vriend en ik had verwacht dat dat liefde was die voor altijd zou duren. Hij hield van sporten, ik totaal niet. Ik was gek op reizen, hij totaal niet. Dat moet geen probleem zijn denk je dan. Dat was dus wel een beetje het geval. We sloegen beide in onze passies door en als je die passie niet gemeen hebt is dat alleen maar een obstakel. Ik wou dus graag deze reis maken en hij vond dat prima. Go for it. Fijn! Ik was blij dat ik de vrijheid kreeg om ervoor te gaan. Het afscheid was even pittig maar eenmaal onderweg had ik het heerlijk. Het contact houden was alleen een beetje moeizaam, maar niet van mijn kant. Het werd een beetje vaag allemaal.

Vandaag 1 jaar geleden zat ik op de slowboat van Thailand naar laos. Daar zag ik een jongen met een baard, vriendelijke groene ogen, een pet en een Canadese vlag op z’n rugzak. 2 dagen later kwam ik hem tegen in Luang 12695991_10153276230575966_1718129978_nprabang op een dronken avond in de bowling, we kletsten wat. Vervolgens kwam ik hem tegen bij het tuben in Vang Vieng, we dronken een biertje. Daarna kwam ik hem toevallig op straat tegen in Vientiane en het bleek z’n verjaardag te zijn dus gingen we met een groepje uit eten en op stap. We zouden met een groep van 8 de 2 daagse boottour door Halong bay doen maar hij en z’n vriend besloten het een dag eerder te doen. Jammer! Terwijl ik met mn vriendinnen op de boot zat, denkende dat hij op een eiland zat, legde er een boot aan en wie stappen er bij ons aan boord. Guess who. We hadden allebei het meant to be gevoel na de keren dat we elkaar toevallig tegen kwamen. En al helemaal op deze boot. Hoe groot is de kans van de honderden boten dat hij net op die van mij stapt. Het dingetje was was dat we nog steeds beide onze partners thuis hadden.

Ik reisde verder met de mensen die ik onderweg had ontmoet en hij reisde verder met zijn vrienden en overal waar we kwamen spraken we af om iets te eten of te drinken of op het strand te hangen. Na elkaar 2,5 maand te hebben gekend moesten we afscheid nemen. Ik heb een hekel aan afscheid nemen van wie dan ook.

Eenmaal thuis op schiphol stonden mijn ouders en mijn toenmalige vriend op me te wachten. Mijn maag zat in de knoop en het voelde direct al niet meer goed. Ik heb het hen diezelfde avond nog verteld en een paar weken proberen vol te houden maar het ging niet meer. Halverwege mei heb ik t uitgemaakt, lullig natuurlijk. Je laat iemand 3 maanden op je wachten maar mijn gevoelens had ik niet in de hand. Ik kan niet kiezen op wie ik verliefd word. Het was veel makkelijk geweest om gewoon door te gaan zoals t was. Waarom kiezen voor een vent in Canada dan voor een vent die 15 minuutjes rijden van je woont. Maar zo werkt het niet. Had ik het uit moeten maken toen ik op reis was? Misschien maar ik wist toen niet hoe diep het zat. Ik vond dat ik mijn toenmalige vriend moest zien voordat ik hier over kon besluiten. En ik sta nog steeds achter dat besluit van toen.

En toen? Inmiddels had hij het ook uitgemaakt met z’n vriendin en wou me graag weer zien. 10406642_10152884647470966_6264776343182076995_nMijn ouders waren 25 jaar getrouwd in Juni en vonden t prima als hij kwam. Dus hij boekte een ticket vanuit Canada om een weekje langs te komen in juni. Ik kneep m. Waar ben ik mee bezig? Wat nou als het niet zo is als ik denk dat t is? Wat als ik me alle gevoelens heb verbeeld? Niks was minder waar. Het was een heerlijk week. Het ging prima en we besloten het er op te wagen. Een lange afstandsrelatie. Want ja dat is t echt wel, hij woont in Vancouver, Canada. Zo’n 10 uren vliegen met een tijdsverschil van 9 uren. Wat een hel. We waagden het erop. Nadat hij was vertrokken facetimden we elk weekend of op avonden wanneer het tijdsverschil het toe liet. In september ben ik naar Canada geweest en hebben we daar 5 weken rondgereisd. Canada en US. We besloten toen dat we weer wouden gaan reizen. Samen 12665603_10153276230485966_1607204906_neen grote reis maken. Maanden daarop weer facetimend de dag door komen en in december kwamie naar Nederland. Amsterdam verkennen, kerst en oud en nieuw bij mij thuis en een weekje naar Marokko. Eind vorige maand vertrokken we voor onze grote reis met als beginpunt Indonesië.

Ik had verwacht dat een lange afstandsrelatie veel moeilijker zou worden dan dat het is. We hebben elkaar elke 2 maanden kunnen zien en met social media, whats app en facetime is het ook echt wel erg makkelijk hoor.

Inmiddels zijn we precies een jaar verder. Reizen samen is perfect, we hebben nog nooit ruzie gehad en we zijn het over van alles eens. Een jaar geleden had ik verwacht een kleine reis te maken en na de zomer te gaan studeren en misschien het huis uit te gaan. In plaats daarvan reis ik de wereld over met wie ik denk de liefde van mijn leven is. Het leven kan raar lopen en je hebt het niet in de hand. Je moet het over je heen laten komen en proberen de beste beslissingen te maken. Denk ik dat ik goed heb gehandeld in dit geval? Ja dat denk ik wel. Als ik terug in de tijd kon had ik t hetzelfde gedaan.

12695903_10153276230755966_1709739648_n

Vaak denk ik aan de toekomst en hoe nu verder. Waar gaan we wonen, waar en of studeren etc. etc. Ik kan er geen antwoorden op bedenken. Soms denk ik dat ik te oud word voor deze lifestyle, ik moet me toch eens ergens gaan settelen en gaan studeren enzo. Maar aan de andere kant zijn je twenties ook de jaren dat je aan jezelf moet werken en moet exploren. Je moet het huis uit zijn, een studie hebben gevolgd, de wereld hebben gezien, een partner zien je vinden, wie weet trouwen, carrière maken zodat je wanneer je eind 20, begin 30 bent een kind kunt krijgen en het plaatje compleet is. Ik ben 22 en heb nu al het idee dat ik achter lig op schema. Ik geniet meer dan dat ik praktisch ben.
Wat het komende jaar ons brengt zien we dus over een jaar wel weer. Ondertussen zal ik denken over mijn toekomst maar eerst focussen op het zien van al het moois in de wereld.

Wat vind jij van mijn beslissingen? En hoe denk jij over je twenties? Heb jij alles gedaan zoals je het wou?

 

7 Comments on “For I can’t help falling in love with you…

  1. O Fardou, wat kun jij heerlijk je leven op een rijtje zetten, en en er zo over na denken! Doe wat je hart je ingeeft!!!! Je hebt een fijne vent om het mee te beleven!!! Kus voor jullie beiden van opa en oma,…het is net of je tegenover me zit..…..

  2. Wat een mooi verhaal ! Ik heb natuurlijk aan de zijlijn gestaan en het mogen aanschouwen maar vind vanaf t begin al dat je er goed aangedaan hebt voor Stu te kiezen! Dat je hem uit alle mannen van de wereld getroffen hebt is geweldig! Iemand die jou op de eerste plek zet en ook net als jou zo avontuurlijk is is fantastisch! Leef je leven zoals je nu doet t settelen komt vanzelf en als t goed zit komt t allemaal op zn pootjes terecht!Als je zo jong gaat settelen zoals wij gedaan hebben blijft t erbij! Geniet ervan xxxg

  3. Hoi meissie, wat je doet is goed. Je leeft per dag maakt van alles mee wat ze jou niet meer af kunnen pakken.
    Studie, Carrière maken, huisje tuintje boompje beestje is veel bezig zijn met te toekomst waardoor het heden aan je voorbij gaat.
    Jij maakt er 1 groot avontuur van “Topper”

  4. Hey ik doe weer een poging mijn vorige comment is niet geplaatst! Ik heb genoten van je verhaal wij hebben t allemaal van dichtbij meegemaakt en vinden dat je het met Stu heel erg getroffen hebt hij zet jou op de eerste plaats en zo hoort t ook .Geniet van deze tijd ! het settelen heb je nog tijd genoeg voor dit pakken ze je nooit meer af! Veel plezier en Liefde toegewenst xxg

  5. Hey Meid. Wat heb je dat mooi omschreven. Vergeet vooral ‘dat plaatje’ want ‘ dat plaatje’ is voor iedereen weer anders en wordt vaak door buitenaf opgelegd en het gaat om jou/jullie… geniet vooral! Je leeft nu en dat andere komt vanzelf….when the time is right!

  6. Mooi verhaal! Ik zou niet teveel druk voelen of luisteren naar mensen die op een bepaalde leeftijd een lijstje willen hebben afgevinkt. Als ik iets heb geleerd het afgelopen jaar; geniet wanneer het kan van de dingen die je gelukkig maken! Veel plezier op jullie reis en ik ben benieuwd naar je posts hierover.

    • Dankjewel 🙂 daar heb je gelijk in en dat ga ik ook zeker doen! Thanks!! Leuk dat je ons volgt!! 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *