Zuid-oost Azië

Zuid Oost Azie

 Live a life you will remember….

8januari 2015
It’s such a wonderful world & you only live once. Het zijn van die standaard quotes die te pas en te onpas gebruikt én misbruikt worden, maar ik denk toch dat die 2 quotes de reden zijn waarom ik er weer op uit wil. Het is inmiddels al zo’n 5 jaar geleden dat ik in Amerika woonde en het begint me echt weer te kriebelen. Ik wil nieuwe dingen meemaken, andere culturen proeven en de natuur in. Ik heb in de afgelopen jaren natuurlijk zát reisjes gemaakt, maar nooit waren ze ver of lang genoeg om mijn honger naar de wereld te stillen.

Over 2 weken zit ik dan eindelijk weer in het vliegtuig naar een groot avontuur en ik kan niet wachten. 3 maanden reizen door Azië is toch wel een droom die uitkomt.
Wondering en wandering door die grote stad Bangkok waar men van zegt dat je je daar snel thuis gaat voelen, met de trein door naar Chiang Mai, Chiang Rai en Pai. Het mooie Noorden van Thailand waar de natuur prachtig schijnt te zijn. Vervolgens met een bootje over de rivier naar Laos. De cultuur proeven in Luang Prabang, Vang Vieng en Vientiane. Om daarna door te vliegen naar Hanoi, Vietnam. En vanuit daar naar Halong Bay wat eigenlijk de reden is waarom ik deze reis in eerste instantie graag wou gaan doen. Met de uitstekende rotsen in het water en de bootjes met die schattige zeilen. Toen ik een jaar geleden op tv iets zag over Halong bay wist ik niet dat er zoiets bestond. Het lijkt wel uit de films. En toen dacht ik: “daar moet ik heen!” Dat zal hopelijk toch wel een van de hoogtepunten van mijn reis zijn.
Na Halong bay zal ik verder gaan van Noord naar Zuid Vietnam en onderweg verschillende steden en dorpen bezoeken, om daarna vanuit Ho chi minh city naar Cambodja te gaan. Het mooie oude Phnom Phen en Siem reap. Om vervolgens weer terug te komen in Bangkok waar ik me dan hopelijk thuis voel. Na de 2 e keer Bangkok is het tijd om te relaxen op de eilanden en stranden van zuid Thailand. Krabi, Phuket en natuurlijk een full moon party op Ko phanang kan niet gemist worden. Als laatste is het de beurt aan Maleisië. Daar zal ik de Belum rainforest, Taman Negara en Cameron highlands bezoeken. En dan na 3 maanden rondreizen vlieg ik terug vanuit Kuala lumpur naar Amsterdam.

Hopelijk worden de komende maanden een enorme ervaring waar ik weer een aantal jaar op kan teren. In the end you only regret the changes you didn’t take en dit is een kans die ik graag met beide handen aanneem.
Ik kijk er naar uit om verhalen te schrijven over mijn belevenissen en ik hoop dat jullie ze me plezier lezen.

Tot snel!

Life is either an adventure or nothing at all…

 

———————————————————————————————————————————————

 

 

a sad goodbye and a wonderful hello

24 januari 2015
Afscheid nemen van je dierbaren is ontzettend moeilijk. De afgelopen week was er steeds iemand aan de beurt. Ik kon me de hele week goed houden, want ja dit is mijn grote avonduur waar ik maanden naar uitgekeken heb. Tot ik met vriendlief keimpe op Schiphol stond en de waterkranen sprongen. Tranen met tuiten bij het afscheid, even groothouden door de douane om vervolgens nog even een kwartiertje lekker te gaan zitten janken op de wc. Waar ben ik mee bezig? Waarom wil ik dit ook alweer? Waarom blijf ik niet lekker in het veilige wereldje dat ik ken met de mensen die ken?
Toch ben ik natuurlijk gewoon het vliegtuig in gestapt. De vlucht was lang, 10,5 uren. Maar de lieve mensen voor en naast mij maakten al weer veel goed. Ontzettend genoten van de luxe van Klm wiens stewardessen elk uur met iets te eten, te drinken of een heerlijk verfrissend gezichtsdoekje langskwamen en waar je het vliegtuig in wordt verwelkomd met een deken en kussen. De hele vlucht heerlijk films gekeken en een beetje geslapen.
Om 10 uur Thaise tijd(6 uren later) kwam ik aan op het internationale vliegveld van Bangkok. Samen met de mevrouw voor mij in het vliegtuig door de douane gegaan en naar de bagagebelt.
Daarna alleen door gelopen naar de taxi centrale. Duurde even voor ik door had hoe het zat maar ik werd vriendelijk geholpen. Ik werd in een mooie taxi naar khao san road gebracht waar mijn hostel zat. De reis in de taxi duurde zo’n 20minuten gok ik. Het was prachtig. Aan de kant van de snelweg staan mensen de bloemen water te geven, over hangen foto’s van de koning en zijn vrouw, buddha beeldjes aan de kant van de weg, enorme bedrading aan de buitenkant van de gebouwen. Op een gegeven moment stoppen we in het midden van een enorme chaotische straat. De taxi chauffeur brabbelt wat on onverstaanbaar engels maar ik begrijp dat ik uit moet stappen “khao san load” en hij wijst een stukje verderop. “Badaka99” en hij haalt z’n schouders op. Ik bedank de man vriendelijk, betaal hem en hij tilt de tas op mn rug. Ik kijk om me heen. Er komt onmiddellijk een man op me afgestapt en vraagt waar ik heen moet. Ik vertel hem de naam van mijn hostel. Hij roept iemand anders erbij en die wijst recht voor me uit. Ik was er dus al. In het hostel waren de mensen vriendelijk en alles ziet er netjes uit. Ik zou mezelf niet zijn als ik niet eerst even een dutje ging doen. Dus even een paar uurtjes slapen. Daarna de stad verkennen, khao san road, het park in een heel stuk de straatjes door gewandeld, een dagtrip geboekt en even ergens gegeten. Vroeg naar bed die avond.
De volgende dag ging de wekker belachelijk vroeg; 6:15. Om 7 uur werd ik opgehaald voor een dagtrip naar Ayutthaya. Ayutthaya was vroeger de hoofdstad van Thailand. Na 2 uren in een behoorlijk luxe busje kwamen we aan. We hadden steeds even een stukje uitleg door de gids en daarna even vrije tijd om rond te lopen en foto’s te maken. Het was echt prachtig. Een ontzettend oude stad meet veel ruïnes, oude tempels en heel veel buddha beelden. Er waren meer ‘alleen reizenden’ dus heb wat met hun opgetrokken was erg gezellig. Na de vele tempels hebben we bij het water geluncht. Rijst met kip en ei. Heerlijk! Daarna werden we weer terug naar Bangkok gebracht en dat was maar goed ook want het werd behoorlijk heet in de volle zon. Het is hier 32 graden! Erg benauwd en weinig zon. Maar verder niks te klagen hoor, ik zal verder gaan relaxen en mijn volgende dagtrip gaan uitzoeken

 

————————————————————————————————————————————————

 

 

 Be the best version of you…

1 februari 2015
Van bellende buschauffeurs kijk ik al niet meer op. Van vrouwen die bij de stoplichten bloemen verkopen om aan de auto’s te hangen ook niet. Mensen die continu vragen of je een taxi nodig hebt, om de 2 uren bij tankstations stoppen om de moter te laten koelen, bizar gevaarlijk rij gedrag, met z’n 4en op een scooter zonder helm maar wel 80km rijden, altijd een half uur later vertrekken en aan komen ook niet. Dat je zo snel al kunt wennen aan de dingen die niet normaal voor je zijn.
Laat ik maar verder gaan met waar ik gebleven was. Zondag heb ik een rustige dag gehad. Ik heb de halve dag heerlijk in het park zitten lezen en ben met een boot over de rivier geweest. Bizar hoe mensen aan de rivier wonen. Kleine huisjes en de tv’s hangen buiten. We kwamen onderweg een paar krokodillen en een school catfish tegen. Het was heerlijk op het water. Ik was de enige in de boot. Een uur lang hebben we door slootjes en riviertjes gevaren.
Maandag heb ik een dagtour naar de Erawan waterfalls gedaan. Sochtens vroeg op om vervolgens 4 uren in een busje te zitten. Ik moet zeggen die busjes hier zijn prachtig. De chauffeurs houden ze echt super goed schoon. Airco is goed en je hebt genoeg ruimte. Daar aangekomen kwam ik een nederlands stel tegen van eind 20 die vroegen of ik met hun mee wou, nouja prima natuurlijk! Hartstikke gezellig. Het was een wandeltocht van 2,2km omhoog. Onderweg waren er 7 watervallen te zien. Het was prachtig. Dat mooie blauwe heldere water. Blue lagoon. Onderweg ook apen tegen gekomen die totaal niet bang waren voor mensen. ze gingen doodleuk even zitten poseren. We hebben er 2 uren over gedaan om boven te komen. Ook omdat ik onderweg keihard onderuit was gegaan op een gladde rots, typisch fardou he. Heb me niet echt pijn gedaan. Mn elleboog was wat blauw en ik viel in het water maar mn camera enzo waren nog heen dus ik had enorme mazzel, ook weer typisch fardou. De bovenste waterval was ook prachtig. Enorme rotsen mooie hoge waterval. We zijn een stuk terug gelopen en bij de 5e waterval zijn we gaan zwemmen. Ook heel bijzonder. Er zwommen allemaal vissen die aan je voeten gingen bijten. Een beetje het dr. Fish idee maar dan gratis en veel leuker natuurlijk. Daar hebben we een uur rond gehangen en genoten van het water en het bos en weer terug gegaan. Beneden kregen we lunch en weer terug in de bus. In het busje zat nu nog een nederlands stel. Hartstikke leuk natuurlijk. Kletsen over must see’s en dingen die ze beleefd hadden. We stopten in kanchaburi waar we de brug even konden bekijken. De brug is erg bekend door de vele doden die er in de 2e wereldoorlog zijn gevallen. Vervolgens afscheid genomen van iedereen en in aparte busjes weer terug naar bangkok gegaan.
Dinsdag had ik een toeristische dag geplant. Ben in het park gaan zitten ontbijten. Er kwam een man naar me toe die vroeg of hij even zijn engels met mij mocht oefenen. Tja je moet wel altijd op je hoede blijven maar ik hou er echt niet van om steeds zo achterdochtig te zijn dus ik vond het wel prima en zo heb ik een uur met die man zitten praten. Hij was 62 jaar en zwerver. Hij kon me veel vertellen over de oorlogen en het land. Volgens hem houdt thailand zo van hun koning omdat hij oorlogen voorkomt en niet corrupt is zoals de regering. Heb natuurlijk geen flauw idee of ik die arme man moet geloven maar het klonk aannemelijk. Na een gezellig gesprek ben ik naar het royal palace gegaan. Daar een beetje rondgewandeld. Niet naar binnen gegaan verder. Ben daarna een blokje om gegaan. Kwam bij het water uit bij een pont dat vaarde naar de wat arun. Ik dacht ach waarom ook niet dus ben er heen gegaan. Het was echt prachtig. De ieniminie details je kon de trap op naar boven, ben niet helemaal omhoog gegaan want had best spierpijn van mijn valpartij van de dag ervoor. Maar het was geweldig. Ze houden dat ook zo schoon en mooi en waren mensen aan het sproeien en de boompjes aan het bijknippen. Er waren een stel dames een traditionele thaise stokkendans aan het doen. Best gaaf om te zien. Na daar een uurtje te hebben rond gelopen ben ik weer terug naar de overkant gegaan. Weer een stukje verder gelopen en ik kwam bij wat pho uit. Geweldig complex met een enorme hoeveelheid buddha beelden. Ik keek mn ogen uit. Zo prachtig mooi allemaal. Daarna ben ik terug naar t park gegaan. Heb daar nog even zitten lezen en toen naar khao san road voor een echte thaise voetmassage. Heerlijk. Heb er eigenlijk een hekel aan als mensen aan mijn voeten zitten maar dit was best oké.
Woensdag 9 uur uitgecheckt van mn hostel en op naar Hua hin. Een kustplaatsje 3 uren ten zuiden van Bangkok. Ik werd opgehaald. Net als het auto rijden( niet links of rechts heeft voorrang maar ik heb gewoon altijd voorrang) is ook op tijd komen niet echt iets Thais( het is niet 9 uur of half 10 het is wanneer ik er zin in heb) uiteindelijk waren we na een tijdje goed en wel vertrokken. Ik zat naast een oude Duitse man die gepensioneerd geografie professor was geweest op een universiteit en die nu fotograaf was met als specialiteit tibet en tijgers. Hartstikke vet natuurlijk! Dus heel gezellig met die meneer zitten kletsen. De rit duurde ong 3,5 uur. Om half 2 aangekomen in hua hin me door een tuktuk naar een guesthouse bij t strand laten brengen. Even een paar nachtjes een kamer voor mezelf. Ik had ‘ocean view’ : uitzicht op een muur en de palen onder mij waar een beetje water tussendoor stroomde. Fair enough. Smiddags een cocktailtje gedronken bij een terrasje aan het water En die avond uit eten geweest bij (jaja) een pizzaria. Lekkere pizza!! Op een gegeven moment hoorde ik 3 knallen achter me. Ik durfde niet om te kijken in mn hoofd dacht ik al ja hoor een liquidatie midden op straat, typisch, als ik nu om kijk ben ik getuige en ben ik dr ook geweest. Maar toen hoorde ik wat oeh’s en aah’s. Vuurwerk. Oeps. Beetje te doemdenkerig far. Ik voelde me niet fit. Dus vroeg naar bed gegaan.
Donderdag de hele nacht niet geslapen. Ontzettend buikpijn, misselijk, hoofdpijn en wat er verder maar bij komt kijken. Heb de hele dag op bed doorgebracht, even ergens fruit gegeten en verder liters water gedronken. Beetje jammer.
Vrijdag voelde ik me al wat beter dus hup op naar t strand. Heerlijk gerelaxed op het strand en verder een beetje op mijn kamer omgehangen.
Zaterdag weer helemaal fit en klaar om verder te reizen. Om 9 uur uitgecheckt en naar een busservice gegaan die me naar bangkok bracht. Om half 1 in bangkok aangekomen en daar op zoek naar een tuktuk die me naar het treinstation bracht. Op het treinstation nog met veel mazzel een kaartje op de nachttrein naar chiang mai kunnen fiksen voor diezelfde avond. Wel 1e klas. Vervelend hoor. De trein vertrok pas om 6 uur dus tot die tijd een beetje zitten lezen en koffie gedronken op het station. 1e klas reizen is toch zeker zo slecht nog niet. Je hebt een hut met een stapelbed en wastafel voor 2 personen. De treinreis opzich is al een hele happening. De trein rijdt echt maar 10km per uur door bangkok en doet er dus ook anderhalf uur over. Mensen wonen eigenlijk half op het spoor. Er staan van die krakkemikkige huisjes een halve meter van het spoort. Mensen lopen erop, voetballen etc. Verder is het natuurlijk hartstikke leuk om te kijken hoe de mensen leven. Een groepje mannen dat random op een grindveld op een paar banken zitten tv te kijken. Allemaal etenskraampjes waar mensen gezellig staan te eten en te kletsen. Als ik dat zo zie is het toch echt dood zonde hoe wij in de westerse wereld leven. Altijd haast en geen tijd. Als ik met sommige vriendinnen eens iets wil afspreken om wat te gaan drinken moeten we 4 welen vooruit plannen omdat onze agendas zo vol staan. Dat is toch belachelijk eigenlijk. Het is hier allemaal zo laid back en chill en mensen genieten zo van de kleine dingen, je moet ze eens blij zien worden als je vriendelijk naar ze lacht. Dat mensen van zo iets kleins gelukkig kunnen worden is prachtig en ik zou willen dat wij met zn allen wat meer genoten van de kleine dingetjes.
Anyway, de reis duurde 14 uren en smorgens om 8 uur kwam ik aan in chiang mai. Ik had verder niks geregeld maar op t station stonden genoeg mannetje met hotelbordjes. Heb er een uitgezocht die mij naar een prachtig hotel bracht. Enorme kamer met ventilator en badkamer. In het centrum van de stad tegenover de bekende tempel en met een zwembad. Dat voor €8 pn. Hier kan ik wel even vertoeven hoor.

Be the best version of you.

-x-

———————————————————————————————————————————————-

 

Not all those who wander are lost….

9 februari 2015
Chiang mai was fantastisch. Relaxte sfeer. Aardige mensen. Ben maandag naar de happy elephant home geweest. De hotel eigenaar zei dat die dag nog een meisje van mijn leeftijd alleen zou gaan dus dat het misschien wel leuk was dat ik ook zou gaan. Ja leuk! En het idee stond me wel aan want bij de happy elephant home kun je niet op olifanten rijden, gelukkig maar want dat vond ik zielig. Het klikte meteen goed met het meisje. Ze heet stef en komt uit zwitserland. Ze is een beetje gek net als ik en we hebben dezelfde interesses. We waren met een groep van 15 mensen. Eerst gingen we de olifanten voeren en op de foto enzo. De olifanten gaven steeds kusjes beetje goor maar ook wel super grappig. Daarna werden we in een rare outfit gehesen en gingen we in het modderbad. Heel bijzonder dat je zo dichtbij die beesten kunt zijn. De natuur was prachtig. Na t modderbad geluncht met een geweldig uitzicht. Na het eten zijn we suikerstengels gaan hakken om te voeren. Daarna naar de rivier gelopen en gezwommen. Met de olifanten ook weer. Heel vet. Grootste lol.
Vroeg in de avond waren we weer terug in het hotel. Ben samen met stef gaan eten. Zij ging de volgende dag naar Pai en vroeg of ik mee wou. Het stond al op mijn programma dus alleen maar leuk om een stukje samen met iemand te reizen natuurlijk. Tijdens het eten kregen we een flyer voor muay thai boxing. Het leek ons beide wel vet maar we durfden niet alleen dus het kwam goed uit. Kaartjes gekocht en diezelfde avond nog naar een show. Zo bijzonder. Het waren gewoon vechtende kinderen. De oudsten waren een naar of 18 en de jongste iets van 10 ofzo. Bizar maar wel heel erg grappig.
De volgende dag busje naar Pai. Onderweg naar het busstation hoorden we dat het een vreselijke weg is met 600 haarspeld/s bochten en dat veel mensen super misselijk worden. De weg was inderdaad nogal bochterig maar daar geen last van gehad. Savonds kwamen we aan in Pai. We verbleven in het circus hostel. Midden tussen de heuvels met uitzocht op pai. We deelden samen een hut met eigen badkamer. De sfeer was heel chill en relaxt. Allemaal jeugd. Je kom circus lessen volgen maar dat heb ik niet gedaan. er was een prachtig zwembad. Het was echt paradijs.
Op woensdag waren we niet zo veel van plan. We besloten een stukje te gaan lopen. We hadden gezien dat er een waterval in de buurt was. We zagen bordjes met 2km. Nouja dat is nog wel te doen. Na een stuk lopen weer een bordje met 2km. Pff nou oke dan als we nu in ieder geval op de helft zijn is het goed. Vervolgens na een half uur weer een bordje met 2km. Ik was helemaal kapot. Berg op berg af en mijn conditie is al zo geweldig, not. Op een gegeven moment kregen we een lift van een toeristen busje die ook naar de waterval ging. Super chill! Hele leuke mensen. En ze vroegen of we mee terug wouden rijden via een uitkijk punt. Maar natuurlijk! Uiteindelijk toch de hele dag onderweg geweest. Savonds was het family dinner in het hostel en daarna live muziek. Heel gezellig. Je komt nu al steeds dezelfde mensen tegen die dezelfde route doen dus dat is wel leuk. Leuk feest gehad die avond.
Donderdag dan toch echt de hele dag niks gedaan. In de stad ontbeten en bustickets gehaald voor de volgende dag en verder lekker bij het zwembad zitten lezen en in de hangmat gelegen. Savonds gegeten en vroeg naar bed.
Vrijdag vroeg op. Om 8 uur de bus terug naar chiang mai. Daar afscheid genomen van stef. Zij reisde verder naar bangkok en ik heb de bus gepakt naar chiang rai. Busreis was super luxe. Er werd een film gespeeld. Je kreeg gratis water en iets te eten en een verfrissingsdoekje. Hoe chill! In chiang rai aangekomen beetje door de straten gelopen op zoek naar een hostel of guest house. Ik boek van te voren niks. Ik zie t wel als ik aankom, zit ik ook nergens aan vast. Mooi guest house gevonden in het centrum. Even ergens gaan eten, dagtrip geboekt en vroeg gaan slapen. Reizen is vermoeiend zeg!
Zaterdag een drukke dagtrip gedaan. We waren met een klein groepje mensen. Een nederlands stel. Een duits stel. En een hongaars stel. Leuke groep. Eerst naar de white tempel. Heel indrukwekkend! Het is nog maar 20 jaar oud ofzo. Daarna naar de black house en vervolgens naar een hill tribe. Waren 5 verschillende dorpjes. Meest bijzondere waren toch wel die met die uitgehangen oren en de long nek. Ze proberen je echt van alles aan te smeren. Wel zelf gemaakt dus dat ik dan wel weer leuk. Grappig om te doen hoe die mensen leven en dat er dus gewoon echt mensen zijn met van die ringen om hun nek. Daarna naar de monkey cave. Plek met heel veel apen. Vervolgens geluncht en naar de thee plantage. Ook heel vet. Chinese thee werd daar verbouwd. Niet te zuipen. Bleh. Na de thee plantage naar de golden triangle. De plek waar myanmar, laos en thailand elkaar treven. Mooi uitzicht daar. Als laatste nog een tempel bezocht.
Zondag helemaal niks gedaan. Uitgeslapen. Een beetje rond gewandeld en uitgezocht hoe ik het beste in laos kon komen. Lekker even zon dagje tussen door. Het went ook best snel weer om alleen te reizen moet ik zeggen. Het was leuk 5 dagen maar dan is alleen ook wel weer prima. Je ontmoet steeds zoveel mensen dus echt alleen ben je nooit.
Maandag ging de wekker om 5:15. Uitgecheckt bij de guest house en naar t busstation. De lijnbus naar chiang khong gepakt. De grenspost naar laos. Het is in het noorden stukken kouder dan in bangkok. Maar ook wel lekker voor de verandering. Overdag gewoon 25 graden maar snachts en sochtends vroeg 10 graden ofzo. In de bus was het ook freezing. Eenmaal aangekomen met 4 duitse jongens opgetrokken. Hoefde ik niet alleen de grens over. Is wel zo makkelijk. Pff wat een gedoe zeg. En t duurt vet lang allemaal. Eerst door de douane en daarna met een bus waar je naar de visa on arrival plek komt. Daar zijn ze totaal niet georganiseerd. Je moet eigenlijk met dollars betalen ofzo en als je je paspoort hebt afgegeven moet je weer een half uur wachten tot ze m weer terug geven. We kwamen een mannetje tegen die tickets naar de slow boot verkocht dus die bij hem gekregen. Het duurde allemaal even maar om 12 uur zaten we toch op de boot. Comfi stoelen en een prachtig uitzicht. Erg gezellige mensen allemaal. Goeie sfeer. Zo ga ik naar luang prabang. Stad in laos. Het is een geweldige reis. Het land is zo mooi. Bergen en de rivier en de natuur. I love it. Na 6 uren op de boot kwamen we aan in een dorpje waar we konden overnachten. We waren met een groep van 15 man en hebben zo met korting een hotel gefikst. Ik deel mn kamer met een nederlands stelletje. Zonet met zn allen gaan eten en morgen reizen we weer verder. Ben erg benieuwd naar de rest! Schrijf snel weer!!

Not all those who wander are lost.

—————————————————————————————————————————————————

 

Collect moments, not things

16 februari 2015
Mijn eerste indruk van laos was niet zo goed. De natuur is echt prachtig. Maar de mensen waren wat minder. Die avond met de 2 nederlanders in het hotel kregen we ruzie met de eigenaren over de prijs. Je spreekt van te voren duidelijk een prijs af voordat je mee gaat naar t hotel dus dat hadden we gedaan. Vervolgens moesten we inchecken en gooiden ze de prijs een stuk omhoog. Behoorlijk lullig. Uiteindelijk zijn we dr wel uit gekomen gelukkig.
De volgende dag verder gegaan met de slow boat naar luang prabang. We vertrokken om 9 uur en kwamen aan om 4 uur. Ze zetten ons af 10km buiten de stad zodat we nog een tuktuk moesten nemen naar de stad. Iemand had om internet gelezen dat als je op de boot blijft zitten ze je wel verder brengen. Er is gewoon een haven in luang prabang en je koopt ten slotte ook een kaartje om in de stad gebracht te worden en niet om ook nog eens een tuktuk te moeten betalen. Dus met een man of 40 zijn we op 1 boot geklommen en zijn we blijven zitten. De bootmensen negeerden ons compleet. Het was behoorlijk gezellig. Er was een gitaar en bier dus eigenlijk was het een groot feest. Na anderhalf uur hadden we niet echt het idee dat ze ons nog weg gingen brengen dus is een groep gaan liften en een groep in de tuktuk gegaan. Ik ben toch maar met de tuktuk gegaan, die backpack is behoorlijk zwaar!
Eenmaal in de stad aangekomen op zoek naar een hotel of hostel. Dat viel niet mee! Alles zat vol. Stuk of 50 geprobeerd. Ze zijn ook allemaal zo ontzettend klein. Na anderhalf uur sjouwen toch een kamer gevonden. Savonds met de 4 duitsers en 4 nederlanders uit eten gegaan en drankjes gedaan.
Woensdag met de duitsers naar de waterval gegaan. Prachtige waterval ook weer. Helder blauw water. En verschillende lagen. De laatste was een hele hoge. Je kon helemaal omhoog daar. Dus dat gingen we natuurlijk doen. Pff nou dat viel echt niet mee. Je moest echt omhoog klimmen. Niet normaal. Ik Mag echt wel iets aan mn conditie doen. Dacht dat mn longen t gingen begeven. Maar ik heb t gehaald! Geweldig uitzicht! T was t in ieder geval zeker waard. Boven sprak ik met een local die zei dat er aan de linker kant gewoon een trap was en dat je zo binnen 5 min naar boven had kunnen klimmen. Ja thankss…. Maar was wel goed om te weten dus daar zijn we langs naar beneden gegaan. Die avond hebben we met een groep wat drinkspelletjes gedaan bij t guesthouse en daarna naar de bar, die dus al dicht was want alles gaat hier om half 12 dicht. Het enige wat nog open was was de bowling. Dus in de tuktuk naar de bowling. Wat trouwens echt niet normaal is is hoeveel van die tuktuk chauffeurs drugs verkopen. Je word er echt gek van. Want to buy some weed, want to buy some opium? Zie ik er soms uit alsof ik vet aan de drugs zit?! No thank you.
Anyway, Alle mensen van de boot waren dr dus het was hartstikke gezellig. De bowling ging om 2 uur ook al dicht. We hebben met zn 16en een tuktuk naar de stad genomen. Was niet heel comfortabel, ik moest half over iedereen heen liggen om er nog in te passen, maar het was wel erg goedkoop. Vervolgens met zn allen een broodje gaan eten. Die zijn hier echt heerlijk. Alles vers en je kunt er van alles op krijgen. Daarna gaan slapen.
Die geldeenheden is wel flink wennen trouwens. In thailand was het nog dat €1 ong 40 thaise bath was. Maar hier is €1 bijna 10.000 laotaanse kip. Met €100 ben je hier miljonair en meer dan dat krijg je ook niet uit de pinautomaat. Dus dat is voor hun echt heel veel geld.
Op donderdag had ik eerlijk gezegd een beetje een kater. Dus heb ik niet veel uitgespookt. Wat te eten gehaald op de markt en verder wat gechild. Savonds naar een lokaal restaurantje gegaan en noodles met zeewier gegeten. Lekker!
Elke avond is er een night market. Dat is echt prachtig. Allemaal hand gemaakte dingen. En enorm veel kraampjes. Er schijnen hier tijdens de vietnam oorlog heel veel bommen te zijn gedropt en 30% daarvan is nog nooit afgegaan dus kinderen krijgen al op jonge leeftijd voorlichting over bommen. Op de markt kon je allemaal sieraderen en sleutelhangers kopen die gemaakt zijn van bommen.
Ik had echt de neiging om de hele markt leeg te kopen. Dus ik had bij het postkantoor geinformeerd hoe duur het is om een pakketje naar huis te sturen. Daar betaal je dus gewoon voor 2kg zo’n €50. En dat is t zwaarste wat je kunt verzenden en dan duurt t 2 maanden voordat t aankomt. Pff laat maar.
Vrijdag kwamen 2 meisjes( maria & vicki) die ik in pai had ontmoet. Ik had een kamer voor hun gereserveerd in mijn hotel. Ze kwamen samen met nog 2 engelse jongens. Samen met een Australisch stel zijn we uit eten gegaan. We hadden een waterbuffelo burger. Super lekker!
Zaterdag met maria, vicky, een duitse jongen, het australische stel en de 2 engelse jongens weer naar de waterval gegaan. Dit keer ben ik niet mee naar boven gegaan. We hebben daar geluncht, we hadden broodjes meegenomen van de markt. En we zijn met zn allen in de waterval gaan zwemmen. Het was behoorlijk koud. Het had ook een beetje geregend dus het was behoorlijk afgekoeld. Het is trouwens nog steeds elke dag 30 graden. Dit was de eerste regen sinds mijn reis. Een uurtje gaan zwemmen. Toen we t water uit kwamen waren dr allemaal mensen(aziaten) stiekem foto’s van mij aan het maken en wouden dr wel 8 x mensen met mij op de foto. Ik had geen idee wat me over kwam. Ik checkte of mn bikini nog goed zat, wie weet was ik wat kwijt geraakt ofzo, you never know, maar daar was niks mis mee. Vond t wel een beetje creepy dat zoveel mensen fotos van mij in bikini maakten. Die engelsen hadden ook zoiets van ben je beroemd ofzo?! Het komt waarschijnlijk door dat ik lang rn wit ben, want ik ben een kop groter dan de rest. Maar dat was wel even een hele vreemde ongemakkelijke ervaring. Na de watervallen weer terug naar de stad. Savonds weer met zn allen gaan eten en daarna met de meiden in het hotel gezellig zitten kletsen en drinken.
Zondag werd ik niet zo fit wakker. Snotterig en keelpijn en ontzettend moe. Ben met de rest gaan ontbijten en hebben een busticket geboekt voor de volgende dag maar daarna ben ik weer naar bed gegaan. Had een fruitshake gehaald en wat keelsnoepjes. toen ik wakker werd voelde ik me een stuk beter. Toch de rest van de dag heerlijk rustig aan gedaan.
Vandaag vroeg op en om 10 uur de bus naar Vang Vieng. Samen met maria, vicky en de duiste jongen(manuel) de engelse jongens blijven nog even in luang prabang want 1 van heb heeft voedselvergiftiging en ligt al 2 dagen op bed. Na 6 uren in de bus kwamen we aan in Vang Vieng. Het is super mooi hier! Nog mooier dan luang prabang. Blijven hier een paar nachtjes waarschijnlijk.
Ik heb 6 nachten in Luang prabang door gebracht. Langer dan t plan was maar het was heerlijk om es iets langer op 1 plek te blijven en je een klein beetje thuis te voelen. Luang prabang is een unesco werelderfgoed. Het is ook erg mooi. Het ligt aan de mekong rivier en is omsingeld door bergen.
Je kunt wel merken dat er meer armoede is in laos. In restaurants word je geholpen door kinderen, kinderen die op de markt allemaal dingen verkopen, tijden de rit naar vang vieng rijd je door dorpjes en zie je dat er in het midden een grote kraan staat waar allemaal mensen zich douchen.
Wat me ook opvalt is de grote hoeveelheid afval. Er zijn nergens prullenbakken. Mensen gooien hun afval vanuit de auto in de bosjes of dumpen t op straat. Langs de kant van de weg ligt zoveel plastic dat is zo vreselijk om te zien. Zet een paar containers neer en klaar want dit is echt dood zonde. Ondanks dat ze zo slecht voor de natuur zorgen zijn ze wel heel goed voor straat honden en katten. Vorig jaar toen ik in Griekenland was kan ik me herinneren dat die katten broodmager waren maar hier is dat absoluut niet zo. Honden en katten zien er goed uit. Maar dat kan te maken hebben met het overheersende boeddhisme. Volgens mij is het daarin heel belangrijk dat als je goed voor anderen bent(mens en dier) dat je ook goeie dingen terug kan verwachten van hogere machten. Deden ze dat nou ook maar met de natuur.
Ik kan nog geloven dat ik 3,5 week weg ben. Het voelt al zoveel langer door alle dingen die ik al heb meegemaakt. Gelukkig heb ik nog zo’n 10 weken over dus genoeg verhalen nog te vertellen.

Collect moments, not things…

xx

———————————————————————————————————————————————

 

Live to tell a tale….

1 maart 2015
Alle mensen die ik heb ontmoet tot nu toe zijn stuk voor stuk geweldige mensen. Het zijn dromers en niets lijkt onmogelijk en het is een geweldig gevoel om daar deel van uit te maken. We are all dreamers and everything is possible.
Terug naar 10 dagen geleden. De eerste avond zijn we met zn vieren uit eten geweest, vang vieng is zo prachtig mooi met de uitstekende rotsen en de rivier. Het is alleen ontzettend toeristisch. Het is echt een backpackers plaats, er zijn heel veel restaurantjes, kroegen, clubs en bij elk cafe heb je van die lounchebanken en je kunt daar dag en nacht friends-afleveringen kijken heel leuk.
Dinsdags waren vicky en ik beide niet fit. Ik had nogal last van mn buik en wat daar bij hoort en vicky moest overgeven. We hebben dus niet zoveel gedaan. Die avond heb ik de hele avond overgegeven. Dus de volgende dag weer niet zo veel gedaan. Waarschijnlijk iets verkeerd gegeten of gedronken of een klein virusje te pakken. Heel veel friends gekeken en fruit shakes gedronken.
Vrijdag zijn we gaan tuben. Met zn 8en. Een stel uit nederland, de 2 engelse jongen, vicky, maria, manuel en ik.
Ik stelde me van het tuben voor dat je met een band over de rivier zou gaan en van het uitzicht zou genieten en ik had gehoord dat er een paar barretjes zouden zijn onderweg. Klonk ontzettend relaxed.
Wat het tuben eigenlijk in hield was dat je met een band in een tuktuk naar een bar aan het water werd gebracht. Daar zijn allemaal backpackers aan het beerpongen, kletsen, zuipen en dansen. Vervolgens ga je een uur later in je band 50m over de rivier naar de volgende bar. En dat doe je de hele dag. Het was gewoon een groot feest en het was geweldig! Zo ontzettend leuk. Hele leuke mensen ontmoet. Leuke ervaring even met je band in de rivier. Bij de 2e bar was een grote modderpoel waar iedereen in ging en modder naar elkaar ging gooien. Eigenlijk was de modderpoel 70% gevuld met koeienstront. En dat stinkt en is nogal lastig uit je bikini te krijgen, ja ik spreek uit ervaring. Gelukkig kon je je wassen in de rivier. Ik heb verder geen alcohol gehad. Dacht niet dat dat bevordelijk zou zijn voor mn buik. Het was echt een top dag. Savonds met een hele groep mensen nog weer uit eten gegaan.
De volgende dag naar de blue lagoon geweest. Hadden we veel goeie verhalen over gehoord maar viel zo tegen. De weg ernaartoe was prachtig. God wat mooi. Maar de blue lagoon zelf was gewoon een mooie blauwe poel waar je in kon springen. Misschien word ik een beetje verwend maar het was lang zo mooi niet als de erawan waterfalls of de waterval in luangprabang. Maar we hebben er wel leuk de dag doorgebracht, maria, vicky en ik. Lekker liggen lezen en zonnen. Savonds met de engelse jongens ergens gezellig gegeten en gedronken.
Zondag hebben de meiden en ik een zwembad opgezocht en lekker de hele middag daar gelegen.
Maandag zijn we verder gereisd naar Vientiane de hoofdstad van laos. Het was een busreis van 4 uren. Het was een heerlijk luxe bus maar o my goh. I thought i was gonna die. Ik zat voorin(nooit meer doen dus) en dan kun je dus alles zien. De buschauffeur reed vet hard en daar zijn de wegen hier niet voor gemaakt, hij haalde auto’s in in de bocht op de berg. Elke keer. En ik weet bijna zeker datie een paar scooters en koeien heeft geraakt. Gelukkig hebben we het overleefd. We reizen op dit moment nog met zn 3en trouwens, de duitser is vrijdag alleen verder gereisd dus ik ben samen met de meiden en we blijven sowieso nog wel heel vietnam samen met hen. Anyway, we hebben anderhalf uur gezocht naar een goed guesthouse. Tijdens het zoeken kwamen we de 2 engelse jongens tegen en 2 Canadese jongens die ik heb ontmoet op de slowboat naar luang prabang. Savonds met zn allen uit eten gegaan. Het is grappig hoe je steeds de zelfde mensen tegen komt en dat die mensen ook dezelfde mensen tegen komen want de engelsen en canadezen schenen elkaar dus ook al te kennen van eerder. Het was een van de canadeze jongens (stuart) zijn verjaardag dus er zijn savonds met zn allen op stap gegaan. Het was behoorlijk lastig om iets te vinden want alles gaat hier vet vroeg dicht. Uur of 11. Uiteindelijk kwamen we bij een club waar heel veel locals waren. Het was echt een hele gezellige avond. Om 3 uur richting huis gegaan.
Dinsdag uitgeslapen en geprobeerd mijn vietnamese visum te krijgen. Dat is voornameljk de reden waarom ik zo lang in laos ben, dat zat niet in de planning maar omdat het chinees en vietnamees nieuwjaar was, en zij moeten dat zo nodig 2 weken vieren, waren alle ambassades gesloten en kon ik geen visum aanvragen en zonder visum kom je vietnam echt niet in. Maar gelukkig is het me gelukt het visum aan te vragen.
daarna zijn we naar het oorlogs museum geweest. Best wel interessant maar we dachten eigenlijk dat het het museum over de bommen was en dat was dus niet zo. Savonds zijn we met 3en uit eten gegaan, ergens gedronken en gaan slapen.
Woensdag weer bij het zwembad gehangen. Savonds uit eten geweest met de canadezen(stuart en graham) en nog 2 engelse meisjes. In het restaurant kwam een engelse man bij ons zitten en een engelse en nederlandse jongen. We hadden dus weer een leuke groep verzameld. Na het eten zijn we naar een rooftopbar gegaan. Daar gezellig zitten kletsen en drinken met zn allen. De meiden gingen nog weer naar de club maar daar had ik niet zoveel zin in dus ben ik naar de guesthouse gegaan.
Donderdag, ja ik durf het bijna niet te zeggen zijn we weer naar het zwembad gegaan. Dit keer ging Stuart ook mee. Het is ontzetten heet in Vientiane(37c) en er is verder niet zoveel te doen. En omdat ik op mn visum moet wachten konden we niet echt een kant op. Dan is het zwembad een prima optie.
Savonds met mensen uit eten gegaan die maria en vicky kenden van eerder. Daarna met hun naar de rooftopbar gegaan waar alle mensen van de avond er voor ook weer waren het was dus weer een prima avond.
Vrijdagochtend uitgecheckt in het guesthouse. Ontbeten en op zoek naar het bommuseum maar het is schijnbaar niet aan ons besteed want we konden het echt niet vinden. En het was weer bloedje heet. Dus hebben we het na een tijdje maar opgeven. Om 5 uur werden we opgepikt en naar het busstation gebracht. We namen de bus van vientiane naar hanoi. Dat is officieel zon 24 uren in de bus. Busride from hell wordie wel genoemd. Vliegen is t 1 uurtje maar als je met de bus gaat betaal je €25 en vliegen €150. En als backpacker on a budget is de keuze wel aardig snel gemaakt. Het visum was ook al duur genoeg maar dat kan ook komen omdat ik een visum voor 90 dagen heb gekregen ipv 30 dagen. Het zou wel heel erg vet zijn als ik langer kon blijven maar dat gaat me helaas niet lukken maar met zon visum denk je wel even van waaaah. Maargoed. De busreis was wel oké. Het duurde 27 uren. Maar ik heb 14 uren geslapen en dan vliegt de tijd voorbij. Bij de grens duurde t super lang, echt een raar systeem. Savonds om 8 uur kwamen we aan. We vonden een leuk goedkoop hotel met een groepje mensen van de bus. Een douche heeft nooit zo heerlijk gevoeld. Na t douchen hebben we gegeten met de canadees en een drankje gedaan daarna gaan slapen.
Hanoi is een prachtige stad. Het is hier een stuk koeler en regenachtig maar dat is best wel lekker na de hitte in laos. Er is veel te zien hier. We gaan de komende dagen op onderzoek uit!

Live to tell a tale….

 

————————————————————————————————————————————————

 

 This heart of mine was made to travel…

12 maart 2015
Ik ben helemaal verliefd op Vietnam. Wat een ontzettend prachtig land is dit met de meest vriendelijke mensen ooit.
En weer terug naar 10 dagen geleden. Sochtends samen met de dames ontbeten en een plannetje uitgestippeld voor die dag. We hadden iets gehoord over een oud gevangenis museum dus we besloten dat te gaan zoeken. Ik had gps en maria en vicki hadden elk een kaart. Volgens de gps waren we na 15 minuten aangekomen waar we moesten zijn. We zagen links iets dat op een gevangenis leek dus we liepen om het gebouw heen maar bleek het niet te zijn. Dus maar weer verder gelopen. En verder. En verder. Ontzettend veel mensen gevraagd en iedereen was heel behulpzaam maar we konden het toch echt niet vinden. Na anderhalf uur kwamen we terecht in de zelfde straat als eerst en keken naar de rechterkant en ja hoor. Daar was het. Het museum was wel interessant. Je zag hoe de Vietnamezen daar zaten toen de fransen nog de baas waren. En er was ook een deel over de amerikanen maar dat sloeg 10x nergens op. Er werd beweerd dat ze ontzettend goeie zorg kregen, goeie maaltijden, goede behandeling etc. Het begon na een tijd zo onrealistisch te worden.
Na t museum ergens wat gedronken. Om 6 uur afgesproken met mensen van de bus. Een engels stel en 2 nederlandse jongens. We gingen de halong bay trip plannen voor de volgende dag.
Maandag om 9 uur werden we opgehaald om naar halong bay te gaan. We gingen 3 dagen en 2 nachten. Om 1 uur waren we op de boot in halong bay. We hadden een erg leuke gids. Die onderweg veel vertelde over vietnam. Hoe ontzettend communistisch het is dat er 20.000 mensen voor de overheid aan het werk zijn om te checken dat je niks negatiefs op facebook zet over de regering. En ze er achter komen dat je negatief bent word je in de gevangenis gegooid. Met verkiezingen kunnen ze alleen kiezen dus 1,2 of 3. En hebben geen idee wie welk nummer is. Niet dat dat zoveel uit maakt want er is toch maar 1 partij. Auto’s hier zijn ontzettend duur. De import uit Japan is het goedkoopst maar stel ze willen een Europese auto dan betalen ze 40% over de normale prijs van een nieuwe auto. De gids was in ieder geval niet erg positief over hoe het allemaal gaat in Vietnam en zei dat veel van zijn leeftijds genoten het er niet zo mee eens zijn maar er verder ook niks aan doen. Wij hebben beloofd dat we het aan niemand zullen vertellen.
Op de boot geluncht en we vertrokken. Het was erg bewolkt maar dat mocht de pret niet drukken ik had er super veel zin in. Dit was een van de redenen waarom ik deze hele reis ben begonnen! We werden met ons groepje van 7 behandeld als een familie met een eigen tafel op de boot en slaapkamers naast elkaar. Het eten was wel goed en de kamers waren prachtig. Na een half uur varen kwamen we aan bij een grot. We gingen van de boot af en de grot bezoeken. Het was een hele grote grot. Was wel leuk om te zien. Daarna weer terug op de boot door halong bay gevaren. Echt prachtig. Zo onvoorstelbaar. Allemaal rots formaties in de zee. Echt geweldig. Na een paar uur kwamen we op een plek waar je kon kanoën. Vicki en ik besloten niet te gaan. Het was erg koud en regenachtig. De rest ging wel. Wij gingen even naar onze kamer en toen ik een stap zette kwam er een muis door de kamer gerend. Wij gillend de hut uit. Kwam meteen een mannetje aan om te vragen wat er aan de hand was. Hij kwam terug met een hamer en handdoek. En we moesten buiten wachten. Na wat gehamer kwamie weer terug met zn handdoek en hamer en stak z’n duim op… We durfden natuurlijk amper de kamer meer in. Geen idee of t echt weg was of niet. Vicki legde wat chipjes op de grond zodat we als we later terug kwamen en het lag er nog, we rustig konden slapen. Dat was dus helaas niet het geval. Toen maria en vicki later terug kwamen was het weg. We besloten het maar te laten. Wat kun je er aan doen. Toen we even later aan dek zaten te drinken kwam er een boot aan met een groep mensen en daarbij ook stuart en graham(de canadezen). Zij hadden niet zo’n leuke halong bay ervaring. Ze hadden 20 x van boot moeten switchen en er was veel onduidelijk. Zij bleven die nacht met hun boot aan onze boot vast zodat we met z’n allen konden feesten. We gingen eerst eten en daarna ging de muziek aan en kon je de hele avond drinken. Ik zat net met Stuart binnen ons muizen verhaal te vertellen toen ik een enorme rat op de tafel naast ons zag. Ik dacht dat ik het me verbeelde en getraumatiseerd was ofzo maar stuart zag t ook. Ik was helemaal panisch. Je weet natuurlijk wel dat die beesten hier overal zijn, je ziet ze dagelijks op straat. Maar dat dat beest op de tafel zit waar wij aan zitten te eten gaat me toch iets te ver. Bah. Om 12 uur was t feest afgelopen en moesten we slapen. We hebben die nacht alle 3 met onze ipod in geslapen zodat we de geluiden van mogelijk ongedierte niet hoefde te horen.
De volgende dag om 8 uur ontbeten. We werden met de boot op Cat ba island afgezet. Een van de grootste eilanden van halong bay. We werden afgezet bij een natuur park waar we een wandeltocht op de berg gingen maken. Ik besloot beneden te blijven aangezien mijn heup en knie gewrichten nogal pijnlijk waren. Ik heb met wat locals zitten kletsen. Na een uur was de rest weer terug en werden we naar het hotel gebracht. Daar kregen we lunch.
Toen zijn we met zn zevenen gaan rond lopen. Het was een beetje en spookeiland. Ontzettend veel hotels en barretjes maar allemaal leeg. Het leek wel alsof we de enige toeristen waren. We hebben een hele wandelroute gedaan langs het water bij een paar strandjes langs. Het was echt een hele gezellige middag en een ontzettend mooi eiland.
Om 6 uur waren we weer terug en gingen we eten. Ik ben na het eten naar bed gegaan. Dat rondwandelen was toch niet zo goed voor mn heupen en knieën.
Woensdag 4-3 om 8 uur ontbeten en terug naar de boot. We hebben nog een beetje rond halong bay gevaren en toen weer terug aan wal. Daar geluncht en in een busje. Er was een hele vervelende dronken zweedse jongen in de bus waar iedereen zich kapot aan irriteerde. Hij zat naast maria, toen hij tegen maria lullig begon te doen heb ik er wat van gezegd. Dat is iets wat ik normaal echt niet zou doen. Maar ik heb gezegd datie zn mening wel voor zich mocht houden en dat iedereen het wel heel erg op prijs zou stellen alsie gewoon zn mond zou houden. Het was eindelijk stil. De hele bus was stil dus ik vroeg me af of het een beetje onbeleefd was wat ik had gezegd maar zodra we de bus uit kwamen kwam iedereen me high fiven dus ik had wel goed gedaan
Savonds zijn we met ‘de familie’ en de canadezen uit eten geweest. Daarna nog een bar gevonden waar bier maar €0,10 kost. Daar gedronken tot het dicht ging. Daarna naar een club. Daar gebleven tot het dicht ging en toen naar bed
Donderdag heb ik de hele dag niks gedaan. Ik had wat ijzer te kort door het eten van de afgelopen 3 dagen. Alleen rijst met gekookte sla en vis. En aangezien ik geen vis dan ben was het dus een hele saaie maaltijd. Ik heb de hele dag op bed gelegen en we zijn savonds weer met ’ de familie’ uit eten geweest. Veel vlees en groente gegeten dus ik voelde me al snel weer stukken beter.
Vrijdag6-3 heb ik om half 7 de bus naar Sapa genomen. De meiden gingen een wandeltocht doen daar en dat ging mij niet lukken dus ben ik op eigen houtje heen gegaan. Het is helemaal in het noorden van vietnam bij de Chinese grens. Ik kwam om 2 uur aan. Het was een prachtig stadje. Omringd door bergen met rijstvelden. Ik werd door een vrouwtje uit een bergstam naar mn hotel gelopen. Was wel interessant om te horen hoe zij leven. ze was nog nooit uit sapa geweest. Getrouwd op haar 17e en direct kinderen. Haar vader heeft haar man voor haar gekozen.
Aangekomen in het hotel kwam ik graham en stuart tegen. Die zaten in hetzelfde hotel dus. Samen met hun even de stad in gelopen. Savonds gegegen en vroeg naar bed.
Zaterdag was het ontzettend bewolkt en koud. Vrijdag was het nog 30 graden maar zaterdag 15graden en mistig. Dat was ontzettend zonde want je kon de bergen en de rijstvelden helemaal niet meer zien en daar was ik toch wel voor gekomen. Ik heb dus de hele dag niet zo veel gedaan
Zondag was het gelukkig weer zonnig en warm. Heb een stuk gewandeld en terrasjes gepakt. Smiddags afgesproken met maria en vicki en 2 duitse meisjes en een nederlandse. Samen met hun weer wat gedronken. Toen ben ik terug gegaan naar het hotel. Ik zat even in mn kamer toen er op de deur werd geklopt. De man van de receptie, dat er een feest was ter ere van vrouwen dag voor alle gasten in het hotel. Ik zou nog wel even zien zei ik. Maria en vicki zaten in het hotel naast de mijne dus daar zou ik wat gaan drinken maar zodra ik uit het hotel probeerde te ontsnappen werd ik geroepen door een hele tafel vietnamezen. Ik moest er bij komen zitten. Nou vooruit. Ik zat aan het hoofd van de tafel met 20 vietnamezen als enige westerling. Op tafel stond echt raar eten. Zonder dat ik het wist hadden ze mn kom volgegooid met kippenklauwen en blauwe botten. En ze bleven maar vriendelijk naar me kijken. Ook stond er een grote emmer met alcohol op tafel en elke 10 minuten kwam er een man een shotje doen op de gezondheid van ons. Dus elke keer werd mijn shotglaasje volgemikt. Pff. Ik had stiekem toch wat eten in een servetje gefrommeld. Het was erg gezellig en de mensen waren zo ontzettend vriendelijk. Maar het was toch een beetje bizar. Om 9 uur werd ik door een taxi op gepikt die me naar de nachtbus bracht. Om half 10 ging de nachtbus naar hanoi. Om 5 uur kwamen we aan. Amper geslapen, op zoek naar ons hotel. Daar hebben we op de bank in de receptie geslapen tot de baas om 7 uur kwam om ons een kamer aan te bieden. Daar 3 uurtjes geslapen en een busticket voor die avond geboekt. Verder weer een beetje door koud en regenachtig hanoi gewandeld. Om 7 uur savonds hadden we de nachtbus naar Hue. Die nacht wel stukken beter geslapen. Om half 11 kwamen we aan in ons hotel in Hue. En daar stonden de Engelsen en nederlanders alweer op ons te wachten.
We hebben ergens ontbeten en wat rondgewandeld. Het was weer goed warm. Beetje benauwd eigenlijk. Hue is niks bijzonders. Kun je prima skippen. Die avond met ‘the family’ uit eten geweest bij een luxe italiaans restaurant. De rest ging na t eten naar een club maar ik was kapot na 2 nachten in een bus dus ik ben lekker gaan slapen. In een bed.
Woensdag zijn we naar het strand gegaan. Het was super rustig en heerlijk water. En door de geur van de zee voelde ik me weer een beetje thuis. We zijn savonds weer met de familie uit eten bij de italiaan en daarna naar de club.
Donderdag om 9 uur de bus naar Hoi an gepakt. Om 1 uur kwamen we aan en hebben we ingecheckt in het hotel. Hoi an is echt een ontzettend schattig stadje. Allemaal smalle straatjes met restaurantjes en winkeltjes.
Dat was het wel weer voor nu. Ik ben al weer over de helft van mn reis. De tijd gaat veel te snel! Ik wou dat ik hier nog maaaanden kon blijven!

This heart of mine was made to travel….

——————————————————————————————————————————————–

 Don’t be lazy, just be crazy…

21 maart 2015
We hadden het er deze week over hoe gek het wel niet moet zijn om straks weer thuis te zijn. Dat wanneer iemand op straat je aanspreek hij je niks wil verkopen, dat je niet meer je eigen wc rol mee hoeft te nemen of wc rollen en zeepjes hoeft te jatten uit de hotels, dat je niet meer kunt afdingen, dat je belachelijk bedragen voor eten en drinken moet betalen ipv €0.20 voor bier en €3,00 voor een maaltijd of €5,00 voor een hotelkamer. Je raakt er zo ontzettend aan gewend hier. Ik zou willen dat ik nog maanden weg zou kunnen blijven….
Hoi an was prachtig. Ik denk mijn favoriete stad tot nu toe. Het had smalle straatjes met overal van die lantaarns en aan de rivier die door het midden van de stad gaat waren allemaal restaurantjes en kroegjes. Verder heel veel kledingwinkels.
Op onze aankomstdag op donderdag hebben we de stad een beetje verkend en zijn we savonds met de familie(het engels stel, de 2 nederlandse jongens, maria, vicki en ik)uit eten geweest en zijn we relatief vroeg naar het hotel gegaan.
Vrijdag hebben de meiden en ik een fiets gehuurd en de familie en de canadezen brommers en zijn we naar het strand gegaan. Het was zo’n 5km fietsen. Dat was geen probleem want het was hartstikke mooi. Ook wel weer es fijn om op een fiets te zitten moet ik zeggen. De hele dag lekker gezont en in de zee geweest. Savonds met zn allen uit eten geweest en nog even wat drankjes gedaan.
Zaterdag vielen we in herhaling van de dag ervoor. Weer op de fiets naar het strand, wijn gedronken, even door de stad gelopen, uit eten geweest, drankjes gedaan en toen nog naar een club. De club stelde niks voor maar we hadden genoeg gedronken om het leuk te maken. Op de terug weg was een van de nederlandse jongens zo dronken dat de andere nederlander en ik hem naar het hotel moesten tillen. Ja dat doet backpacken met je I guess. Daarna nog met maria en vicki midden in de nacht bier op straat gedronken en gekletst met een leuk frans stel. Om 5uur terug gegaan en gaan slapen.
Zondag hadden we allemaal een ontzettende kater maar we moesten om 11 uur het hotel uit dus met onze brakheid een tijd in een restaurant gezeten. Uit verveeldheid omdat we moesten wachten op onze bus om 7uur zijn we een beetje in kledingwinkels gaan kijken. De jongens hadden eerder die week een pak gekocht. Hoi an staat bekend om de tailering. Dus alles wordt op maat voor je gemaakt. Zij hadden een compleet pak op maat gemaakt voor iets van €70! Ik had een paar leuke jurkjes gezien maar ze pasten niet dus dacht laat maar, maar toen zei de verkoopster nee hoor ik kan zo een nieuwe voor je laten maken. Ik zei ja maar we gaan over 3 uren met de bus dus dat wordt een beetje lastig. Nee hoor! Kom over 2 uurtjes terug en ze liggen voor je klaar.
Dus ik kom 2 uur later aan zetten en ja hoor. Daar waren ze. 3 speciaal voor mij op maat gemaakte jurkjes voor iets van €20 per stuk. Daar koop je in Nederland nog niet eens een fatsoenlijk leuk jurkje voor. Ik was helemaal happy.
Om 7 uur naar t busstation. Daar werden er opgepikt door een klein busje. En die dropte ons in de middle of nowhere af. Daar moesten we 45min wachten tot onze bus kwam. Een slaap bus van hoi an naar nha trang, 13 uren. Je raakt snel gewend aan die nachtbussen maar toch kan ik er niet best in slapen.
Op maandag kwamen we om 7 uur aan in Nha Trang. Een strand stad wat heel erg lijkt op Spanje. Met super veel Russische toeristen. We dumpten onze tassen in het hotel en om half 10 lagen we in onze bikini op het strand. Daar hebben we de hele dag lui en slapend door gebracht. Savonds zijn we met het engelse stel en de canadezen uit eten geweest en daarna bier gedronken op het strand.
Dinsdag nog een stranddag en savonds weer uit eten met dezelfde mensen. Het was st patricksday dus zijn we de kroeg in gegaan en veel gedronken tot laat. Maria en vicki zijn daarna nog naar het stand gegaan. Maria’s tas werd gestolen daar. Ze zaten te kletsen toen er een jongen aankwam die zei excuse me en haar tas pakte en weg rende. ze zijn er beide nog wel achteraan gerend maar hij sprong achterop een scooter en weg wasie. Ze had net iets van €120 gepint dus dat was ze kwijt maar verder zat er niet veel van waarde in. Wel emotionele waarde.
Woensdag hebben we beschamend genoeg ook de hele dag met een boek op het strand door gebracht. Savonds weer uit eten met de engelsen en even de kroeg in.
Donderdag om 12 uur uitgecheckt en ja je raad t al. Naar het strand. Smiddags wat gegeten en om 7 uur naar de bus. Met de bus naar Saigon/ho chi minh stad! Het duurde zo’n 10 uren. We kwamen om half 6 sochtends aan in Saigon/ho chi minh stad. Ik heb geen idee hoe het nou eigenlijk heet. Officieel is het nu ho chi minh city maar iedereen hier noemt het Saigon dus daar blijf ik ook maar bij. Anyway we kwamen dus vroeg aan. Namen een taxi die ons gek genoeg na een rondje te hebben gereden op de zelfde plek afzette. Oeps we waren dus al bij het hotel. We konden niet inchecken tot 2 uur dus heb ik even op de bank geslapen en toen ik wakker werd zei ze dat de kamer toch al eerder klaar was. We gingen ontbijten, dutje doen en op zoek naar het postkantoor want ik moest wat spullen naar huis sturen. Daarna geluncht en naar het oorlogsmuseum. Ontzettend indrukwekkend. We hebben de helft maar gedaan want het ging sluiten dus we gaan de andere helft ook nog doen. Maar wauw vooral de foto expositie laat echt zien wat er gebeurde. En het is eigenlijk nog maar zo kort geleden. Je ziet zoveel mensen die een been oid kwijt zijn geraakt en dan denk je dat is veel te lang geleden om daardoor te komen maar eigenlijk eindigde het nog maar 40 jaar geleden. Daarna zijn we uit eten geweest met een stel die de meiden al eerder hadden ontmoet. Het was hartstikke gezellig.
Saigon is echt een ongelofelijke stad. Het verkeer is een chaos. Daarbij lijken bangkok en hanoi niks. De scooters rijden over de stoep. Het is echt onbeschrijfelijk. Verder hangen overal propaganda posters en staat er elke 100m een militair mannetje met een enorm geweer of een stok. Je moet heel goed op je tas passen en niet met je telefoon of portemonnee in je hand lopen want die ben je zo kwijt. Verder is er wel veel te doen en te zien in de stad en zijn de mensen super vriendelijk en helpen je oversteken enzo (because thats a challenge)
Zaterdag zijn we naar de mekong delta geweest. We zijn met verschillende boten naar verschillende eilanden geweest. Het was erg cool om te zien hoe de mensen langs het water wonen. We kregen lunch en fruit. En ze lieten ons zien hoe ze kokosnoot snoepjes en honing maken. Als laatste gingen we in een klein bootje door kleine wateren en dat was ontzettend mooi. Savonds zijn we vroeg gaan eten en slapen voor de verandering.
Vietnam zit er al weer bijna op en dat is ontzettend jammer. Volgende week gaan we naar cambodja. Ben wel erg benieuwd.

Dont be lazy, just be crazy

———————————————————————————————————————————————-

Never stop exploring…

5 april 2015
Afgelopen week is mn telefoon gestolen dus het was lastig een nieuw blog te schrijven maar inmiddels weer bereikbaar.
Volgens mij was ik gebleven bij zondag 22 maart. We zijn terugegaan naar het museum in saigon. Het was ontzettend indrukwekkend. Zoveel dingen waar ik nog nooit van had gehoord. De dingen die ons in de westerse wereld niet verteld worden. De fotos en verhalen van de vietnamezen die zijn omgekomen in die vreselijke oorlog met amerika. En nog steeds. Door al die gif die er gespoten is is de hele landbouw verpest en zoveel misvormde kinderen geboren. De fotos daarvan waren echt hartbrekend. Echt van alle museums die ik tot nu toe heb gezien de meest indrukwekkende. Soms echt even tranen in mn ogen.
Daarna hebben we even ergens wat gedronken en vonden we een rooftop bar. Een bar op een dak in het middrn van de stad. De zon ging onder en het uitzicht was geweldig. Wat een ontzettend blij gevoel geeft dat. Daarna terug gegaan en de rest van de familie was er. Samen met hun wat gegeten en gedronken.
Maandag 23/3 zijn we sochtends naar de tattooshop gegaan. De meiden wouden allemaal een tattoo. Super simpel. Je zegt wat je wil, hoe groot en ze printen het voor je uit en je kunt direct doorlopen. Ik was eerst. Was behoorlijk spannend maar niet eng. Het deed ook helemaal geen pijn! Ik liet een klein anker op mn pols zetten voor opa zodat hij voor altijd bij mij blijft. Had er de afgelopen maanden veel over na gedacht en toen goed research gedaan naar een goede tattooshop. En binnen 10 minuten was het allemaal gedaan en ik ben super tevreden met het resultaat! De andere meiden hebben een hartje laten zetten. Na de tattoos zijn we cocktails gaan drinken. Ik zat gelijk al weer aan een andere tattoo te denken maar toch maar niet gedaan. Even een middagdutje en savonds weer naar de rooftopbar.
Dinsdag de laatst dag in saigon hadden we een volle planning maar uiteindelijk toch niet zo veel gedaan. Het was zo ontzettend heet. We zijn even naar de markt gegaan en een beetje rondgelopen. Aan het einde van de middag hadden we een kookles in ons hotel. Het was echt heel erg leuk. De hele hotel familie kwam helpen in het kleine keukentje. We leerden springrolls, rijstpannekoekn en traditionele vietnamese pannekoeken maken. Heerlijk! Heel veel tijd maar alles eas vers en echt heel erg lekker. Savonds even in het park gezeten en toen vroeg naar bed.
De volgende ochtend om 8 uur met de bus naar phnom phen, cambodja. We moesten iets meer betalen maar dan werd het hele grensgebeuren geregeleld en dat is normaal gesproken echt hel. Maar dat ging nu behoorlijk snel. Eenmaal de grens over zie je echt dat je in een arm land bent. Kleine vieze verlaten huizen, heel veel afval langs de weg en totaal geen landbouw alleen maar dorre bende. We hadden vreselijke verhalen gehoord over phnom phen. Over messen en allemaal tassen die gejat werden. We hadden voor de zekerheid ook een iets duurder hotel uitgekozen zodat we een veilige basis hadden. Aangekomen in phnom phen voel je wel een beetje die gevaarlijke vibe. T beviel me niet echt. Het hotel was geweldig. Dat scheelde. Lekker gedoucht en relaxed en savonds op pad om eten te zoeken. We waren volgens mij allemaal doodsbenouwd om door de donkere straatjes te lopen dus zochten we iets dichtbij huis en zijn we vroeg terug gegaan.
De volgende dag werd ik vroeg op gehaald om naar het colt kindertehuis te gaan. Ik had via via contact gekregen en wou graag op bezoek. Frida een nederlandse vrouw werkt daar nu een paar jaar en zij heeft me alles laten zien hoe het werkt en eat ze voor de kinderen doen. Het is echt een ontzettend mooi project en de kinderen hebben het super goed daar. Je verwacht als je denkt aan zon weeshuis allemaal vieze verhongerende kindjes maar dit waren allemaal stralende schone slimme koters. Super leuk om te zien. Om 10 uu terug gegaan naar het hotel en met de meiden naar de khmer gevangenis museum geweest. Het was vroeger een middelbare school maar in de tijd van pot pols khmer regime was het een gevangenis en martelplaats. Er waren lokalen waar 1 bed in stond en aan de muur hing een foto van iemand die doodgemarteld was met alle smerige details. Een heel gebouw vol met dat. In het volgende gebouw hadden ze alle pasfotos van de mensen die daar werden binnengebracht. 1000en fotos van jonge mannen en vrouwen die je in je ogen staarden en in de laatste kamer zag je ze dood op de grond liggen met enorme plassen bloed er om heen. Je moet wel echt een sterke maag hebben. Er zijn in die 3 jaar zon 20.000 mensen binnengebracht en maar 6 hebben het overleefd. Ze werden of doodgemarteld of naar de killingfields gebracht, daar dood geslagen en in een massa graf gegooid. Boven in het 2e gebouw waren kleine cellen gemaakt van hout of stenen. Het bloed lag nog op de grond of aan het plafond.
In het laatste gebouw was informatie over de mensen die het gedaan hebben en over de overlevenden. In de laatste kamer stonden 2 grote kasten met hoofden en wat mensen resten.
We waren er alle 3 helemaal stil van. Je hebt ooit wel eens vaag iets gehoord over wat er is gebeurd maar om dat in de kamera vol bloed te staan of de mensen recht in de ogen te kijken is toch wel flink heftig. In de tijd zijn er in 3 jaar 3 millioen mensen vermoord. 1 op de 4 cambodianen. Omdat ze slim waren, studeerden, geld hadden of gewoon voor niks. En dat nog maar 30 jaar geleden ofzo. Een hele generatie uitgemoord. Na het museum wanneer je oudere mensen over straat ziet lopen denk je echt van jeetje wat hebben zij meegemaakt en gezien?
Zoveel mensen hebben psychysche problemen nu maar er word amper wat aan gedaan. Frida zei dat er maar 48 psychologen in heel cambodja zijn en als iemand klachten heeft wordie 2 weken op een bed in een ziekenhuis vastgebonden en dan weer vrijgelaten. Dat is toch ongelofelijk.
Na het museum zijn we op het terras bij het hotel wat gaan drinken. De rest van the family en de canadezen waren ook aangekomen. We hebben daar samen met zn allen wat gegeten en gedronken en daarna naar een bar nog wat drankjes gedaan.
Vrijdag vroeg op, zijn met de family naar de killing fields gegaan. Met zn 7en in een tuktuk. In cambodja zijn trouwens geen taxi’s. Met zn 7en 45min in een tuktuk is een hele ervaring trouwens. Maar we hebben het gered. We kwamen aan bij de killing fields. Je kreeg een audioset en bij elk punt klikte je op het verhaal dat er bij hoort. Het was verboden te praten dus het was eigenlijk een hele rustige serene plek. Er was een meertje in het midden en een parkje waar je doorheen kon lopen. Het voelde dus niet als een plek waar 1000en mensen werden vermoord.
Ze werden er snachts heen gebracht en dan werden ze met een bijl, schop, hamer, stok oid doodgeslagen omdat kogels te duur waren. Daarna werden ze in een groot gat gegooid. En er werd nog wat chemicalien overheen gegooid voor degenen die nog niet echt dood waren. Zoals ik zei, het voelde niet echt als een plek waar mensen werden vermoord. Behalve dat er overal nog botten op de grond lagen en stukken van kleding. Er zijn tientallen graven uitgegraven maar een groter aantal hebben ze gelaten voor wat het is om de doden te laten rusten. Maar daardoor komt in het regenseizoen nog wel steeds van alles bovendrijven. In het midden stond de killing tree. Een boom waar de wachters babys tegen doodgooiden voor de ogen van hun moeders. Vreselijk…. Als laatste was er een hoog gebouw waar 1000en hoofden en botten lagen. We waren er daarna stil van.
Met zn allen met de tuktuk terug. Samen met de meiden naar de rivier geweest en een beetje gewinkeld en rondgewandeld. De stad is zo slecht nog niet. Je moet er alleen goed aan wennen. Savonds met zn allen naar een straattentje gaan eten en daarna naar een happy pizza pizzaria. De rest van de family at happy pizza, pizza met wiet, en ik had wat normale pizza. Vicki en ik zijn daarna teruggelopen naar het hotel. We waren verkeerd gelopen. 30 meter van het hotel kwamen er 3 jongens op 1 scooter langs, ze gingen best wel langzaam maar ik had niks door ik was druk aan het kletsen en voor ik t weet rukken ze zo mn tasje van mn schouder. Ik had m met 2 handen vast maar ja zon scooter gaat dan natuurlijk hartstikke snel dus is geen doen. Ik draaide me om en ze waren al weg. Heb snel een voorbijgaande scooter rijder gevraagd ze te volgen maar hij zag er ook niet zo betrouwbaar uit. $50 en mn telefoon zat er in. Huilen huilen huilen natuurlijk. Hele nacht niet geslapen. Scenario ging steeds over in mn hoofd. Wat als we nou niet verkeerd waren gelopen? Vicki en ik denken beide dat ze ons al volgden sinds we de groep verlieten. Maar goed. Niks aan te doen.
Zaterdag zijn we met de bus naar sihanoukville gegaan. Hele dag een beetje zuur natuurlijk. Maar sihanoukville maakte veel goed. Het ligt aan het strand en er zijn allemaal leuke strandtentjes en we sliepen in een super schattige bungalow. Savonds met zn allen gaan eten op het strand. Hingen grote schommels en ligbedden. Het onweerde maar regende niet. Het was een fijne avond.
De volgende dag om 11 uur met de family op family holiday naar ko ta kiev. Een eilandje een uur varen vanaf sihanoukville. Op het eiland was geen wifi of aangelegde electriciteit. De stroom die er was was via agregaten. Er had zich inmiddels een braziliaans meisje bij de groep gevoegd. Maria en vicki sliepen in een tentje, ik had een tentje en het engelse stel ook. De nederlandse jongens en het braziliaanse meisje sliepen in hangmatten. De kampeerplaats was op het strand. Echt prachtig. Er was helemaal niks. Hoe heerlijk is dat. We zijn er 4 nachten gebleven. Sochtends zodra ik wakker werd een duik in de zee, vervolgens een wandeling naar het restaurant op het strand en daarna de hele dag liggen lezen, kletsen, zwemmen, knutselen, muziek luisteren en relaxen. Savonds kampvuurtjes bouwen.
Er was geen normale douche dus wassen in de zee. Na 2 dagen ben je wel een beetje ziek van het zand dat echt overal is.
Op donderdag zijn we terug aan wal gegaan. Weer 2 nachten in een bungalow aan het strand geslapen. Laatste avondmaal gehad met de family want we gaan vanaf nu allemaal onze eigen weg. Op zaterdag heb ik afscheid van iedereen genomen en ben ik weer alleen verder gegaan. Ik moet eerlijk zeggen dat ik wel even een klein geluksmomentje had toen ik alleen in de tuktuk zat. Ik ben niet alleen geweest sinds ik laos inkwam, zo’n 2 maanden geleden ofzo. Begrijp me niet verkeerd ik heb het echt ontzettend leuk gehad met iedereen, maria en vicki zijn echt hele goeie vriendinnen van me geworden. Maar vooral als je met een groep bent komen er na een tijdje wat irritaties en het is altijd wachten op iedereen en er is altijd iemand die zn zin doordramt en dat is gewoon wat minder. Maar ik ga zeker maria en vicki super missen. Ik hoop dat ik ze snel weer zie.
Ik had half 8 de bus naar siem reap. Werd achterop een scooter naar de bus gebracht. Ja dat krijg je als je alleen bent. Omdat er zo weinig wegen zijn moest ik eerst helemaal terug naar phnom phen in een bus vol met locals. Super lieve mensen allemaal trouwens. Op het busstation in phnom phen aangekomen om 2 uur kreeg ik te horen dat mn volgende bus pas om 7 uur was. Bah. Ik kan nou niet echt zeggen dat phnom phen een van mn favoriete plaatsen is. Ik heb een tuktuk gevraagd me naar het centrum te brengen. Heb een nieuwe telefoon gekocht. Kon zweren dat ik de mijne in de etalage zag liggen. Kans is aardig groot natuurlijk. Viel me ineens op hoe ontzettend veel kraampjes en mini winkeltjes er zijn met ‘gebruikte’/ gejatte telefoons.
Om 5 uur weer terug naar het busstation. Het valt me op hoeveel lokals gezellig met je kletsen als je alleen bent. Ze beginnen met jeetje reis je alleen?! En dan heb je een leuk gesprekje. Hele tijd met tuktukdrivers gekletst op het busstation. Super leuk. Tijd vloog. Om 7 uur de bus in waar ook iedereen super enthousiast was. Deze keer niet de enige buitenlander. Nog een frans stel. In de bus een beetje kunnen slapen. Om 5 uur sochtends kwamen we aan in siem reap. Samen met de fransen een tuktuk naar een hotel gepakt. Daar een paar uurtjes geslapen en een ander hotel gezocht. Verder de hele dag niet zoveel gedaan. Het is ontzettend heet. Rond de 40 graden. Ga morgen naar ankor wat. Grootste tempel complex van de wereld geloof ik. Een hele fijne pasen allemaal!!

Never stop exploring

———————————————————————————————————————————————

Time flies…

22 april 2015
Het is bijna tijd om naar huis te gaan. 3 daagjes nog. Jeetje wat is de tijd snel gegaan. Ik zou willen dat ik nog 3 maanden de tijd had. Wat word ik ongelovelijk gelukkig van reizen. En wat ontzettend verdrietig van het idee dat ik naar huis moet.
Dinsdag 7 april ben ik samen met de 3 canadezen naar ankor wat geweest. We hadden een tuktuk voor de dag die ons van tempel naar tempel bracht. Het was ontzettend warm, zon 40 graden. Maar wel heel erg indrukkwekend allemaal. Angkor wat werd gebouwd in de 12e eeuw en heeft enorm veel tempels die allemaal nog redelijk bewaard zijn gebleven. Heel mooi om te zien. Het was echt een leuke dag. Savonds zijn we uit eten geweest bij de indian en naar de nightmarket. Siem reap is echt een leuke stad. Vooral savonds als het een beetje is afgekoeld.
De volgende dag heb ik samen met hun de bus naar bangkok gepakt, ik wou liever niet alleen de grens over dus had gevraagd of ik met hun mee kon en dat was wel goed. Het viel allemaal behoorlijk mee. Normaal duurt t erg lang enzo maar hier was t echt goed geregeld. Savonds om 7 uur kwamen we aan in bangkok. Heel erg gek om weer terug te zijn. Het was leuker deze keer omdat ik niet alleen was en dan voelt t toch iets meer als thuis omdat je op een plek komt waar je al eerder geweest bent. We hebben samen gegeten en ik ben vroeg naar bed gegaan. Op donderdag de bus en boot naar koh phangan geboekt en uitgecheckt. Moest de tijd doden dus heb wat gewinkeld en rondgelopen. Savonds de bus met de canadezen naar zuid thailand. Na 2 uren kreeg de bus een klapband. We zijn met de klapband nog 3 uren doorgereden tot we bij een plaats kwamen waar ze de band konden fiksen midden in de nacht. Het duurde een half uurtje en toen was t gefikst. Heb een beetje kunnen slapen onderweg. We kwamen de volgende dag om 9 uur aan bij de pier. Daar moesten we even wachten en toen de boot naar koh phangan. Om 1 uur kwamen we in koh phangan aan. De jongens gingen naar een ander duurder hotel een het strand en ik heb een hotel in het centrum gepakt. Savonds samen uit eten gegaan.
Zaterdag 11/4 heb ik de hele dag op het strand liggen lezen en savonds met de jongens gegeten. De volgende dag was het regenachtig dus heb ik in mn kamer doorgebracht. We zouden savonds naar de half moon party maar was echt €50 ofzo, veel te duur dus ben niet gegaan.
Maandag 13/4 werd ik vroeg wakker door luide muziek op straat. Het is songkran, thais nieuwjaar. Mensen hebben luide muziek en staan langs de kant van de weg of gaan op scooters en trucks het eiland over en hebben een groot water gevecht. Iedereen heeft emmers water en waterpistolen. Samen met stuart gaan ontbijten en een waterpistool gekocht en zijn we bij een groep locals gaan staan. Helemaal zeiknat, onder de bodypaint en de babypoeder maar het was ontzettend leuk. Was wel erg jammer dat het heel erg regende de hele dag. Maar wat een feest. Hele leuke dag!
De volgende dag zijn we naar phuket vertrokken. Eerst 2,5 uren met de boot toen 3 keer bus switchen kwamen we uiteindelijk in een minivan terecht. De chauffeur liep tegen ons te schreeuwen. Ik Zat achterin de bus. En de buschauffeur reed als een gek. Echt niet normaal. Ik dacht dat ik het niet zou overleven, de canadezen allemaal misselijk. Vreselijke reis maar we hebben t overleefd. Aangekomen op phuket naar patang gegaan. De feeststad. Daar een hotel uitgezocht nog even gaan eten en toen slapen.
Woensdag 15/4 een beetje rond de stad gewandeld en naar het strand geweest. Je hebt helemaal niet het idee hier dat je in thailand bent. Het is net zuid spanje ofzo. Burger king en mcdonalds overal en alleen maar westerlingen. De volgende 2 dagen een beetje hetzelfde gedaan eigenlijk. Lekker bakken op t strand en door de winkeltjes wandelen. Heerlijk relaxed zeg!
Zaterdag 18/4 vond ik dat ik mijn scooterangst maar es moest overwinnen dus heb ik stuart gevraagd of hij een scooter met mij wou huren. Hij rijden ik achterop. We zijn eerst naar een waterval gegaan. Mensen rijden hier als gekken en je rijd aan de linkerkant van de weg en het zijn bergen waar je doorheen rijdt dus dat was wel ff wennen maar eigenlijk vond ik het super leuk! Aangekomen bij de waterval moesten we zo’n 300traptreden omhoog en een stuk door de jungle dus oppassen voor slangen. En toen hield het pad op en was er helemaal geen waterval. Vet balen. Ik was kapot. Er was een kleine stroompje helemaal onderaan de trappen. Dat zal de waterval wel zijn geweest dan. Beetje balen. Daarna zijn we verder gereden naar een strand. Onderweg een paar geweldige uitzichtpunten gespot. Een beetje verdwaald kwamen we uiteindelijk het weggetje tegen die ons naar t strand zou brengen waar we heen wouden. Het was een grindpad eerst stijl omhoog en daarna stijl naar beneden. Vanaf de parkeerplaats moesten we nog 20minuten stijl naar beneden wandelen. Maar toen we dr eenmaal waren, wauw. Het water was zon mooie blauwe kleur. Er waren misschien nog 20 andere mensen ofzo. Snel het water ingedoken. Hoge golven en heerlijke temperatuur. Echt heerlijk. Daar een tijdje gerelaxed en daarna aan de klim omhoog begonnen. Jemig ik moet echt wat aan mn conditie gaan doen zeg. Teruggereden naar het hotel en ergens gaan eten. Savonds zijn we met zn 4en naar de barstreet gegaan. Een enorme straat met allemaal clubs, bars, pingpongshows, winkels en heel heel heel veel hoeren en lady boys. Ik had nog nooit zoiets meegemaakt. Ik heb wel aardig wat feestjes enzo gezien maar nog nooit zoiets als dit. Er liepen zon 60% mannen op straat, 30% prostituees en 10% vrouwen. En hoeveel (oudere) mannen je wel niet met zon mooie thaise hoer aan de arm zag lopen. Maar het was in ieder geval een mooi feestje en een erg interessante maar leuke dag.
Zondag 19/4 afscheid genomen van stuart en graham. Emotioneel momentje. Heb hun in elke plaats gezien sinds de slowboat naar laos, zon 2,5 maand geleden. Je krijgt toch echt een goeie band en dan weet je dat het voorbij is en elkaar niet meer gaat zien. Ik had verwacht vicki en maria ook nog wel te zien in zuid thailand maar we zijn elkaar steeds misgelopen. Ook erg jammer. Maar zij wonen tenminste nog in engeland. Dat is wel te doen.
Ik heb om 1 uur de bus en boot naar phi phi gepakt. Op de boot 2 zuid amerikaanse jongens ontmoet uit chili en colombia. Hun gevraagd of ze een hostel ofzo wisten. maar ze hadden ook nog niks geboekt dus zijn we samen op zoek gegaan. Jemig wat is het Zuiden duur! Vonden uiteindelijk een hostel op een heuvel aan het strand. Een kamer voor 25 mensen. Dat was dus een flink gezellige bende. Spullen gedumpt en toen met zn 3en naar t strand gegaan. Het was de colombiaan zn verjaardag. Op het strand allemaal strandtentjes. Phi phi is echt heel mooi. Mooiste eiland dat ik gezien en tot nu toe. Zijn geen autos en scooters. Alles gaat te voet. Kleine straatjes vol retaurantjes en winkeltjes. En het strand is dus feest. Een paar biertjes gedronken en een bucket gedeeld. Om 11 uur gaan eten en ik ben toen naar bed gegaan.
De volgende dag ontbeten en een middagtrip gedaan in een boot met de zuid amerikanen. Was heel erg mooi. Allemaal coole rotsformaties uit het water en naar monkeybeach geweest, allemaal apen. Als laatste naar het strand waar the beach is gefilmd. Heel erg mooi. Geweldig. Super veel mensen wel. Beetje zonde. Daarna op de boot de zonsondergang bekeken.
Savonds uit eten geweest en toen naar het strand. Daar was bij een strandclub een vette vuurshow. Een man die op een kabel liep en met vuur jongleerde. Daarna heb ik meegedaan met de stoelendanscompetitie. Ben 2e geworden. Won een biertje. Vet blij. Daarna groot feest. Wegens omstandigheden op tijd naar bed gegaan.
Maandag 20/4 de boot naar krabi gepakt met de jongens. We vonden in hostel in de buurt van het strand in ao nang waar de 3e canadees verbleef. Hij blijft nog 5 weken, hij kwam pas in phnom phen. Smiddags naar het strand geweest. Ook weer zon mooi rotsstrand. Savonds met alle mensen van onze dorm gaan eten. De zuid amerikanen, canadees en dr was een amerikaan. Na t eten buiten het hotel wat zitten drinken en toen gaan slapen.
Dinsdag 21/4 om 10 uur ben ik weer alleen verder gegaan en heb ik de bus naar kuala lumpur gepakt. Eerst achterin de bus gedauwd. Was flink oncomfortabel. Toen na 5 uren werden we afgezet in een dorp in de buurt van de grens. Ben met 2 meisjes wat gaan eten en rondlopen. We hadden 3 uren de tijd. Je bent echt nooit alleen. Daarna kwam er een super luxe bus. De meest chille mooie comfortabele bus die ik tot nu toe heb gehad! Wauw! Hoe lucky dat op mn laatste lange busreis. Het was een uur naar de grens en dat ging ook al zo makkelijk. Binnen 45min de grens over. Niks niet lang wachten ofzo. Heerlijk! De hele weg naar kuala lumpur prima kunnen slapen. Om 5 uur sochtends kwam ik aan. Ik had al een kamer geboekt. Ik kon t alleen niet vinden. 20 mensen gevraagd en iedereen stuurde me een andere kant op of zei dat ik dr bijna was. Na een 50 min kwam een taxi chaffeur naar me toe die me een paar keer de weg gewezen had en hij heeft me we gratis heen gebracht super lief. Even een paar uurtjes geslapen en toen door de stad en china town gewandeld en dagtrips geboekt. Ik kan niet geloven dat het overmorgen al voorbij is. Wat is de tijd voorbij gevlogen. Volgend jaar maar weer dacht ik zo. Ik laat snel weer van me horen.

Time flies…

————————————————————————————————————————————————

Home sweet home

4 mei 2015
Tja de tijd is voorbij gevlogen en zo ben je dan ineens ook alweer meer dan een week thuis. ik zal toch nog even mijn laatste paar dagen vertellen.

In Kuala Lumpur heb ik de dag dat ik daar aankwam niet zoveel gedaan. Ik heb nog een beetje geslapen en ben door de stad gewandeld. Dat was toch wel erg anders dan de andere steden, er waren hier veel meer moslims en mannen op straat dan in bijv. thailand waar toch het grootste deel buddhist is. Ik ben door China town gewandeld waar allemaal touristen kraampjes waren en verder wat tussen de grote gebouwen doorgelopen op zoek naar een reisbureautje. Ik wou erg grag toch wel een dagje naar de Cameron highlands maar toen ik eenmaal een reisbureautje gevonden had bleek dat niet mogelijk te zijn omdat het te ver weg is en ik niet genoeg tijd meer had. Ik heb dus maar een dagtripje rondom Kuala lumpur geboekt voor de volgende dag. Donderdag 23 april dus een dagtripje gedaan. Er was nog een duits meisje die mee ging van mijn leeftijd dus daar de hele dag een beetje mee opgetrokken was wel leuk weer wat gezelschap, je gaat je snel weer alleen voelen vooral omdat ik zo gewend was aan al die mensen steeds om me heen. De dag trip ging langs de twin towers wat heel cool was om te zien en de rest van alle skyscrappers, daar hou ik echt van. De rest van de tour was een beetje saai, we gingen naar een beeld en het paleis en we gingen naar een of andere kunsthal waar alles super duur was en niet eens zo mooi en naar een chocolade proeferij wat opzich natuurlijk hartstikke leuk is maar het koste een enorme smak geld om een doosje te kopen. De trip was dus een beetje saai maar ik heb wel de stad gezien. Het is een hele mooie moderne groene en schone stad en doet niet echt als azie aan ofzo. Savonds weer even door China town gewandeld en gaan eten. Op de terugweg naar het hotel begon het enorm te spoelen dus even staan schuilen. Er kwam een maleisische jongen bij me staan en daar heb ik een hele tijd mee gekletst. Hij heette Firdous, hoe grappig. Hij vertelde me hoe het zat met namen in Maleisie en dat mijn hotel toch wel een beetje in een gevaarlijk deel van de stad zat en dat dat de reden was dat er zo weinig vrouwen op straat waren en dat het toch niet zo slim was om savonds alleen op straat te gaan. Snel teruggeholt natuurlijk.

De volgende dag vrijdag 24 april was het dan zo ver… mijn laatste dag… Ik was er bijna beroerd van, wat wou ik ontzettend graag niet naar huis. Natuurlijk had ik er veel zin in om iedereen weer te zien en om in mn eigen bed te slapen met mijn eigen douche en wc maar toch het zit er dan op. De hele dag een beetje proberen mn tas in te pakken, wat in het hotel gechild en niet te veel gedaan. Savonds om 8 uur de taxi naar t vliegveld genomen. Inchecken en alles en om half 1 snachts na een uur vertraging zaten we dan eindelijk in de lucht. De vlucht duurde 13 uren en ik heb een klein beetje kunnen slapen. Om 7 uur kwam ik aan op schiphol en daar stonden heitie, mama, Jorn en Keimpe op me te wachten. Hartstikke leuk.

En hier ben ik nu dan. Weer thuis. Al een week. En ik moet zeggen ik begin eindelijk weer een beetje te wennen aan de europese cultuur, ik had een ware cultuur shock. Alles is zo anders. Ik moet wennen aan niet elke paar dagen mn spullen hoeven pakken, aan het niet praten met onbekende mensen, aan niet steeds onderweg zijn en dingen doen. Ik zit hier weer als een zoutzak op de bank met alle mensen die ik ken en begrijp me niet verkeerd dat is natuurlijk hartstikke fijn maar wel ff wennen.

Ik heb besloten om mn studie nog een jaar of misschien wel 2 uit te stellen en nog meer te gaan reizen, ik ben nog hartstikke jong en waarom niet? Ik begin dus volgende week weer op Ameland om weer flink geld te gaan sparen en volgend jaar weer lekker weg te gaan. Ik moet nog even mn draai vinden hier maar dat zal wel weer komen.

Mensen vragen wel wat mijn hoogtepunten waren maar dat kan ik heel moeilijk zeggen. Ik denk dat ik het mooiste land Vietnam vond, de mensen waren heel vriendelijk, ontzettend makkelijk te bereizen, mooie natuur en geweldige steden. Maar elk land had zo z’n charme. Het meest indrukwekkende vond ik the killing fields en het gevangenis museum in Phnom Phen over de geschiedenis van Pol Pot. Dat heeft me ontzettend aangegrepen. Ach nog een kleine opsomming van hoogtepuntjes de trein naar Chiang Mai, Het heerlijke leven in Pai, De slowboat naar Laos, het tuben in Vang Vieng, de prachtige bergen in Sapa, de heerlijke sfeer in Hoi An, de tattoo in Saigon, het eiland zonder electriciteit etc in Cambodja en Ankor Wat, en de heerlijke stranden en eilanden van Zuid Thailand; ko phangan, phuket, phi phi en krabi en als afsluiter het prachtige Kuala Lumpur. Dit was zeker een reis om nooit te vergeten en ik heb genoten van elke minuut. Ik ben eeuwig dankbaar voor de geweldige mensen die ik heb ontmoet en ik mis ze nu al ontzettend. Voor iedereen die deze reis wil maken, twijfel niet maar ga gewoon! Het is de reis die je leven gaat veranderen.

Ik wil bij deze iedereen bedanken die mijn blog heeft gelezen en mijn facebook heeft gevolgd, ik vind het hartstikke leuk dat jullie gedaan hebben. Deze pagina blijft gewoon bestaan tot mijn volgende reis, dus hopelijk tot dan.

I want to travel across the world, and breathe the air of new places….

xx

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *